IndexZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

F

F

A

T

S

S

R

E

P

E

E

K



Builders



Cooks


Med
Jackers



Slicers

S

R

E

N

N

U

R

S

T

I

D

E

R

C

© 2015 The Maze Runner staat onder de leiding van de administratoren en is auteursrechtelijk beschermd. The Maze Runner wordt ondersteund door Actieforum en is vormgegeven door Max en Hayden, en de widgets door Anja. Alle teksten, karakters, verhaallijnen, codes en afbeeldingen zijn auteursrechtelijk beschermd en dienen niet zonder toestemming te worden gebruikt.

Deel | 
 

 Only sorrow

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Only sorrow   vr jun 05 2015, 08:29



// Max
Nog nooit, ooit, had hij zich zo klote gevoeld. Nog nooit was zijn lichaam zo gevuld met woede, walging en verslagenheid. Vanaf het moment dat hij wakker was geworden, had hij zichzelf weggesleept van homestead, niks aankijkend. Vooral: niemand aankijkend. Hij had zichzelf naar boven gewerkt in de treehouse. Gister had hij hier met Siënna gezeten en het was het enige rustmoment dat hij die dag gehad had. Dwaas genoeg hoopte hij dat weer te bereiken, maar in het uur dat hij hier al in z’n eentje zat, was hij zich niet beter gaan voelen. Natuurlijk niet.
Hij zat met zijn benen kruislings opgetrokken en had zijn hoofd tussen zijn knieën en romp verstopt, zijn handen zijn hoofd bedekkend. Hij probeerde op een rijtje te krijgen wat er precies gebeurd was, al was het allemaal behoorlijk duidelijk voor hem - iets wat gisteravond duidelijk niet het geval was geweest.
Hij had een rotdag gehad. Hij had al dagen aangevoeld dat er een moment van knappen zou komen. Hij was een opkropper en wilde zelf met zijn eigen gevoelens dealen. Dat was tot nu toe ook prima gelukt, en hij dacht verantwoordelijk met die manier van leven om te gaan door op tijd een dagje vrij te nemen, om te voorkomen dat hij ook echt zou gaan knappen. Eén rustig middagje. Dat had moeten voorkomen wat er gisteravond was gebeurd.
Maar in plaats van een uitstoomdagje, was het een van de meest afschuwelijke dag dusver geweest. Hij werd wakker met Alylore die zichzelf uit wanhoop en waanzin de maze in had geworpen, de griever toesprekend met lieve woordjes, om twintig minuten later bebloed en gestoken terug te hinkend, en voor zijn neus te sterven. De middag met Siënna doorbrengen had wel geholpen, en in zo’n waanzinnig korte tijd was hij om haar gaan geven, maar het bericht dat ze zich ook voor Runner op wilde geven.. Hij zuchtte. Hij probeerde zich niet zo te voelen, hij probeerde het écht! Maar moesten de mensen waar hij het meest om gaf nou echt altijd de roekeloze zijn die zichzelf dat maze in wilde gooien? En daarna, dat was simpelweg de knap geweest. Hij was zijn rust gaan vinden in de cabin, waar hij Kristy had ontmoet. Ze was als een gek gaan zeiken, oneindig lang, zonder stop, zonder limieten. En hoe erg hij ook zijn best had gedaan om zijn kalmte te bewaren, wat hem normaal geen moeite koste, het lukte hem niet. De drank had hem ook niet geholpen. En toen Kristy zich zonder schaamte op zijn schoot had geplant, hem vast had gegrepen en hem was gaan zoenen, was het mis gegaan. Hij kon zich nog herinneren dat hij haar van zich afsleurde en op de grond gooide. Want nee, zomaar op zo’n manier aangeraakt worden..
Maar vervolgens was dat fysieke precies geweest wat hij had gewild. Blind van woede, frustratie, verslagenheid en vooral ook erg veel alcohol, was hij naar buiten gerend en was hij Helena tegengekomen. En dit was het gedeelte waar hij ook nu niet goed over uitkwam. Hij kan zich nog het intense, niet te negeren verlangen naar haar voelen. Hij vroeg nooit om haar hulp, maar hij had haar de avond daarvoor nog rustig gekregen door samen met haar in een hangmat te liggen, en hij liftte graag op dat soort momenten mee. Want ja, dat soort momenten vond hij ook fijn en ook hij werd er rustig van. Hij gaf dat alleen nooit zo aan. Hij had dat wel moeten doen. Hij had haar, of wie dan ook, veel eerder om hulp moeten vragen. Want nu had hij niet de mentale rust van haar willen krijgen, maar moest hij zijn agressie, die al weken in hem had zitten koken, eruit. En blijkbaar was dat op deze manier gebeurd.
Hij voelde zich walgelijk. Zelfs ademhalen voelde vies. Ze was met hem meegegaan, maar had doorgehad dat hij dronken was. Hij had die opmerking genegeerd, en was doorgegaan. Op één moment zelfs had het hem niks gescheeld of zij het wel goed vond - en dat was het moment waarover hij zichzelf van deze boomhut kon gooien. Hij kan zich het verlangen herinneren, wat honderd procent oprecht was geweest. Hij kon zich herinneren hoe ieder haartje op zijn lichaam, ieder stukje huid haar wilde en wilde voelen. Maar dat moment werd geleid door agressie en hij had niks meer om haar gegeven. Want was het verder, buiten dat moment, toevallig dat hij dit bij Helena deed? Nee, want hij voelde zich zo waanzinnig goed bij haar. Dus waren het volledig zijn fucked up emoties en de alcohol die hem dit hadden lieten doen? Niet helemaal. Maar had hij het gedaan zonder al dat? Ook niet. Dan had het hem waarschijnlijk veel langer gekost om erachter te komen dat hij dit met haar zou willen. Maar wilde hij dat nu nog? Kón hij dit nu nog, na zijn eigen walgelijke gedrag? Zou hij zichzelf dit niet voor eeuwig kwalijk nemen?
Gelukkig had een opmerking van haar het kleine stemmetje, dat hem vertelde dat het fout was, sterk genoeg gemaakt om tot hem door te dringen. Het had hem iets meer ratio gegeven, net genoeg om te voorspellen wat er ging gebeuren als ze hiermee doordingen: dan zou hij doordrukken waar hij dat asociale, walgelijke moment mee was begonnen. Want iedere keer dat ze hem teder aanraakte of lieflijk had gezoend, wilde hij meer van haar. Hij was opgestaan, en gelukkig Helena ook, en was ze van hem weggelopen.

