IndexZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

F

F

A

T

S

S

R

E

P

E

E

K



Builders



Cooks


Med
Jackers



Slicers

S

R

E

N

N

U

R

S

T

I

D

E

R

C

© 2015 The Maze Runner staat onder de leiding van de administratoren en is auteursrechtelijk beschermd. The Maze Runner wordt ondersteund door Actieforum en is vormgegeven door Max en Hayden, en de widgets door Anja. Alle teksten, karakters, verhaallijnen, codes en afbeeldingen zijn auteursrechtelijk beschermd en dienen niet zonder toestemming te worden gebruikt.

Deel | 
 

 I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3  Volgende
AuteurBericht
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 00:36

Bij zijn opmerking van samen runners worden gaf ze hem een plagerige glimlach. "Well, good luck trying to keep up with me." Lachte ze plagerig terwijl haar bruine ogen even op de jongen gericht bleven. Maar oogcontact maakte ze nog niet, en al vrij snel keek ze weg. Ze was nog steeds verlegen, minder dan eerst maar het was er nog steeds. Even wreef ze haar hand over haar gezicht waarna ze het door haar donkere haren haalde om die uit haar gezicht te krijgen. Nee ze was haar gezicht niet meer aan het verbergen, hoe lelijk ze zichzelf ook vond. Ze wou net antwoorden op zijn volgende vraag toen een geluid haar een beetje deed opschrikken. Rustig, maar toch een beetje geschrokken ging ze rechtop zitten en keek ze om nar het geluid. En wat ze zag vond ze alles behalve leuk. Daar liep iemand die duidelijk teveel 'liberty' had gedronken. Je kon de dronkenheid nog goed zien en Alexx voelde haar spieren verstijven. Waarom moest er zo veel drank zijn? Waarom? En waarom moest ze er zo bang voor zijn? Ze hoopte mar dat dat niemand was waar ze close mee was. Niet dat ze ze dan ging haten maar ze wist dat ze niet anders zou kunnen dan een beetje schuw zijn ze voor de volgende paar dagen. Gelukkig was het donker en zag ze niet wie het was, wat betekende dat ze het nog niet kon zien, al zou het in de ochtend duidelijk genoeg zijn wie dat was. Ondertussen was ze de vraag van Evan vergeten terwijl ze probeerde te ontspannen, iets dat niet echt goed lukte.

}truste ^-^

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 00:51

Het was een hele wending van karakter geweest toen Lex opeens plagerig terug had gereageerd, maar hij vond het geen onaangename wending. Zijn wangen bolden wat op toen hij moest lachen en hij keek glimlachend weg. Zijn ogen richtten zich kalm op de sterrenhemel, want veel aandacht besteden aan de dronkaard deed hij niet echt. Hij was echter verbaasd dat Lex geen antwoord gaf. Hij wist dat ze een verlegen persoon was, maar tot nu toe had ze nog altijd antwoord gegeven op zijn vragen en hadden ze goed met elkaar kunnen communiceren. Langzaam kwam de bruinharige jongen omhoog en keek haar peilend aan. Toen pas zag hij dat haar ogen gericht waren op de dronkaard en dat ze… bang leek te zijn? Was ze soms bang voor dronken mensen? Hij beet op zijn onderlip en keek over zijn schouder naar de dronkaard. Veel gevaar zag hij niet, want de jongen had zich niet naar hun gedraaid en leek ook niet van plan te zijn om naar hun toe te komen. ‘Hé,’ sprak hij zachtjes zodat hij haar aandacht trok. ‘Het is goed. Hij gaat je niks aandoen. Daar zorg ik wel voor.’ En hij meende het. Hij begreep dat je je zorgen weg moest drinken, maar dat was nog geen reden om anderen lastig te gaan vallen. Hij zou de gast wel duidelijk maken dat hij op moest sodemieteren als hij het ook maar aandurfde om hun lastig te komen vallen. Hij vond het jammer dat Lex zich zo bang voelde tegenover de jongen en dat ze vooral zo onzeker over zichzelf was. ‘Sommigen verwerken hun verdriet gewoon op een andere manier. Het is oké,’ mompelde hij zacht tegen haar. Hij hoorde het geluid van een wc dat doorgetrokken werd. Hij keek over zijn schouder naar de jongen die weer terug naar zijn hangmat wilde strompelen, maar hun toen in de gaten kreeg en duidelijk aarzelend naar hun bleef kijken. Evan hield zijn blik strak op de jongen gericht, hem half dwingend om toch maar zijn hangmat boven hun te verkiezen. Lex was al zo nerveus als de dronkaard zich op een afstand bevond dus hoe zou ze zich wel niet voelen als hij naar hun toe zou komen? Niet goed dus.

OOC: Nou de allerlaatste dan omdat het filmpje wat ik wilde kijken hier niet goed werkt en ik hierdoor dus tijd overhoud xD

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 01:07

Ze schaalde zich over hoe erg ze schrok toen ze zijn stem ineens hoorde. Ze was al vergeten dag hij daar was. Al schaamde ze zich nog meer voor het feit dat ze zo bang was. Ze had niets om bang over te zijn, toch? Het was niet alsof die jongen er gevaarlijk uit zag. Toch kon ze niet anders dan terugdenken aan haar nachtmerries. Als het een andere keer was geweest zouden haar wangen nu knal rood zijn, maar ze was te bang. Ja ze luisterde naar zijn woorden maar haar lichaam was bevroren van angst. Al die nachtmerries, die gebeurtenissen spookte door haar hoofd terwijl de woorden van Evan amper verwerkt werden. Ze was dankbaar om zijn woorden en zijn belofte om haar te 'beschermen' al kon ze alleen maar en mini knikje tonen voordat ze weer helemaal bevroor. De jongen was even weg geweest, maar was al vrij snel terug opgedoken nadat hij klaar was met wat hij was gaan doen. Toen ze zag hoe de jongen weer op weg was naar zijn hangmat kon ze haar spieren al een beetje voelen ontspannen. Dat is totdat dat ene persoon hun ineens in de gaten kreeg want toen dat gebeurde gingen haar spieren weer strak staan. Klaar om op te springen en weg te rennen op elk moment, een instinct waar ze op het moment al een beetje tegen aan het vechten was. Heel vaag kon ze vanuit haar ooghoeken zien hoe Evan de jonen aankeek, al was ze zich hier niet heel erg van bewust. Nee al haar attentie was op de dronken jongen, bang dat hij naar hen toe zou gaan.

}xD

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 08:46

Evan keek opzij naar Lex en zag dat ze helemaal gespannen was. Hij had haar beloofd om haar te beschermen, dus dat zou hij doen ook. Hij wist niet of hij in zijn vorige leven – zo ging hij het voortaan noemen, besloot hij – ook zo beschermend was geweest, maar hij wist wel dat een goede karaktereigenschap was. Het was duidelijk dat de jongen voor hun te dronken was om Evan’s hints te begrijpen. Hij stak zijn hand begroetend naar hun op, mompelde iets wat Evan niet kon verstaan en wankelde toen naar hun toe. Evan schoot overeind, ging voor Lex staan en keek de jongen aan. Zijn wenkbrauwen fronsten zich en zijn blauwgrijze ogen keken de jongen nu dringend aan. ‘Het is beter dat je teruggaat naar je hangmat en je roes uitslaapt,’ zei Evan rustig tegen de jongen, maar wel elk woord goed uitsprekend zodat de jongen de boodschap zeker zou begrijpen. In plaats van een hint te geven dat hij het had begrepen, wankelde de jongen verder naar Evan toe en botste vervolgens tegen hem op. Evan zuchtte hoorbaar, greep de jongen bij zijn arm en liep toen naar de jongen zijn hangmat. De jongen probeerde zich los te maken uit zijn grip en had zijn ogen duidelijk op Lex gefixeerd, maar Evan duwde hem zonder pardon zijn hangmat in. ‘En nu lekker slapen,’ sprak hij terwijl hij de jongen een klopje op zijn hoofd gaf. Daarna draaide hij zich om, liep naar Lex toe en ging weer zitten. ‘Hij heeft geen kwade bedoelingen,’ zei hij zacht, maar hij wist niet in hoeverre dat tot haar doordrong. ‘En waarom ben je zo bang voor dronken mensen? Zo agressief zijn ze niet, hoor.’ Hij glimlachte en keek over zijn schouder naar de jongen die zich in zijn hangmat omdraaide. Mooi zo. Hij richtte zijn blauwgrijze ogen weer op Lex, wachtend op antwoord.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 10:52

