IndexZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

F

F

A

T

S

S

R

E

P

E

E

K



Builders



Cooks


Med
Jackers



Slicers

S

R

E

N

N

U

R

S

T

I

D

E

R

C

© 2015 The Maze Runner staat onder de leiding van de administratoren en is auteursrechtelijk beschermd. The Maze Runner wordt ondersteund door Actieforum en is vormgegeven door Max en Hayden, en de widgets door Anja. Alle teksten, karakters, verhaallijnen, codes en afbeeldingen zijn auteursrechtelijk beschermd en dienen niet zonder toestemming te worden gebruikt.

Deel | 
 

 Goedemiddag

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende
AuteurBericht
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jun 29 2015, 21:00




Je suis prêt || I am ready


De stilte die heerste was op een vreemde manier rustgevend. Met een zucht hield ze haar ogen gesloten. Het gevoel van zijn hoofd op haar schouder liet haar glimlachen. Ze schoof voorzichtig haar arm onder zijn hoofd zodat hij daar nu op kon liggen. Haar hand kroelde door zijn donkerblonde lokken. Siënna zweeg, simpelweg omdat ze niet wist wat ze moest zeggen. Haar opmerking hing nog altijd in de lucht. Het veroorzaakte een lichte spanning maar niet genoeg om het moment te verstoren. En wederom had de jongen naast haar het voor elkaar gekregen om haar compleet sereen te laten voelen. Onophoudelijk wreven haar slanke vingers over zijn hoofd zodat het op een lichte massage begon te lijken. Siënna zocht naar woorden. Maar die van voorheen lagen nog steeds op haar gedachten. Max had haar naakt gezien, en dat begon nu pas tot haar door te dringen. Ze had het geprobeerd weg te stoppen uit schaamte, maar de waarheid lag nog altijd tussen hen in als een blokkade. Die blokkade uitte zich in Helena, maar zo ervaarde ze het niet. Ze was beschaamd omdat ze zich open had op gesteld naar de jongen van wie haar beste vriendin hield. De jongen die haar beste vriendin lief had. Sisi beet op haar lip, dat was niet terug te draaien. En misschien was de waarheid de enige optie.



_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   vr jul 03 2015, 19:55

Hij werd niet weggeduwd, en ook al had hij dat niet verwacht, hij was er toch blij mee. Haar vingers krioelden door zijn haar, en uiteindelijk gingen de bewegingen over in kleine rondjes over zijn hoofdhuid. Zijn huid tintelde, en hij voelde hoe de spanning op zijn spieren daar weggleden. Hij luisterde naar haar ademhaling, maar hoorde hoe die gespannen was. Zonder op te kijken en haar blik te zoeken, begon hij te spreken. "Je bent gespannen." Het was geen vraag. Hij kende haar intussen goed genoeg om het te herkennen.

_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   za jul 04 2015, 19:23

Sisi had haar ogen gesloten maar haar gedachtes bleven malen. Ze draaiden onophoudelijk door haar hoofd en maakte haar duizelig. Sisi probeerde de rust te zoeken in de bewegingen die ze maakte door de haren van Max. Toen hij haar er op attendeerde dat ze gespannen was kwam er een verslagen zucht uit haar keel. Ook haar nek en schouders voelde strak aan en ze wiebelde even ongemakkelijk heen en weer. Ze had niet eens door gehad dat ze zo in elkaar gekrompen had gelegen. "Ja klopt." Mompelde ze kortaf, niet wetende wat er nog over te moeten zeggen.

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   zo jul 05 2015, 11:54

Hij merkte aan de snelheid waarmee de vingers zich door zijn haren wurmde dat Siënna maar moeilijk verslapte. Hij richtte zijn ogen omhoog, naar haar gezicht en zag hoe ze zichzelf aan het uitrekken was. Zijn ogen daalden naar haar nek, en zag hoe haar spieren gespannen stonden. Zijn vrije hand ging naar die dikke spier toe. Voorzichtig duwde hij dicht bij haar oor, en duwde de knopen die hij voelde naar beneden. Hij durfde niet te hard te duwen, bang om haar pijn te doen. Het was een tijdje stil geweest voordat hij reageerde. "Om wat er in homestead is gebeurd?" Het was waar ze het tot nu toe over gehad hadden, en echt iets anders kon hij niet bedenken.


_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   zo jul 05 2015, 12:06

Haar adem stokte voor luttele secondes in haar keel toen ze de aanraking van de jongen voelde. Hij duwde lichtjes in haar nek en haar gezicht vertrok door de lichte pijn die het met zich mee bracht. Ze was zo gefocust geweest op andere zaken dat haar eigen lichaam haar niet eens meer was opgevallen. Toen ze begon te wennen aan zijn beweging sloot ze genietend haar ogen en ademde kalmpjes door. Zijn stem deed haar ogen openen. Om wat er in Homestead was gebeurd. Ja, eigenlijk wel. Sisi zuchtte even van verlichting maar maakte geen aanstalte om weg te duiken van zijn hand. Daar was het veel te prettig voor. "Ja, misschien wel ja." Mompelde Sisi terwijl ze een klein beschaamd glimlachje toonde.