Hij voelde zich afschuwelijk, walgelijk en hij kon zich geen erger gevoel voorstellen. Hij schaamde zich kapot. Hij merkte het zelfs nauwelijks toen de muren van het labyrint begonnen te trillen en langzaam open gingen, zo vroeg in de ochtend had hij zichzelf hier al neergelegd.


_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hayden
avatar
Admin
Keeper - Cooks

PROFIEL
Tag : Tag? Tag! wat is dit Facebook?!

Aantal berichten : 1999

Registratiedatum : 18-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: ✗ 17
Job: ✗ Cook || Be careful you wont be the first one to be poisoned
Relationship: ✗ You are the reason I became stronger. But yet you are my weakness

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   vr jun 05 2015, 17:20



Liggend in haar iet wat afgezonderde hangmat, sliep ze onrustig. Ze draaide zich telkens wild om. Ze schoot niet veel later overeind met een bezweet lichaam. Ze woelde door haar haren en zuchtte diep terwijl ze zich weer achterover liet vallen. Haar hand rustende op haar voorhoofd, na vijf minuten zo te hebben gelegen stapte ze naast haar hangmat. Jeez hay raap jezelf eens bij elkaar met die achterlijke gedrag. Sprak ze zichzelf streng toe. Ze haatte het hoe ze nu zo overbezorgd was over Oliver, op een dusdanige manier dat het haar stoorde in haar gedachtes en nu haar slaap. ze wilde gewoon slapen. Het gene waar ze zich het meeste zorgen om maakte was de injectie die Anthony in Oliver had gespoten. Wie zei dat het hem niet sneller liet sterven, maar aan de andere kant lijden hij nu al zo veel, als het hem sneller liet sterven was het misschien wel beter voor hem. Weg van die pijn die hij constant had. Hij gedroeg zich niet meer als de Oliver die ze kende, hij zonderde zich af van haar. Van alle mensen zonderde hij zich af van haar, niet dat ze er naar luisterde. Oh nee hij mocht haar zeggen dat ze irritant was maar ze ging hem echt niet alleen in dat krot laten.