Voor een seconde daar dacht ze dat de jongen terug in zijn hangmat ging liggen, dat ze weer kon ontspannen. Echter was dat niet zo, nee hij begon in de plaats naar hun toe te lopen. Zodra hij zijn hand opstak was Alexx er zeker van dat ze gestopt was met ademhalen, te bang. Gelukkig hield Evan zijn woord, want al snel blokkeerde zijn benen een deel van haar zicht. Ze was hem dankbaar voor wat hij deed, voor hoe hij haar beschermde. Want anderen zouden dat niet gedaan hebben, anderen zouden gewoon gezeten hebben en gekeken hebben. Maar nee, in de plaats stond Evan daar, recht voor haar en probeerde hij de dronken jongen weg te krijgen. Echter bleek hij de hint niet te krijgen want al snel kwam hij dichterbij. En zelfs met haar beperkt uitzicht hoorde ze hoe dicht bij was, zag ze hoe dicht hij was. Als een reflex maakte ze zich kleiner met haar knieën dicht opgetrokken en haar armen er stevig omheen geslagen en haar hoofd erop liggend. Ze maakte zich erg klein, alsof dat haar kon beschermen. Het had haar kunnen beschermen als ze tussen bomen ofzo was, maar nee ze was in een open plek. Ze was zich er vaag van bewust hoe Evan de jongen terug begeleide naar de slaapplek, maar ze was er niet zeker van sinds ze nu van angst haar ogen dicht geknepen had. Toch ontspanden haar spieren zich een beetje toen ze voetstappen hoorden die steeds zachter werden, een teken dat ze al op een afstandje waren. Toch bleef ze daar zo zitten, bang dat hij terug zou komen. Zo bang dat ze Evan niet terug hoorde stappen. Zo bang dat ze bijna omhoog sprong en weg rende toen zijn stel haar bereikte. Maar ze bleef zitten, in haar kleine bal van veiligheid. Ze hoorde de woorden, maar ze drongen niet door. Nee, alleen zijn vraag drong door. Waarom was ze bang? Alexx wist het antwoord maar kon ze hem wel genoeg vertrouwen? Maar was ze hem geen verklaring verschuldigd? Aarzelend opende ze haar mond die ineens er droog aanvoelde. Maar er kwam niets uit dus sloot ze hem maar na een tijdje. Toch ging ze hem een kleine verklaring geven, dus slikte ze even om de brok in haar keel minder te maken wanneer ze weer een poging deed om te spreken. "Ik heb allemaal..... littekens." Begon ze stilletjes terwijl ze haar bruine ogen opende en naar de grond keek. Ze kon de tranen al aan voelen komen. "Littekens van dingen zoals... zoals mishandeld worden." Hier brak haar stem en moest ze even stoppen om even bibberend adem te halen en moed te krijgen om verder te spreken. "Ik krijg nachtmerries waarin vreselijke... Vreselijke dingen i- gebeuren en er komt... Er komt een man in voor die s-soms dronken is en dan is het....is het erger." Tegen de tijd dat ze klaar was was haar stem niet luider dan een fluister en moest ze hard knipperen met haar ogen om de tranen die hun weg naar haar ogen hadden gevonden tegen te houden. Nee, ze zou niet huilen, nee.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 20:58

Terwijl Evan de jongen vanuit zijn ooghoeken in de gaten hield, merkte hij dat Lex moeite had met de vraag. Het was hem ook niet ontgaan dat ze zichzelf helemaal had opgerold tot een balletje. Haar knieën bevonden zich dichtbij haar hoofd en haar armen had ze er omheen geslagen alsof dat haar genoeg zou beschermen. Hij was er echter op tijd bij geweest en dat zou hij zo weer doen als de jongen besloot om niet braaf naar hem te luisteren. Evan was niet gewelddadig aangelegd, maar je moest zijn geduld niet op de proef stellen. Hij had de jongen al één keer gewaarschuwd en hij zou het misschien nog een tweede keer doen, maar de derde keer zou hij de jongen toch wel een schop verkopen zodat het duidelijk werd dat hij uit hun buurt moest blijven. Hijzelf was ook niet echt gesteld op dronken mensen, maar hij vond ze niet eng en was er niet door geïntimideerd of zo. Hij begreep eigenlijk ook niet waarom Lex dat wel was, maar misschien wilde ze zijn vraag wel beantwoorden en kreeg hij zo een verklaring waarom ze zo deed. Zijn blauwgrijze ogen gleden naar haar en hij fronste met zijn wenkbrauwen toen ze begon met praten, duidelijk pratend over een onderwerp dat pijnlijk voor haar was. Een tikkeltje geschokt keek hij haar aan toen ze verderging. Was ze daar wel zeker van? Waren het niet misschien littekens die ze zichzelf had aangebracht door zich per ongeluk ergens aan te snijden? Maar nee, zo vaak sneed je jezelf toch niet per ongeluk dat je er zoveel littekens van kreeg? Hij liet zijn ogen over haar lichaam glijden, maar de duisternis maakte het hem onmogelijk om ook maar één van die littekens te zien. En toch waren ze er volgens haar. Lichtelijk geschokt en met zijn wenkbrauwen gefronst luisterde Evan verder naar wat ze te zeggen had. Bedoelde ze met het erger worden dat hij haar… lichamelijk aanraakte? Hij beet op zijn onderlip en keek even naar de grond. ‘Shit,’ sprak hij vervolgens. Dat was echt erg. Hij wist even niet goed wat hij moest doen, maar daarna kroop hij naar haar toe. In plaats van zijn arm om haar schouders te leggen – omdat hij zo’n gevoel had dat ze dat niet zag zitten – legde hij zijn hand kort op haar knie. ‘Luister, Lex,’ sprak hij en zijn stem klonk ernstig. ‘Je bent veilig hier. Hier is niemand die je pijn wilt doen of je... op een vervelende manier wilt aanraken.’ Hij beet op zijn lip. Nu had hij een soort van zijn theorie weergegeven wat hij had over haar woorden. ‘Er zal je hier niks overkomen. Bovendien zijn het, zoals je zelf al aangeeft, nachtmerries. Wie weet is de helft er misschien niet eens van waar en heb je die littekens op een andere manier gekregen. En als het wel waar is, is het nu voorbij.’ Zijn blauwgrijze ogen keken haar peilend aan en hij besloot dat het voor nu genoeg was om te spreken. Hij liet haar deze keer aan het woord gaan en wachtte af op wat ze zou zeggen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 22:02

Het inhouden van de tranen was moeilijk, bijna onmogelijk. Net zoals ademen door de brok die zich nu in haar keel had gevormd en haar mond droog maakte. Zie hield zich nog stevig vast terwijl ze haar bruine ogen stijf dichtkneep. Misschien, misschien als ze hard genoeg probeerde zouden de beelden weggaan, zou alles weer rustig worden net zoals daarstraks. Maar het leek wel hoe harder ze probeerde hoe meer beelden er kwamen, nog meer nachtmerries, nog meer pijn. Zelfs met haar ogen dicht kon ze voelen hoe de jongen zijn blik op haar gericht was, hoe hij zowat opzoek was naar de littekens en ze was nog nooit zo blij geweest dat ze helemaal bedekt was met ene hemdje en een oversized trui. Ze hoorde, voelde hoe hij naast haar ging zitten. Maar ze keek niet op, nee ze hield haar ogen nog steeds stevig dichtgeknepen, in de hoop de tranen weg te houden. Daarom zag ze zijn beweging niet waardoor ze vervolgens ene beetje omhoog sprong bij zijn aanraking, al deed ze er niets aan. Ze kon aan de toon in zijn stem, aan zijn manier van doen en al vrij snel aan zijn woordkeuze horen dat hij door had wat ze bedoelde met ergere dingen. Ze voelde zich beschaamd dat ze dit allemaal had vertelt, dat ze zo zwak was. Maar ze kon het maar niet veranderen, daarom bleef ze stil luisteren naar zijn woorden. Zodra hij klaar was maakte ze zich klaar om te antwoorden, ze moest antwoorden. Ze was al te zwak en als ze nu ook nog eens niet zou antwoorden… wat zou hij dan wel niet van haar denken? Toch was het moeilijk en koste het een paar pogingen waarbij ze haar mond open deed en vervolgens dicht voordat ze er wat woorden uitkreeg. “Nee, het is niet…niet alleen d-dat waardoor ik denk..weet dat….” Verder kwam ze niet terwijl ze haar hoofd even nee schudde. Er waren veel meer dingen dat wezen naar die vreselijke dingen, iets waar ze nog niet klaar was om over te spreken, ze was niet eens klaar om hier over te spreken. “En wat…wat als er wel iemand… Wat als ik me dingen g-ga herinneren…?” Ze wist hoe ze afkapte in het midden van de zin en haar woorden veranderden. Mara ze was te bang om te denken over het feit dat iemand haar hier iets aan kon doen. Ze was zo klein en mager en ze was niet bepaald de slapste maar ze zou zichzelf nooit sterk kunnen houden tegenover een jongen. Even opende ze haar bruine ogen ene beetje om een kleine blik naar Evan te werpen, al deed ze ze weer al vrij snel dicht om tegen de tranen te vechten.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 22:11

Evan had echt werkelijk geen idee wat hij moest doen. Een arm om haar heen slaan leek in dit geval te intiem. Bovendien kenden ze elkaar nauwelijks, dus het zou waarschijnlijk ook vreemd overkomen. Hij wilde haar echter troosten, maar wist in godsnaam niet hoe hij dit kon doen. Het was niet dat ze hem hier een cursus in hadden gegeven of zo. Hij zat hier ook maar toevallig naar de muren en de sterrenhemel te kijken, was vergezeld door haar en was opeens verzeild geraakt in dramatische onderwerpen. Zijn gedachtegang maakte het echter iets makkelijker en leuker dan dat het echt was, want in de werkelijkheid was er helemaal niks leuks aan het feit dat ze lichamelijk aangeraakt was door één of andere man. Hij vroeg zich af in hoeverre het inderdaad waar was en of die man soms familie van haar was, maar hij durfde er niet al te veel over te vragen omdat hij haar niet van streek wilde maken. Zijn wenkbrauwen fronsten zich toen ze verder sprak. ‘Hoe weet je dat?’ verliet zijn lippen al voordat hij het echt kon tegenhouden. Hij besloot dat als ze niet wilde antwoorden, dat ze het onderwerp maar gewoon weer liet varen zoals ze de vorige keer ook al had gedaan. Hij dacht echter wel dat ze, vooral nu, wel wat steun van hem kon gebruiken. Het was vreemd om iemand zo open te horen praten. Hij keek haar aan toen ze een vraag stelde. Geruststellend legde hij zijn andere hand op haar andere knie. Hij zat nu gehurkt voor haar en leunde zachtjes met zijn handen op haar knieën. ‘Dan zijn er hier genoeg mensen die je kunnen opvangen waaraan je je verhaal kunt delen,’ sprak hij rustig. ‘En als je dingen gaat herinneren, weet je in elk geval de waarheid van wat er echt gebeurd is. Het zal misschien niet altijd even leuk zijn, maar je zal er toch even doorheen moeten. En… ik denk dat ik er ook wel voor je kan zijn als het zover is.’ Hij zei de woorden aarzelend. Niet omdat hij er niet voor haar wilde zijn, maar omdat hij niet wist hoe het over zou komen. Hij moest eerlijk zeggen dat hij in dit soort dingen niet veel ervaring had, maar hij wist dat als hij daar zo had gezeten, hij alle hulp wel had kunnen accepteren. ‘Maar zoals ik daarnet al zei… je bent veilig hier. Dat beloof ik je.’ Hij beet op zijn onderlip. Hopelijk was dit een belofte die hij niet kon breken.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 22:23

Stil luisterde ze naar de jongen terwijl haar ogen dicht bleven. Ze wist welke vraag zou komen, daarom was ze niet verbaasd toen die al vrij snel gesteld werd. Toch bleef ze stil terwijl haar ogen een beetje open gingen en ze door haar wimpers naar de jongen keek wanneer hij verder sprak en bewoog. Ze was blij dat hij haar ondanks alles toch nog respecteerde door niet te dicht te komen. En ze gaf hem even een zacht, mompelend bedankje toen hij haar een belofte maakte om veilig te zijn. Ook al wist ze dat dat niet iets was waar hij veel over kon doen, hij zou niet altijd in de buurt zijn. Toch hielp het haar wat om een beetje te ontspannen waardoor ze in een minder strakke bol zat. Ze was dankbaar dat hij er voor haar was en wou hem dus ook meer vertellen. Maar woorden waren zo moeilijk, en ze wist niet of ze wel iets moest vertellen. Maar het voelde zo goed om eindelijk haar hart te luchten. Maar hoe moest ze al haar gevoelens, haar littekens nou onder woorden brengen. Ze had geen idee, dus besloot ze het hem te tonen. Daarom ging ze rustig, zodat hij niet omviel omdat hij op haar leunde, en stijfjes rechtop staan terwijl ze zijn hand vastpakte en hem meetrok naar een andere plek, een plek waar er licht kon zijn en waar ze hem zonder iemand anders in de buurt haar littekens kon tonen. "Ik ga je tonen wat ik bedoel met dat de littekens niet het enige zijn." Zei ze zachtjes terwijl ze even zacht aan zijn hand trok om hem te lijden maar om tegelijkertijd niet te opdringerig te lijken.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 22:31

Fronsend keek Evan naar Lex. Hij moest eerlijk toegeven dat hij zich best wel bezorgd over het meisje voelde, maar dat dit hem ook nieuwsgierig maakte naar wat er precies was gebeurd en hoe ze op kon merken dat het werkelijk om mishandeling en een beetje meer ging. Hij probeerde niet al te misselijk te worden bij het idee dat een of andere zieke geest haar op die manier aan durfde te raken. Hij vond nog steeds dat het vrij normaal was dat je een meisje respecteerde. Je raakte haar niet aan als ze dat niet wilde en je had al zeker niet het recht om haar te slaan als daar geen reden voor was. En zelfs als er een reden was deed je het als jongen nog niet. Je had het recht om van meisjes af te blijven wat er ook gebeurde. Als hij streng wilde zijn of zijn woede niet kon beheersen, zou hij het wel met woorden doen, maar nooit met daden. En zelfs zijn woorden zou hij niet al te gemeen gebruiken, maar wel gemeen genoeg om te laten doordringen wat hij nu eigenlijk bedoelde. Hij werd uit zijn gedachtegang getrokken toen ze overeind kwam en hij liet zijn handen van haar knieën zakken, maar dat was al niet meer nodig omdat ze zijn hand vastpakte. Hij knikte naar haar en volgde haar toen, maar dat ging ook niet anders omdat ze hem meetrok. Hij apprecieerde het dat ze er niet te veel druk achter zette. Hij voelde zich ergens wel nerveus over wat hij ging zien, maar misschien kon hij helpen. Hij volgde haar dus kalm en wees een plekje verderop aan. ‘Daar is genoeg licht en kan niemand ons zien,’ sprak hij. Hij voelde zich een beetje vreemd. Het leek net alsof ze dingen gingen doen die niet voor het daglicht bestemd waren, maar gelukkig wisten ze allebei dat het anders zat dan dat en dat maakte het minder gênant. Hij liet haar hand voorzichtig los, sloeg zijn armen over elkaar heen en wachtte vervolgens op wat ze ging doen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 23:16