Ze trok haar shirt over haar hoofd, weg met dat plakkende ding, tijd voor een schone. Ze keek naar het shirt met het vage printje met een hele foute tekst die er op stond. Ze haalde haar schouders op het is niet dat iemand er een opmerking over zou maken. Ze had intussen donders goed door dat mensen haar te vriend wilde houden. Nu ze een schoon shirt aan had snakte ook haar onderkledij naar verschoning, Meteen trok ze schoon ondergoed en hotpants aan. Ze bond de rode lokken hoog op haar hoofd in een staart vast. Iedereen sliep toch nog zelfs de deuren van de maze waren nog gesloten. De rest verdiende ook wel de slaap, iedereen werkte zo veel en deed hun best. Zeker met alle gebeurtenissen van de laatste tijd. Eerst moest er rust in hoofden komen voor ze nieuwe runners zouden moeten kiezen.

Ze liep de homestead uit en slenterde wat doelloos rond op de grote open plek, de Gladers hadden daar vast ook wel een aparte nieuwe naam voor. De namen die zij niet bijhield of gebruikte, ze gaven alles nieuwe namen, ze begreep nog steeds niet waarom. Maar ach ze moesten iets he. Ze keek even naar de homestead waar ze Oliver van middag wel naar zou verplaatsen. Als Max tenminste klaar was met de verdieping, ze zou heb vandaag wel even zoeken op een minder go ddeloos tijdstip. Ze legde haar armen gekruisd over haar hoofd terwijl ze nog steeds doelloos rondliep terwijl ze een in elkaar gedoken lichaam bovenaan het boomhuis zag zitten. Eigenlijk vroeg ze zich af waarom die niet dichter bij de rand was gebouwd. Dat kon je er overheen kijken en misschien een uitgang zien. Maar goed ze was maar een dom kokje dus wie was zij om er wat van te zeggen. Lichtelijk in debat met zichzelf of ze wel of niet zou kijken zuchtte ze diep toen het duiveltje op haar schouder niet zijn zin kreeg. Ze wilde niet gaan kijken straks was het die Helena ofzo. Nee haar dat rode haar uit je ogen dat was een jongen. Nou Helena ook afgekrast, konden ze haar niet gewoon de maze in smijten waren ze gelijk van haar af. Niemand zou haar missen. Toch? Ze had geen eens spijt dat ze haar had vergiftigd. Enkel geweldig komisch gevonden.

Ze klom nieuwsgierig naar boven en zag een in elkaar gedoken Max zitten. Wacht Max? De Max, de Max die ze wel oke vond. Wauw, ze had naar hem opgekeken, de reden waarom wist ze zelf ook niet echt. Ze wist enkel dat ze problemen had met autoriteiten aanvaarden maar Max was wel oké, toch? Ze zuchtte zachtjes en knielde voor hem neer. 'Heey, Maximillion Papillon 'Goooddd wat had ze met vage bijnamen verzinnen? 'Gaat hij wel?' Vroeg ze zachtjes in een toon die eigenlijk nooit te vinden was bij haar, bezorgdheid. Ze legde haar hand tegen zijn onderbeen terwijl ze naar hem keek en een glimlach op haar lippen niet vallen.

♥ Isa

_________________



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   vr jun 05 2015, 18:26



Max
I'd take another chance, take a fall

Hij was zowaar bijna in slaap gevallen, zo met zijn hoofd tussen zijn benen en z'n armen over z'n hoofd om zichzelf onzichtbaar te maken. Het was het schudden van de trap waardoor hij zachtjes weer uit zijn roes kwam, en keek naar de opening in het vlonder om te zien wie eraan kwam. Al snel verscheen een rode scheiding. Met zijn kleine, doodse ogen volgde hij haar toen ze voor hem hurkte. Maximillion Papillon. Die was nieuw, en als hij zich niet zo waanzinnig kut voelde, had hij erom kunnen lachen. Hij wist niet zeker of hij blij was dat er iemand was, als het dan toch iemand moest zijn, dat het Hayden was. Maar wat wilde hij dan? Een zachtaardig persoon die hem een knuffel zou geven, zou zeggen dat het allemaal te begrijpen viel en zou zeggen dat alles wel goed zou komen? No way, daar zou hij de komende tijd nog niet klaar voor zijn. Hij haalde zichzelf diep door het stof, de modder, poep. Hij wilde niet dat het gerelativeerd zou worden, of dat het werd afgedaan als niet zo heel erg. Want dit kon niet. Dit kon echt niet. En hij vond dat hij zich op alle mogelijke, meest pijnlijke manieren moest realiseren en moest ondergaan wat hij gedaan had. Hij wilde die verzachtende woorden niet; hij moest zich nu gewoon kei klote kut voelen. Wat een gelukje dat hij dat ook deed.
Dus misschien was het wel helemaal niet zo erg dat het Hayden was die hij vandaag als eerste zag. Ze was een gigantische bitch, maar werkte hard, was recht voor d'r raap en gewoon heel heel eerlijk. Dat had haar tot keeper gemaakt en eigenlijk kon hij het wel waarderen. Hij kon zich nog herinneren dat ze Alex een keer compleet onterecht van streek had gemaakt, en ze had het ook zeker nodig dat iemand haar af en toe de mond snoerde en op haar plaats zette. Maar omgekeerd was zij ook een prima persoon om in te zetten als iemand anders op z'n plaats gezet moest worden. Je wist prima wat je aan Hayden had.
"Ik heb betere ochtenden gehad," antwoordde hij, en beet schrapend op zijn onderlip, en kauwde op z'n wang.



_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hayden
avatar
Admin
Keeper - Cooks

PROFIEL
Tag : Tag? Tag! wat is dit Facebook?!

Aantal berichten : 1999

Registratiedatum : 18-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: ✗ 17
Job: ✗ Cook || Be careful you wont be the first one to be poisoned
Relationship: ✗ You are the reason I became stronger. But yet you are my weakness

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   vr jun 05 2015, 20:16


Ze ging naast hem zitten en trok haar knieën op terwijl ze naar hem opkeek. Het was niet zo moeilijk langer te zijn dan zij was. Een kleine een meter zestig was niet moeilijk om op neer te kijken. Ze volgde zijn bewegingen en zuchtte zacht op zijn antwoord "Ik heb betere ochtenden gehad," ze keek naar hem aan en glimlachte kort naar hem. 'Wat is er gebeurt papillon?' Vroeg ze met de net bedachte bijnaam die ze hem had gegeven. 'Maximillion? Wat is er zo erg dat je je zo zit te verschuilen.' De zenuwtrekjes die hij vertoonde vielen haar op, het kauwen op zijn lip of meer schrapen, hoe noemde je zo iets. Ik heb honger dus nom nom nom lip? 'Als je zo een honger hebt kan ik ook wel even een broodje ei voor je maken hoor. Hoef je je lip niet op te eten.' Ze legde haar hand op zijn knie en bleef hem aankijken. Wie had er zo veel impact op hem dat de jongen die ze altijd zo sterk had gevonden zo down was geworden.
♥ Isa