Het voelde raar om zo stil te zijn, zo mysterieus en onopvallend mogelijk terwijl ze een jongen met zich meetrok. Het voelde alsof ze iets deden dat niet mocht, en eigenlijk was dat ook wel een beetje zo voor haar sinds bijna elk instinct in haar erom schreeuwde om te stoppen en weg te gaan. Toch deed ze dat niet, nee hoe veel pijn het ook deed en hoe bang ze ook was, ze was eraan begonnen en ging nu niet stoppen. Nee daar was ze te koppig voor. Daarom bleef ze door stappen en wou ze net iets zeggen over de plek waar wat fakkels brandde en waar er licht was. Maar Evan had het zelf ook al opgemerkt dus liepen ze er beide rustig naartoe terwijl ze zich verder stil hield. Ondertussen was Alexx in haar hoofd bezig met wat ze ging zeggen, al was ze er vrij zeker van dat ze de woorden toch wel zou vergeten wanneer ze eenmaal stil stonden. En ze had gelijk want zodra ze bij het licht aangekomen waren en haar hand teruggetrokken was wist ze niet goed wat te doen. Daarom stond ze daar even, stil en onzeker terwijl ze een paar 'euhms' liet horen en wat onzeker van haar ene voet naar haar andere wiebelde. De tranen waren nu grotendeels weg, al was ze nog steeds duidelijk gespannen en op haar hoede. Pas toen ze even diep inademde begon ze pas echt weer te spreken. "Oke euhm, ik ga mijn hemd en trui dus wat omhoog moeten euhm doen om de littekens te tonen." Informeerde ze hem voorzichtig en onzeker terwijl ze even naar de grond keek. Toch kwamen haar ogen al vrij snel weer naar boven een keek ze de jongen aan. "Alleen moet ik je eerst nog wat zeggen... Je gaat niet alleen maar gewone littekens zien, ook euhm zelfgemaakte enzo." Zei ze wat onzeker terwijl ze weer omlaag keek. Ze was haar tattoo even vergeten en dacht er dus ook niet aan om daar iets over te zeggen. Haar zelfvertrouwen, voor zover ze die nog had, verliet haar lichaam bijna helemaal terwijl haar handen naar de onderkant van haar kledingstukken ging. Toch nam ze het beet en hief ze het op tot aan haar borstkas waar ze het net onder haar BH vastbond. Dit was nieuw voor haar, nog niemand in de glade behalve 1 persoon had zo veel vlees van haar gezien, en toen was het niet vrijwillig. Ze wist wel hoe dik *kuch*mager*kuch* ze was maar toch deed ze niets om zich te verbergen, hoe hard haar hoofd er ook naar schreeuwde. In de plaats bleef ze daar gewoon stil staan terwijl ze hem de vele littekens liet zien die over haar buik, heupen en rug verspreid waren. Op sommige plekken leek het wel alsof ze in een categorie waren. Op haar buik kon je littekens zien die door haar eigen gemaakt waren, al waren er ook heel veel die duidelijk door andere dingen gemaakt waren. Op haar heupen waren er veel kleine in een bepaald patroon. Alsof iemand zijn nagels te diep in haar heupen had gezet telkens weer opnieuw, met daar tussen nog verschillende littekens. En op haar rug waren lange, dunne littekens, alsof iemand haar met een zweep of riem daar had geslagen, met daar tussen nog allemaal andere littekens die volgde op mishandeling. Dan was er haar tattoo nog die op haar rechterheup zat en die bestond uit 3 kleine, blauwe vlinders die omhoog vlogen met aan de linker en rechter kant ervan een woord. Het ding stak fel af tegen haar dunne, gebruinde buik en heup en pas na een paar seconden herinnerde ze het ding. Toch deed ze er niets aan, het was toch al te laat om het te bedekken. Stil wachtte ze af op de jonen zijn reactie.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   vr mei 15 2015, 23:41

Het begon hem pas te dagen dat ze waarschijnlijk iets van blote vel moest tonen om haar littekens aan hem te laten zien toen ze dat ook daadwerkelijk aangaf. Evan deed zijn best om zijn blik onbewogen te houden terwijl hij een knikje gaf. Als hij Med-Jacker wilde worden, zou hij wel vaker een blote buik zien. Dan zou hij misschien ook andere blote lichaamsdelen zien, al zeker als hij iets moest verzorgen waarvoor hij een kledingstuk uit moest trekken. Dan zou hij ook zijn blik onbewogen moeten laten. Hij fronste toen ze haar kledingstuk naar boven trok en vroeg zich af wat ze met zelfgemaakte littekens bedoelde. Het eerste wat hem te binnen schoot was dat de arme meid zich waarschijnlijk gesneden had. Hij had geen andere verklaring. Hij vond het jammer dat ze zichzelf zo onzeker voelde dat ze zoiets deed. Hij had zo het gevoel dat ze zichzelf helemaal niet knap vond. Hij hield zijn blik onbewogen terwijl hij naar de littekens keek, maar zijn blik veranderde toen hij de tatoeage zag. Hij zag twee woorden die hij niet begreep, maar boog zich voorover om ze te lezen. Zijn ogen gleden langs de littekens af en hij liep naar achteren zodat hij de littekens op haar rug kon zien. ‘Jezus, Lex,’ sprak hij. Hij legde voorzichtig een hand om haar ene heup zodat hij haar wat meer naar het licht kon draaien. De littekens op haar rug verschilden met die van haar buik. Hier leek het meer alsof ze met een riem was geslagen terwijl het op haar heupen meer leek alsof iemand zijn nagels diep in haar huid had geboord. De littekens op haar rug konden trouwens ook wijzen op zweepslagen. Zijn vinger gleed langs een groot litteken die zich op haar rug bevond. En toen voelde hij een intense razernij opkomen in zijn binnenste. Welke zak zou het in godsnaam in zijn hoofd halen om haar zo’n pijn te doen? En wat maakte haar zo onzeker dat ze zichzelf pijn zou doen? Hij liep weer naar voren en keek naar de littekens op haar buik. ‘Dit is vreselijk. De persoon die je dit heeft aangedaan zou moeten boeten,’ sprak hij en ondanks dat hij veel zelfbeheersing had, was duidelijk te horen dat hij zich hier vrij kwaad over voelde. Zijn blik gleed naar haar en hij deed een stap dichterbij. ‘Je kan je shirt laten zakken. Ik heb het wel gezien,’ sprak hij. Wat hem ook niet ontgaan was, was hoe mager ze wel niet was. Hij deed nog een stap dichterbij en legde zijn handen op haar schouders. ‘Je moet ophouden met jezelf pijn te doen, Lex. Ik weet niet waarom je het doet, maar als je het doet uit onzekerheid, moet je ermee stoppen. Je ziet er werkelijk prachtig uit. Goed, je hebt littekens, maar die zijn daar en als mensen echt om je geven, kijken ze daar gewoon doorheen.’ Hij beet op zijn onderlip terwijl hij zijn blik nog één keer naar haar buik liet glijden. Niet omdat hij het enorm sexy vond om ernaar te kijken, maar gewoon om een bevestiging te hebben dat ze zichzelf dit echt had aangedaan. Hij kon het nauwelijks geloven, maar het bewijs bevond zich recht voor zijn neus en was nu eenmaal niet te negeren. ‘Voor de rest raad ik je aan om ook wat meer te eten. Je bent echt zo mager dat ik niet weet of het nog wel gezond is voor je,’ sprak hij en daarmee uitte hij ook zijn bezorgdheid. Hij deed een stap naar achteren, maar stond wel zo zodat als er eventuele voorbijgangers voorbij zouden komen, ze haar in elk geval niet zagen. Hij wist immers hoe onzeker ze zich voelde, maar in zijn opinie was dat helemaal niet nodig. Ze was een mooie meid, maar dat moest ze wel zelf geloven.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 00:11

Zo rustig mogelijk bleef ze daar staan terwijl ze zijn blik over haar heen voelde gaan. Ze zag de neutrale blik, die toch nog een beetje bezorgdheid hield, in zijn ogen en ze was blij dat er geen minacht of walging in te zien was. Als dat er was geweest had ze niet geweten wat ze zou doen. Stiekem hoopte ze at hij haar tatoeage niet zou zien, iets dat vrijwel onmogelijk was door de felle kleuren. Toch vond ze het niet vreselijk toen zijn ogen erop vielen en ze zag hoe hij zijn best deed op de woorden te begrijpen al was het duidelijk dat hij het niet snapte. "второй шанс" Las ze zonder enige moeite en zonder er naar te kijken in vloeiend Russisch. "Het betekent tweede kansen, het komt van een Russisch spreekwoord 'Butterflies are God's proof we can have a second chance at life'" Zei ze stilletjes terwijl ze toekeek hoe Evan verder ging met het inspecteren van haar littekens. Ze liet hem zonder gedoe haar lichaam bewegen zodat hij beter zicht kon krijgen. Ze schaamde zich maar het zou nu toch al te laat zijn om iets te doen. Toch kon ze de rilling die door haar ruggengraat ging toen hij zijn vinger over 1 van de littekens liet glijden niet tegenhouden. Toch bleef ze stil staan, al was ze wel verbaasd toen hij ineens stopte en voor haar ging staan. De boosheid was in zijn stem te horen en zijn lichaamstaal was niet veel anders. Waardoor ze even heel kort een beetje in elkaar zakte alsof ze zichzelf weer klein aan het maken. Al ging ze vrij snel weer rechtop staan, Evan zou haar geen pijn doen, toch? Nee hij was zo bezorgd geweest enzo, hij zou haar geen pijn doen... Ze gaf hem een klein knikje toen hij zei dat ze haar kleren weer naar beneden kon doen, al zag ze nog wel hoe hij nog een blik op haar buik wierp net voordat ze haar hemd en trui naar beneden trok. Haar blik was wat naar beneden gericht terwijl hij zijn hand op haar schouder legde, al schrok ze er dit keer niet van. In de plaats keek ze gewoon op en zag ze hoe ze een haar hoofd wat naar achter moest doen om naar zijn gezicht te kijken sinds hij groter was en dichtbij stond. Al wist ze niet zeker waarom ze naar hem keek sinds ze er zeker van was dat haar pijn duidelijk op haar gezicht stond, net zoals de bloos die was komen opdagen bij zijn opmerking over het feit dat ze 'prachtig' was. Bij zijn volgende woorden keek ze echter weg terwijl hij een stap naar achter zette. "Ik heb gewoon niet echt honger... Daarnaast eet ik niet zo veel minder dan de anderen." Zei ze wat onzeker terwijl ze even naar haar handen keek. Ja ze rende elke dag wel en sportte daardoor veel maar toch, ze at niet zo veel minder en was niet zo dun, nee ze vond zichzelf zelfs dik.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 00:27

Evan dacht kort na over de betekenis van de tatoeages terwijl hij Lex op haar gemak zijn woorden liet verwerken. Het was een mooie tatoeage en de woorden waren zeer inspirerend, maar hij vroeg zich af of het wel van toepassing op hun zou zijn. Als ze dan toch hieruit kwamen, was er dan nog een kans dat ze een normaal leven konden leiden? Als ze er hieruit zouden geraken. Daar begon het al. Hij had geen idee of ze hier echt wel opgesloten zaten of dat dit gewoon hun thuis was en er geen ontsnappen aan was. Net zoals je in een land leefde en er niet uit kon omdat je middelen er niet voor had. En als het labyrint geen antwoorden in zich had, waar moesten ze dan zoeken? Zaten ze hier voor altijd opgesloten en moesten ze leren op te groeien? Er kwamen elke maand weer nieuwe Gladers bij, dus hoe zouden ze dat allemaal kunnen onderhouden? Ze kregen weliswaar eten, kleding en andere noodzakelijke middeltjes om hun leven op peil te houden, maar was het genoeg om te kunnen overleven als ze op een gegeven moment met zovelen zouden zijn? Hij besloot om er maar niet te lang over na te denken, want dat had niet echt veel zin. Zijn blik gleed peinzend naar Lex toen deze antwoord gaf. ‘Geen zorgen,’ sprak hij met een korte knipoog en een lachje. ‘We zullen samen de keukens wel eens plunderen om naar een grote reep chocolade opzoek te gaan.’ Hij lachte even, hopend dat hij hiermee de sfeer wat kon verlichten. Hij sloeg zijn armen echter nadenkend over elkaar heen, liep langs haar naar de muur die zich vlakbij hun bevond en leunde ertegen aan terwijl hij naar de grond keek. Een vraag die hij al eerder in zijn hoofd had gehad kwam weer op en zijn blauwgrijze ogen keken haar peinzend aan. ‘Waarom heb je jezelf gesneden, Lex?’ vroeg hij vervolgens. ‘Ik weet dat deze omstandigheden misschien niet de beste zijn en dat zoiets over je verleden uitvinden echt niet leuk is, maar er is nog steeds hoop, weet je? De mensen hier zijn aardig en als we samen werken, kunnen we misschien wel een oplossing voor al dit vinden.’ Hij deed een knikje naar het labyrint om duidelijk te maken waar hij het over had, maar hij durfde te wedden dat Lex hem zelfs al begreep als hij niet naar het labyrint zou verwijzen. Het was tegenwoordig zo duidelijk dat het allemaal om het labyrint ging. Al hun problemen waren immers begonnen met het labyrint. ‘Misschien als je op de momenten dat je die drang voelt om jezelf pijn te doen met iemand praat dat het minder wordt,’ sprak hij lichtelijk hoopvol. Hij keek haar afwachtend op antwoord aan terwijl hij de geluiden van het labyrint zoveel mogelijk probeerde te negeren. Het geluid van metaal op steen weerklonk meer, maar het was meer weggestorven. Evan vermoedde dat het ergens rond drie uur ’s nachts moest zijn, maar hij voelde zich niet meer moe na alles wat hij nu had meegemaakt.