_________________



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   vr jun 05 2015, 20:41



Max
I'd take another chance, take a fall

Hij keek haar even weemoedig glimlachend aan. "Dank je, maar ik heb niet zo'n honger," schudde hij zijn hoofd. Hij wreef met één hand door z'n haar en hij trok het naar voren, weer een soort teken hij zich het liefst wilde verstoppen, alleen deed zijn kuif zijn werk daar niet goed in. Hij zuchtte, staarde naar zijn voeten en vroeg zich af of hij het hier nu al met iemand over wilde hebben, en of die iemand Hayden moest zijn. Maar waarom ook niet. Als hij dan toch vond dat hij met een zweep bewerkt moest worden, dan kon je dat maar beter goed laten doen en Hayden vragen, toch? "Kan ik je hiermee vertrouwen?" keek hij haar met kleine oogjes aan. Hij wilde nog zeggen dat hij wilde dat ze niet zoetsappig of vertederend ging doen, maar dat ze oprecht een reactie moest geven. Maar hoe kon hij eraan twijfelen dat ze haar reactie zou filteren om haar woorden minder pijnlijk over te brengen? "Ik heb gisteravond.. Gisteravond.. Ik ben de slechtst mogelijke versie van mezelf geweest. En er is niks dat dat goedpraat, niks dat het terug kan nemen en ik schaam me kapot." Hij wist dat hij specifieker moest zijn voor een echte, oprechte reactie, maar hij was nog de moed aan het verzamelen om hardop uit te spreken wat hij had gedaan.



_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hayden
avatar
Admin
Keeper - Cooks

PROFIEL
Tag : Tag? Tag! wat is dit Facebook?!

Aantal berichten : 1999

Registratiedatum : 18-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: ✗ 17
Job: ✗ Cook || Be careful you wont be the first one to be poisoned
Relationship: ✗ You are the reason I became stronger. But yet you are my weakness

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   vr jun 05 2015, 20:55


Ze keek op en dwong weer een glimlach op haar lippen. Normaal zou ze dit niet doen, niet vriendelijk zijn en vragen wat er aan de hand was. 'Jammer hoor, de track hoes hebben kruiden gevonden dus maakt het wel wat lekkerder. Heb enkel een kruid moeten weggooien.' Ze maakte de leugen tegen Max om het gewoon geloofwaardig te laten lijken. We weet maar nooit wat snollie Helena wilde gaan flikken. Het was toch niet dat ze haar nog een keer wat wilde gaan aandoen. Ze wilde haar even duidelijk maken dat niemand in haar keuken kon komen om eten te komen vragen tussen twee maaltijden in. Als ze net uit de maze zou komen oke. Maar waarschijnlijk had dat koter de hele dag niets uitgevoerd. "Kan ik je hiermee vertrouwen? Ik heb gisteravond.. Gisteravond.. Ik ben de slechtst mogelijke versie van mezelf geweest. En er is niks dat dat goedpraat, niks dat het terug kan nemen en ik schaam me kapot." Ze trok een niet begrijpende blik maar knikte op zijn eerste vraag. 'Tegen wie moet ik het zeggen, Als ineens Oliver of Alex het weet weet je toch meteen dat ik het door lul. Maar ik hou mijn mondje wel hoor' ze dwong opnieuw die te gefakete glimlach op haar lippen. Doen alsof lukte haar vaak wel tenzij het een glimlach was. 'Heb je wat specifiekers want zo weet ik niet wat je bedoeld.' Zei ze zachtjes en bleef naar hem opkijken.
♥ Isa

_________________



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   vr jun 05 2015, 21:59



Max
I'd take another chance, take a fall

"Misschien later op de dag. Dank je," glimlachte hij naar haar, maar het was niet van harte. Lag niet aan Hayden, maar hij niks in hem dacht op dit moment aan eten. "Thanks. Het is.." Hij zocht de woorden. "Ik voelde eergister dat ik een dag rustig moest doen om even stoom af te blazen, want deze plek is best stressvol. En toen werd Oliver gestoken.. Daar weet jij meer van dan ik.. Heeft die injectie eigenlijk gewerkt?" Een oprechte vraag, want ook daar zat hij nog met zijn hoofd. "Ik nam gister vrij om gewoon eens niks te doen, maar toen ging Aly krankzinnig het labyrint in en overleed." Het verbaasde hem hoe numb hij het kon vertellen, en hij staarde vaagjes omlaag langs Hayden. "En toen kwam Kristy met dat gekut van haar tegen me zeiken, en uit het niks greep ze me en zoende me. Ik had gedronken, en toen knapte er wat." Hij wreef met zijn duim en wijsvinger door zijn ogen en kneep ze samen. Hij ademde diep uit voor hij verder ging. "En toen kwam ik Helena tegen. Ik was zo kwaad, zo veel te ver doorgeknapt, veel te agressief en veel te dronken. Ik heb haar gezoend, waar ze op inging, maar ik duwde door. Ik heb genegeerd of ze het wel of niet wilde. Gelukkig kreeg ik door wat ik deed en heb ik gezegd dat ze moet stoppen met me zoenen, omdat me dat verder laat gaan en ik mezelf niet kon beheersen. Maar.. jezus." Hij opende zijn ogen en keek Hayden aan, op zoek naar haar reactie. "Het is niet hoe ik ben. Ik zou nooit.. nooit zoiets doen, en toch is het gister zo ver gekomen dat ik het tóch deed, en bij Helena nog wel. Ik snap niet hoe ik haar zo heb kunnen negeren en zo waanzinnig hard m'n eigen wil door heb willen duwen." Hij schaamde zich diep voor zichzelf, en had geen idee hoe hij nu Helena onder ogen moest komen.



_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hayden
avatar
Admin
Keeper - Cooks

PROFIEL
Tag : Tag? Tag! wat is dit Facebook?!

Aantal berichten : 1999

Registratiedatum : 18-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: ✗ 17
Job: ✗ Cook || Be careful you wont be the first one to be poisoned
Relationship: ✗ You are the reason I became stronger. But yet you are my weakness

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   vr jun 05 2015, 22:36


Ze lette niet zo op wat zij meldde over het eten, het enige wat haar boeide is of hij haar leugen over de kruiden geloofde. Helena ging dit alles niet van haar afpakken omdat ze zo een snolliewollie was. "Ik voelde eergister dat ik een dag rustig moest doen om even stoom af te blazen, want deze plek is best stressvol. En toen werd Oliver gestoken.. Daar weet jij meer van dan ik.. Heeft die injectie eigenlijk gewerkt?" Ze knikte en liet haar ogen op haar benen vallen. Ze wist het, ze had niet echt opgelegd. Ze was weggelopen voor Anthony de naald er in had kunnen steken. Laatste keren dat ze met Anthony en Oliver in dezelfde ruimte was werd er altijd iemand pijn gedaan. 'Moet eerlijk zeggen heb geen idee wilde straks weer naar hem toegaan. Hij slaap sowieso al slecht dus hopelijk slaapt hij en dan wil ik hem niet wakker maken. Maar ja het is hier ziek stressvol. Soms is het beangstigend en dan voel je de muren gewoon op je afkomen alsof het met de dag kleiner wordt hier. Ze blijven maar mensen sturen en sturen.' Ze zuchtte diep en rolde met haar ogen terwijl ze even in haar ogen wreef om de slaap er uit te halen. "Ik nam gister vrij om gewoon eens niks te doen, maar toen ging Aly krankzinnig het labyrint in en overleed." Ze keek even verbaast op, waarom had ze dat niet meegekregen. Ze kende niet eens iemand bij de naam van Aly. 'Wacht wat? Wie is dat?' Ze keek hem verward aan. "En toen kwam Kristy met dat gekut van haar tegen me zeiken, en uit het niks greep ze me en zoende me. Ik had gedronken, en toen knapte er wat." ze keek even naar de lichter wordende lucht. 'kristy, kristy die naam zegt me wat.' Ze keek hem aan en meteen vertrok haar gezicht die ze bijna meteen herstelde bij de volgende naam. "En toen kwam ik Helena tegen. Ik was zo kwaad, zo veel te ver doorgeknapt, veel te agressief en veel te dronken. Ik heb haar gezoend, waar ze op inging, maar ik duwde door. Ik heb genegeerd of ze het wel of niet wilde. Gelukkig kreeg ik door wat ik deed en heb ik gezegd dat ze moet stoppen met me zoenen, omdat me dat verder laat gaan en ik mezelf niet kon beheersen. Maar.. jezus." Ze zuchtte en keek hem aan en wachtte toen hij verder begon te praten voor ze wat ging zeggen. "Het is niet hoe ik ben. Ik zou nooit.. nooit zoiets doen, en toch is het gister zo ver gekomen dat ik het tóch deed, en bij Helena nog wel. Ik snap niet hoe ik haar zo heb kunnen negeren en zo waanzinnig hard m'n eigen wil door heb willen duwen." Ze keek hem aan en legde haar handen op zijn knieën terwijl ze wat overeind kwam op op haar knieën voor hem ging zitten. 'Oke een ding. stop met jezelf zielig vinden, of Helena. Shit happens en je was bezopen. Als ik je nu vertel wat ik hier doe als ik dronken ben dat kijk em mij ook raar aan. Dat je zegt dat je het nooit zou doen zegt toch al genoeg?' Ze zuchtte en keek hem met een strenge blik aan. 'Max laat je niet zo opfokken je bent de enige hier die nooit aan zichzelf denkt. En met al die shit op een dag, ja dan knapt er wat. Niemand zal je dat kwalijk nemen anders zorg ik wel dat ze het je niet kwalijk nemen. Maximillion maak je er geen druk op. Ze zoende je terug, ze vond het blijkbaar niet zo erg als wat jij er nu van maakt. Dus kalmeer die boobies en neem nog een off-day.' Zei ze kalm en keek hem kalm aan. Wie wilde nou Helena zoenen. Goed zal wel aan haar liggen, zouden andere vast ook over haar denken.