OOC: Wss laatste post van vandaag. Welterusten! c:

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 00:40

Ze gaf hem een kleine glimlach bij zijn opmerking over chocolade. Hij probeerde de sfeer beter te maken en dat was ze hem dankbaar, daar naast had ze het hart niet om hem te vertellen dan ze geen chocola lust. Spijtig genoeg bleef de lach niet voor lang en zag ze hem al vrij snel het licht voor een deel uitstappen en nadenkend tegen de muur leunen. Zijn vraag verbaasde haar voor de zoveelste keer niet, al verbaasde het haar wel dat het zo lang had geduurd totdat het was opgekomen. Ze had verwacht dat hij er sneller over zou beginnen, vrijwel direct toen hij haar littekens zag. Toch zei ze niets en luisterde ze gewoon naar zijn woorden terwijl ze naast hem ging staan. Pas toen hij uitgepraat was en er een stilte was geweest van minstens een minuut liet ze haar stem weer horen. "Ik snijd omdat... omdat het te veel word op momenten denk ik." Zei ze zachtjes terwijl haar hoofd over die keer ging waar ze het had gedaan, of ten minste die keer in the glade dat ze zich kon herinneren. "Ik heb het ook niet vaak gedaan, nog maar 1 keer hier... Toen het een keer te veel werd." Ze zei echter niets over het deel met over haar gevoelens spreken. Nee daar was ze niet goed in, daarnaast waren mensen niet te vertrouwen, toch? Of de meeste tenminste.

}goodnight ^-^

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 08:47



Evan’s blauwgrijze ogen keken naar Lex. Hij probeerde zelf al een antwoord te vinden op haar vraag, maar kon er geen antwoord op geven. Hij zou niet weten waarom je jezelf zo zou haten dat je maar gewoon begon te snijden. Hij wist dat het vreselijk was wat ze doorgemaakt moest hebben, maar was snijden dan echt de oplossing? Nee, in zijn opinie niet. Zijn blik gleed opzij toen ze antwoord gaf na minstens een volle minuut te hebben gezwegen, waarschijnlijk moed zoekend om te antwoorden op zijn vraag. Hij besefte dat hij wel op heel erg persoonlijk gebied zat bij haar en dat het veel vertrouwen van haar in hem vergde om hem dit allemaal te vertellen en te laten zien, maar Evan was vooral blij dat ze het durfde en dat ze haar hart bij hem kon luchten. ‘Lex, er zijn genoeg andere dingen die je kunt doen als het te veel wordt,’ sprak hij, zijn stem zijn bezorgdheid uitend. Zijn blik keek haar aan terwijl hij naar nog meer woorden probeerde te zoeken zodat hij een volgende keer zeker zou voorkomen. ‘Je kunt met iemand praten in de Glade of een eindje gaan rennen. Ik weet dat ze hier misschien niet allemaal te vertrouwen zijn, maar je zal toch wel één persoon hebben waar je je goed bij voelt?’ Hij keek haar peinzend aan. ‘Jezelf snijden en meer littekens maken is niet het antwoord. Je gaat je uiteindelijk enkel nog maar slechter voelen. Bovendien is een litteken voor het leven, dus je zal er altijd aan herinnerd worden. Houd er gewoon mee op, Lex. Je bent echt niet lelijk.’ Hij liet zijn armen losjes tegen de muur hangen en wachtte vervolgens op antwoord.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 12:22

Zachtjes liet ze haar vingers over de muur vegen, net zoals eerder deze nacht. Ze wist niet goed wat te doen, of te zeggen. Dit was allemaal hele erg nieuw voor haar, het was raar. Maar ze wou hem niet afkappen, dat zou onbeleefd zijn. Maar tegelijkertijd wou ze er niet verder over spreken. Daarom bleef ze maar stil, terwijl hij sprak en nadat hij klaar was met spreken. Wat onzeker wiebelde ze van het een been naar het ander terwijl haar ogen haar vingers volgden. Toch wist ze dat ze het niet voor eeuwig kon ontwijken, uiteindelijk zou het weer opkomen. Maar moest dat nu zijn? Konden ze niet gewoon over iets leuks praten ofzo? Toch wist Alexx dat de volgende keer ze het waarschijnlijk moeilijker zou hebben omdat ze dan weer open zou moeten worden. Maar dat is een probleem voor later, toch? Alexx had gewoon echt geen zin meer om hierover te praten. Daarom richtte ze haar bruine ogen even kort op de jongen voordat ze weer wegkeek en haar mond open deed om te spreken. “Kunnen we het over iets anders hebben?” Het kwam er mompelend en onzeker uit, en om eerlijk te zijn wist ze niet eens of Evan haar wel had verstaan. Al hoopte ze van wel want als ze het opnieuw moest zeggen, nou ze wist niet goed hoe ze dat voor elkaar zou krijgen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 12:34

Evan had eerlijk gezegd geen idee of zijn woorden wel hielpen. Ze leken niet bepaald tot haar door te dringen. Of ze wilde er gewoon niet op reageren, dat kon ook natuurlijk. Hij wist dat het een ongemakkelijk onderwerp was, maar hij kon het niet zomaar laten rusten. Het was te moeilijk voor hem om dit zomaar aan de kant te zetten. Jezelf snijden was immers iets dat serieus genomen moest worden. Als ze zichzelf al zo onzeker voelde in de Glade, hoe zou ze dan wel niet reageren als er eens iets gebeurde? Hij wilde het echter ook weer niet aan anderen vertellen, dus besloot hij om er voor nu gewoon maar even over te zwijgen. Aan haar woorden te horen leek ze dat zelf ook graag te willen en Evan gaf een kort knikje ten teken dat hij het had begrepen en dat ze er vanaf nu gewoon over op zouden houden. Toch hield in zijn achterhoofd de belofte dat hij op haar zou letten en in zou grijpen als er iets zou gebeuren. Hij wist niet in hoeverre ze de gedachten nog had om zich te snijden, maar een beetje oplettendheid kon geen kwaad. Hij had echter wel nog aan haar willen vragen wie het nog wist, maar besloot dat dat een vraag voor later was. Voor nu trok hij haar aan haar handen zachtjes terug naar de plek waar ze daarnet waren. De sterren fonkelden nog steeds prachtig tegen de blote hemel. Evan grijnsde heel even toen hij een plannetje in zijn hoofd kreeg. Hij wist wel hoe hij de sfeer kon verlichten. ‘Kijk daar eens, wat mooi!’ sprak hij en hij wees met zijn vinger naar opzij zodat ze zich van hem weg zou draaien. Zodra ze afgeleid was, kwam hij dichter naar haar toe, zette zijn handen in haar zij en begon haar vervolgens te kietelen. Iemand de kieteldood geven zorgde altijd wel voor verlichting, toch?

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 12:54

Ze was blij dat hij het niet erg vond om erover te stoppen, al kon ze de vragen nog steeds in zijn ogen zien. Toch liet hij ze varen, iets waar ze erg dankbaar voor was. Ze was dan ook blij toen hij haar handen pakte en terug leidde naar de plek waar ze eerst hadden gezeten. Normaal zou ze haar handen al terugtrekken, maar sinds ze hem daarnet ook vast had genomen zag ze het nut er niet in dus liet ze hem rustig ene beetje voor haar uit lopen. Toen ze weer stilstonden en ze omhoogkeek verbaasde het haar hoe fel de sterren nog waren. Het moest al een stuk later zijn en ze had verwacht dat ze wat minder zichtbaar zouden zijn, maar blijkbaar niet. Ze wist niet echt wat te doen, de sterren waren mooi enzo maar om daar alleen maar naar te kijken, nee daar had ze geen zin in. Daarom keek ze terug naar Evan na een paar seconden wanneer haar ogen de sterrenhemel even af gezocht hadden. Alleen bleek hij iets te zien en wees hij ernaar. Hoe ze zo naïef kon zijn wist ze niet, maar ze keek. Een grote fout sinds hij haar begon te tikkelen, iets waar ze blijkbaar niet tegen kon. Direct begon ze heen en weer te wiebelen terwijl ze haar lach probeerde in te houden, iets dat niet echt lukte. Lachend bleef ze heen en weer te gaan, proberend los te komen. Maar al dat dat deed was haar dichter bij doen stappen bij Evan die nog steeds volle plezier had met de marteling. Ze had niet geweten dat hij zo dichtbij stond, en als ze niet zo hard aan het lachen was zou ze blozen toen haar rug zijn torso raakte. Toch bleef ze heen en weer wiebelen, in de hoop om vrij te komen. Hierdoor zette ze nog een stap naar achteren, iets dat ze niet moest doen want ze kon voelen hoe ze haar evenwicht verloor en naar achteren viel. Gelukkig kon ze door haar snelle reflexen nog even omdraaien zodat ze niet op haar rug zou vallen. Met een kleine ‘oef’ kwam ze op iets hards neer en na een paar seconden deed ze haar ogen die blijkbaar tijdens de val dicht waren gegaan weer open om te zien of ze nou op de grond of op Evan gevallen was.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 17:29

Evan had eerlijk gezegd niet verwacht dat het zo makkelijk zou gaan. Ze was vrij naïef en was dus makkelijk afgeleid, iets wat Evan de gelegenheid gaf om op haar af te gaan en haar te kietelen. Hij hoopte maar dat ze in andere gevallen niet zo naïef zou zijn zodat anderen er misbruik van konden maken, maar in dit geval kwam het wel goed voor hem uit. Hij glimlachte toen hij haar hoorde lachen. Hij had eerst gedacht dat ze het misschien toch niet leuk zou vinden dat hij haar zo aanraakte, maar blijkbaar vond ze het dus wel leuk. Of grappig, want de kieteldood krijgen was niet altijd even leuk omdat je zenuwen te snel reageerden op allerlei prikkels. Hij grinnikte toen ze zichzelf pretty much vastzette door zo tegen zijn borstkas te gaan staan. Het voelde wel grappig aan toen ze zo tegen hem heen en weer wiebelde. Haar haren kietelden nogal in zijn gezicht, dus in principe voerde Lex nu ook een kietelaanval op hem uit. Hij schrok echter toen ze een stap verkeerd zette en ze ging vallen. Omdat hij echter achter haar stond en ze dicht tegen hem aanstond, viel hij ook mee. In tegenstelling tot Lex wist hij zichzelf niet te redden en lachend kwam hij op zijn rug neer. Zij kwam vervolgens op hem neer. Hij vond het voor dit moment te grappig om het ongemakkelijk te vinden. ‘Lig je lekker?’ vroeg hij plagerig. Hij was niet al te hard neergekomen dankzij het zachte gras en Lex’ gewicht had er ook niet veel aan bijgedragen aangezien het meisje vrij mager was en in gewicht ook niet echt veel was. Hij probeerde echter toch om een beetje zijn rug te strekken om te zien of hij echt niks verrekt had, maar dat bleek niet het geval te zijn en opgelucht liet hij zich weer zakken. Nu het lachen wegstierf werd het toch wel lichtelijk ongemakkelijk. Voorzichtig kwam Evan overeind en duwde daarbij Lex van zich af. Zachtjes natuurlijk, zodat ze niet al te hard op de grond terechtkwam. ‘Nou ja zeg,’ sprak hij quasi verontwaardigd. ‘Ik deed niet eens iets en jij laat ons allebei op de grond vallen.’ Hij grinnikte. Hij keek over zijn schouder naar de jongens in de hangmatten, maar niemand leek vreemd genoeg wakker te zijn geworden door hun stoeipartijtje. ‘Oh oh…’ Hij deed zijn ogen groot. ‘Je gaat me nu toch niet terugpakken, hè?’

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 17:47

Tot haar verbazing kwam ze oog in oog met Evan, blijkbaar was dus toch op hem gevallen. Ze moest een paar keer blinken tot ze de situatie door had, ze lag daar, op een jongen, die ze daarnaast nog maar heel kort kende. Ze kon haar wangen rood voelen worden, of ten minste nog roder sinds ze al rood waren van al het lachen terwijl ze naar hem keek met haar handen op zijn borstkas als hulp om niet met haar gezicht tegen de zijne te botsen. Normaal zou ze direct opgestaan zijn, maar ze was nog te veel buiten adem om dat direct te doen dus bleef ze nog heel even liggen. Iets dat haar een opmerking bezorgde, maar geen onaardige maar meer een plagerige opmerking. “Ja eigenlijk, lig ik best goed.” Lachte ze zachtjes terwijl ze nog steeds op adem probeerde te komen. Echter werd het na een tijdje een beetje awkward en net toen ze wou opstaan voelde ze hoe hij haar van zich afduwde. Met een kleine puf ging ze rechtop zitten. “Nou ja zeg, ik lag net zo goed.” Zei ze op een verontwaardigde toon, al werd dit erg verpest door de glimlach die duidelijk te zien was op haar gezicht. Bij zijn opmerking over hoe dat hij niets deed kon ze niet anders dan haar ogen rollen, al bleef de glimlach nog op zijn plek en was het alles behalve gemeen. Toch werd die glimlach 1 die een beetje er een beetje ‘kwaadaardig’ uitzag terwijl ze zich klaar maakte om op hem te springen en hem te tikkelen. En dat is wat ze deed, met een snelle en behendige sprong sprong ze op hem af en begon ze hem te tikkelen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 21:50

Evan rolde even kort met zijn ogen toen hij haar hoorde praten, maar gaf haar een plagerig knipoogje om haar te laten weten dat hij het allemaal niet zo slecht bedoelde. Hij geloofde niet dat het echt lekker kon liggen. Zo lekker lag zijn borstkas nu ook weer niet, hoewel hij dat moeilijk uit kon proberen omdat de botten in zijn nek hem daarvan weerhielden. Hij kon zijn kin slechts tot langs de binnenkant van zijn schouders krijgen en dat was al heel wat. Hij zou echt talent hebben als hij aan kon voelen hoe zijn borstkas lag. Oké, dit gesprek in zijn hoofd werd weird, dus… Opeens zag hij Lex uit zijn ooghoeken naar hem schieten en hij begon al te lachen voordat haar handen contact maakten met zijn lichaam. Dankzij haar sprong verloor hij opnieuw zijn evenwicht en belandde op de grond met haar bovenop zich, maar deze keer was het niet awkward. Grijnzend nam hij haar armen vast door zijn grote handen er omheen te sluiten. ‘Oh Lex, houd toch op. Je maakt geen schijn van kans,’ zei hij plagerig tegen haar waarna hij kracht zette en haar omver duwde. Hij zorgde ervoor dat ze niet al te zacht op de grond belandde en ging vervolgens schrijlings op haar zitten. Hij duwde zijn knieën tegen het gras zodat ze niet zomaar kon ontsnappen en ging vervolgens op haar benen zitten zodat ze deze niet tegen hem kon gebruiken. Vervolgens duwde hij haar polsen naar beneden en deed net alsof hij gaapte. ‘Dit is saai zeg. Je bent zo slapjes,’ sprak hij plagerig. Daarna tilde hij haar polsen boven haar hoofd en probeerde deze met één hand vast te houden terwijl hij haar met zijn andere hand kietelde in haar buik. ‘Geef het gewoon op,’ lachte hij. ‘Je zal toch nooit van me winnen.’ En hij stak zijn tong naar haar uit om dat extra te bevestigen.