♥ Isa

_________________



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   vr jun 05 2015, 22:50



Max
I'd take another chance, take a fall

Hij knikte toen het even over Oliver ging. "Hou me op de hoogte. Ik hoop ook dat het allemaal goed met hem komt." Al was er al een hand af, dus hoe lekker kon het nou echt gaan? En ook bij het beklemmende gevoel waar Hayden het over had; dat het voelde alsof de muren op je afkwamen, dat was zo herkenbaar. Het was bijzonder om haar even zo te zien, toegevend dat ze bang was. Hij kende haar niet goed, maar zoals ze hier nu zat, leken de verhalen over haar niet te kloppen.
Maar dat idee bleef maar een moment in zijn hoofd hangen, want toen kwam de zweep waar hij eigenlijk op had gehoopt. "Stop met jezelf zielig vinden." Niet helemaal hoe hij zich voelde, want hij vond zichzelf eerder vies dan zielig. En hij schaamde zich. Hij was zichzelf niet aan het aaien en troosten. Maar het klopte wel dat hij hier zat te tobben. En bij haar opmerking over haar eigen gedrag als ze dronken was, had hij normaal een boek vol met opmerkingen gehad om terug te gooien, die allemaal op het randje van grappig sarcastisch en beledigend lagen, maar hij hield wijslijk zijn mond. "Ze zoende je terug, ze vond het blijkbaar niet zo erg als wat jij er nu van maakt." Bij die opmerking wreef hij weer over zijn gezicht, deze keer over de stoppels die hem er intussen onverzorgd uit lieten zien. "Ik heb geen idee hoe ze denkt," murmelde hij. "Maar ik kan toch niet zomaar doen alsof dit niet gebeurd is? Ik bedoel, als op dat ene moment dat stemmetje niet tot me door was gedrongen, was ik tegen haar wil in doorgegaan." Helena was een sterk wijf, maar het was duidelijk dat hij haar fysiek makkelijk aankon en dingen kon dwingen te doen. "Ik baal van mezelf en schaam me echt tot in het diepste dal dat bestaat. En hoe, in godsnaam, moet ik haar nu onder ogen komen. Ik weet niet eens wat het te betekenen had." Hij legde zijn hoofd horizontaal op zijn armen die hij over zijn knieën had gelegd. Door de opkomende zon verschenen er schaduwen onder zijn ogen, die zijn wallen extra benadrukten. Hij keek Hayden op hulp zoekend aan.



_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hayden
avatar
Admin
Keeper - Cooks

PROFIEL
Tag : Tag? Tag! wat is dit Facebook?!