OOC: Vier pagina's al. Het gaat hard bij ons xD

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 22:13

Lachent liet ze haar vingers over zijn buik en zijden gaan om hem te tikkelen. Dit was zo leuk, en het was leuk om eens de opperhand te hebben. Al leek het erop dat Evan niet van plan was haar lang de opperhand te laten hebben want al snel kwamen haar armen vast te zitten door zijn grip, blijkbaar zijn eerste stap in het overnemen van macht. Maar iets waar hij niet aan had gedacht was het feit dat ze hem nog steeds kon tikkelen, minder goed maar het kon nog steeds. Het enige ding waar ze even niet aan had gedacht, hij was sterker. Dat is hoe ze een paar seconden, net wanneer ze ging antwoorden, op de grond belande met hem op haar benen. En als het niet voor het feit was geweest dat haar polsen ook al vrij wel direct gevangen waren geweest zou ze nu vrij zijn, maar spijtig genoeg had hij hier ook aan gedacht. Bij zijn opmerking vernauwde ze haar ogen, niet boos maar speels. Ze was dan niet de sterkste, maar ze was zeker niet slap en dat zal hij zien. Ze moest gewoon wachten tot hij zijn eerste fout maakte. En gelukkig voor haar kwam die al vrij snel toen hij haar dunne polsen met maar één hand vastpakte. Toch deed ze nog niets toen hij dit deed, al dat ze deed was lachen en luisteren naar zijn woorden. En pas na een tijdje toen hij klaar was probeerde ze haar lach in te houden om te antwoorden, iets dat best moeilijk was. "I will never give up." Lachte ze terwijl ze heel even op adem kwam om verder te spreken. "Jij bent dan wel sterker en groter maar er is iets waar je niet an gedacht had." Zei ze terwijl ze ineens in beweging kwam. Haar benen spreidde zich helemaal open waardoor haar benen verdwenen om zijn achterwerk te ondersteunen en waardoor ze zijn knieën ver uit elkaar duwde. Hierbij kon ze los komen en kon ze zich snel en behendig vanonder hem uit wurmen. Hierna draaide ze hem direct om en ging ze op hem zitten zoals hij eerder had gedaan en begon ze hem te tikkelen. "Ik ben sneller en behendiger, daarnaast gewoon heel erg lenig." Zei ze lachend terwijl ze verder tikkelde.

}ja xD

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evan
avatar
Med-Jack

PROFIEL
Tag : 1 september begint school weer. Toetsen en examens voor het laatste ander halve jaar! c: Laten we het erop houden dat ik erg mijn best ga doen xD

Aantal berichten : 602

Registratiedatum : 09-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job:
Relationship: I don't even know what's going on right now.

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 22:28

Evan grijnsde toen hij haar woorden hoorde. Hij moest eerlijk toegeven dat ze best koppig was en dat ze werkelijk dacht dat ze… hij fronste toen ze haar woorden zei. Wat? Het volgende moment voelde hij dat zijn grip op haar benen losser werd. Hij begon al te lachen nog voordat hij voelde dat hij van haar geheven werd. Zijn grip op haar polsen werd ook losser naarmate hij meer de lucht in werd geheven en opeens wurmde ze zich onder hem uit. Hoe ze het had gedaan was voor hem nog altijd een raadsel, maar ze had het wel voor elkaar gekregen en wist nu de overhand te nemen zodat hij onder haar lag en niet meer andersom. Verbaasd zijnde keek hij haar aan, maar die emotie veranderde al snel in een vrolijke. Zijn zenuwen begonnen te werken en maakten hem haast gek toen ze hem begon te kietelen. Hij probeerde haar handen vast te pakken, maar dankzij zijn spastische bewegingen kon hij maar moeilijk vat op haar krijgen. Tranen verschenen in zijn ogen, maar niet van verdriet. Hij deed zijn best om ze terug in zijn ogen te krijgen, maar ze ontsnapten toch omdat hij de slappe lach kreeg. Hij kon hier echt niet tegen en dat zou ze nu weten ook. Hij kon, dankzij zijn eigen gelach, nauwelijks horen wat ze zei, maar hij grijnsde toen hij haar woorden hoorde. Oké, hij moest een andere tactiek uitproberen. Al lachend probeerde hij zijn handen op haar heupen te leggen en haar een beetje op te heffen. Hij was sterker dan zij, dat had ze al gezegd en dat zou hij laten merken ook. Zijn spieren en aderen zwollen op in zijn armen toen hij kracht zette om haar op te tillen en grijnzend zag hij toe dat ze een beetje omhoog kwam. Hij gebruikte dit om haar plagerig een zacht duwtje tegen geven tegen haar schouder zodat ze zou schrikken. Nog voordat ze echter kon vallen trok hij haar aan haar hand, waarmee ze hem kietelde, weer terug op zich, maar gebruikte deze keer zijn hele lichaam om haar van zich af te krijgen door deze met een schok naar rechts te bewegen. Hij voorkwam dat ze hard viel door zijn handen onder haar rug te leggen. Grijnzend haalde hij ze onder haar rug vandaan en kwam hijgend weer op haar zitten. Deze keer verplaatste hij zich echter helemaal naar haar benen en drukte met zijn handen haar voeten stevig tegen de grond. ‘Eens zien of je hiertegen kunt,’ sprak hij en met kracht tilde hij één voet op, waarna hij onder de bal van haar voet begon te kietelen met twee vingers.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Alexandra
avatar
Slopper

PROFIEL
Aantal berichten : 1253

Registratiedatum : 13-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: i am 16 years old
Job:
Relationship: Can you make me feel beautifull again? Secure and happy in my own skin

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   za mei 16 2015, 22:48

Ze was best trots op het feit dat zij nu de opperhand had en die trots werd alleen maar groter toen ze zijn reactie zag. Het was duidelijk dat hij niet helemaal snapte hoe ze het gedaan had, het was net zo duidelijk als de tranen die tevoorschijn kwamen van het lachen. Aha, dus hij kon helemaal niet goed tegen tikkelen, goed om te weten. Het was leuk om degene te zijn die kietelde in de plaats van degene te zijn die word gekieteld. Alleen kwam er spijtig genoeg veel te snel een einde aan toen ze voelde hoe ze een beetje werd opgetild door de jongen bij haar heupen. Ze kon niet anders dan een verbaasde squeek te laten horen. Dit had ze helemaal niet verwacht. En al snel bevond ze zich weer met haar rug op de grond met hem op haar benen. Alleen zat hij nu andersom en was hij haar hele benen aan het vasthouden, en ze wist al wat er ging komen, o nee. En yep, daar kwam, direct begon ze heen en weer te gaan in de hoop om vrij te komen, al lukte dit niet. Ze kon dan beter tegen kietelen dan Evan maar het was nog steeds heel erg voor haar. Met korte lachjes hapte ze naar adem terwijl ze weg probeerde te komen. Maar er was iets waar hij niet aan had gedacht, haar hele bovenlichaam was vrij. Dus ze nam de uitdaging om vrij te komen aan en ging rechtzitten waardoor ze tegen zijn rug hing zitten. Hierbij pakte ze zijn armen en viel ze naar voor in een rol waardoor ze al vrij snel op zijn rug terechtkwam. Dit was echter niet goed genoeg dus op recordtijd draaide ze hem om, ging ze op zijn buik zitten waardoor ze zijn bovenlichaam blokkeerde. Ze haakte haar benen om zijn benen, wat makkelijk was omdat ze zo lenig was, waardoor zijn bene ook vast waren. En als laatste pakte ze zijn polsen en drukte ze die tegen de grond boven zijn hoofd vast. Ze was hem nu stevig aan het vasthouden en stopte bijna elke mogelijkheid van ontsnapping terwijl ze hem aankeek. Haar hoofd was een beetje dichter bij de zijne omdat ze een beetje verspreid over hem heen was en haar haar hing rond haar hoofd terwijl op haar gezicht een speelse grijns te zien was.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]   

Terug naar boven Go down
 
I can't sleep. [&ALEXANDRA] [FINISHED]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 3Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Sleep&dream
» Ellionora Zylvaia Alexandra Eloise Maddison Maria Fyles||Ellia Audax
» Eat, sleep, fall into poop, repeat (open)
» {Hell's kittens} Rai x Owyn
» Alexandra Leifsson

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Maze Runner :: THE GLADE :: Homestead-