Aantal berichten : 1999

Registratiedatum : 18-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: ✗ 17
Job: ✗ Cook || Be careful you wont be the first one to be poisoned
Relationship: ✗ You are the reason I became stronger. But yet you are my weakness

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   vr jun 05 2015, 23:14


"Ik heb geen idee hoe ze denkt. Maar ik kan toch niet zomaar doen alsof dit niet gebeurd is? Ik bedoel, als op dat ene moment dat stemmetje niet tot me door was gedrongen, was ik tegen haar wil in doorgegaan." Ze zuchtte luid en iet wat geërgerd. 'Maximillion Papillon!' Sprak ze streng terwijl ze hem aankeek. 'Dronken mensen doen en zeggen het gene wat op hun hart ligt, het gene wat je graag wil doen en zeggen dus get over it. Ze zoende je terug blijkbaar wil ze het zelf ook.' Ze zuchtte weer en keek hem aan. Hij moest zich niet zo schuldig voelen als hij nu deed want het was nutteloos. "Ik baal van mezelf en schaam me echt tot in het diepste dal dat bestaat. En hoe, in godsnaam, moet ik haar nu onder ogen komen. Ik weet niet eens wat het te betekenen had." Ze keek hem even met een ongelovige blik aan. 'Wat het betekende is dat je haar leuk vind, leuker dan een normale vriendin. Je had gezeik gehad en dan wil je bamchickawahwah. En dan ga je naar de gene wie je begeert. Blijkbaar is dat Helena' Ze keek hem aan en schudde haar hoofd. Waarom Helena begreep ze zelf ook niet. Ze legde haar hand onder zijn kin en hief die omhoog. 'Je moet je niet zo schuldig voelen. Het is gebeurt je nu klote gaan voelen heeft niemand wat aan. Mensen hier kijken op naar jou voor leiding. Jij bent de gene die de leiding heeft hier niemand anders. In ieder geval in mijn ogen.' Zei ze al zachter en vriendelijker dan de andere woorden die ze tegen hem had gesproken.
♥ Isa

_________________



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   vr jun 05 2015, 23:30



Max
I'd take another chance, take a fall

Hij bleef Hayden de hele tijd aankijken terwijl ze sprak. Hij wilde op al haar aparte zinnen reageren, maar hij vroeg haar om hulp, en dus deed hij z'n best om haar uit te laten praten. "Maar ik heb dit nooit eerder met haar willen doen. Of misschien herkende ik het niet of liet ik het niet toe. Maar ik kan toch niet zomaar zeggen: kwade, dronken Max deed dit, en dus is dit wat ik wil?" Hij had er geen herinneringen aan, maar er waren toch ook verhalen van mensen die tijdens een veel te dronken nacht met iemand in bed belandden dat ze de volgende dag dachten: uh, mijn, Griever. Wat heb ik gedaan?! Niet helemaal het geval bij Helena, maar hij vond niet dat hij zomaar conclusies kon trekken uit wat hij deed toen hij dronken was - en zich duidelijk op een heel slechte plek bevond. En toen begon Hayden over dat hij de leiding had, en hij sloot even zijn ogen, niet goed wetend hoe hij daar op moest reageren. "Ik doe m'n best," murmelde hij uiteindelijk alleen maar. "Om het iets minder klote voor iedereen hier te maken."
Maar zijn hoofd bleef voornamelijk hangen bij wat Hayden daarvoor had gezegd, over dat hij het blijkbaar wilde. Nee, hij wilde geen conclusies trekken aan de hand van zijn dronken gedrag, maar het compleet negeren kon ook niet, toch? Hij wreef weer door zijn haar, en gooide zijn hoofd in z'n nek. Waarom kon hij nu niet gewoon voelen wat hij wilde? Als hij zich nu nog had gevoeld als gisteravond, dan was alles duidelijk geweest. Maar zo simpel lag het niet; zo simpel was het leven hier in de glade ook niet, en waarschijnlijk zat hij zelf ook niet zo simpel in elkaar. Veel emotie drukte hij weg, omdat ze maar in de weg zaten - en ook omdat 99% van de emoties die hij in de glade voelde negatief waren, dus die duwde hij opzij. En nu leek dat kleine deurtje dat dat alles buitensloot onvindbaar of controleerbaar. En soms was er geen sprake van een deurtje, maar van een fles alcohol die alles bepaalde.



_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Only sorrow   

Terug naar boven Go down
 
Only sorrow
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Maze Runner :: THE GLADE :: Treehouse-