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   zo jul 05 2015, 12:54

Hij zag haar gezicht samentrekken, maar beheerst ging hij verder met het drukken op de spieren. Het moest een beetje pijn doen, maar hij hield haar gezicht nauwlettend in de gaten om er zeker van te zijn dat het niet te pijnlijk was. Hij voelde de spier ontspannen, en koos snel een andere toen ze reageerde. Hij wilde niet dat ze weg zou draaien of dicht zou klappen, en dus wilde hij doorgaan met deze bewegingen. "Op wat voor een manier?" Hij kon meerdere antwoorden bedenken. Misschien dat ze zich zo bloot had gegeven, misschien over Helena. Misschien wel beide. Hij hield nog altijd zijn ogen op haar gezicht gericht, en voelde de adem uit zijn neus tegen haar borst botsen.


_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   zo jul 05 2015, 16:22

Siënna slaakte een diepe zucht. Ze sloot haar ogen weer even en voelde hoe ze steeds meer begon te relaxen, zijn aanraking was fijn. Maar ze merkte ook dat haar buik op een gekke manier samentrok die ze niet wilde meemaken. Het was een prettige kriebel, maar ze wist wat het betekende. "Nou ja, het is gewoon best wel vreemd." Mompelde ze. "Mijn handelingen vertellen me dat ik ervaring heb met deze dingen, maar mijn hersenen vertellen me dat jij de eerste bent die me ooit naakt heeft gezien. Buiten ikzelf." Sisi pauzeerde even en keek hem aan. Het ritmische gevoel van zijn handen liet nog altijd een soort rust over haar heen glijden. "Dat is intiem, apart, raar.. En nog zo'n duizend woorden." Sisi wreef in haar handen, "en zoals ik al zei: het is niet positief hoe ik daar op gereageerd heb. Het was eerder mijn lichaam die het verlangde, want van binnen wist ik wel dat het fout zat." Verlegen wendde ze haar blik af. "En nog altijd is het lastig te negeren wat er gaande is, terwijl ik het liefst van me af wil zetten."

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   zo jul 05 2015, 16:49


Hij kon niet heel veel anders dan stil luisteren. Voor een moment was het alleen zijn eigen ademhaling, Siënna's hart en haar stem die klonken. Hij wilde knikken toen ze begon over haar herinneringen, of het gebrek daaraan, maar hij wilde haar uit laten praten voordat hij reageerde. Soms viel ze even stil, maar dan voelde hij aan dat er nog wat achteraan zou komen. Het was toen ze haar blik afwendde dat hij zijn hand terugtrok en zijn hoofd van haar borst afgleed. Hij bleef op zijn zij liggen, maar schoof wat omhoog zodat zijn hoofd op haar hoogte kwam en hij haar aan kon kijken, als zij haar ogen ook op hem zou richten. "Ik weet niet hoe ik voor de glade was, of met hoeveel meisjes ik geweest ben. Het voelt alsof ik alles voor het eerst beleef, maar ik weet wat ik lekker vind, en ik lijk te weten wat een meisje lekker vindt." Zijn tong bewoog even tegen zijn wangen aan, nadenkend. "Maar ken je dat gevoel dat je wilde dat je iets opnieuw voor het eerst kon beleven? Je eerste zoen, of de eerste keer dat iemand zegt dat ze van je houdt, of de eerste ontmoeting met iemand.. Ik kan me niet voorstellen dat er hier iemand is die nog meer baalt dat 'ie geen herinneringen heeft dan ik, al is dat vast gelijk voor veel van ons, dus ik wil het niet goedpraten. Maar misschien.. misschien is een klein iets waar we van kunnen genieten, iets waar we ons op kunnen focussen om het een beetje van de zonnige kant te bekijken." Positief zijn was niet zijn ding, maar al die eerste keren die hij hier dacht mee te maken, voelde zo waanzinnig goed. Hij genoot ervan. "En ja, je hebt een sterk sprekend lichaam." Hij glimlachte er nu bij, om haar te laten zien dat hij haar niks kwalijk nam. "Een mooi sterk sprekend lichaam. En ik zal niet zeggen dat ik me er comfortabel bij voel dat Helena hier niks van weet. Maar ik neem je niks kwalijk, voor wat dat waard is."


_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   zo jul 05 2015, 17:08

Aandachtig luisterde Siënna naar hem. Ze vond het fijn als hij sprak, ze keek hem dan ook aan. Af en toe verscheen er een glimlach door zijn woorden, en twinkelde haar ogen lichtjes bij een punt van herkenning. Ze beet op haar lip, hij had gelijk ze konden het positief bekijken. Maar bij alles wat hij zei sloeg de realiteit toch weer als een mokerslag in. Het besef van het geheugenverlies, was daar de grootste oorzaak van. Dat verschrikkelijk nare gevoel vormde zich in haar maag. Siënna wist niet hoe het kwam, maar ze had het gevoel dat haar leven hiervoor goed was. Dat kon ze niet met zekerheid zeggen, dus misschien viel het wel tegen. Maar het punt van 'niet weten' sneed aan haar. Dagelijks kon ze het negeren maar af en toe bekroop het eenzame en beangstigende gevoel haar weer. Het meisje keek naar hem, haar blauwe ogen priemden in de zijne. Hij straalde geluk uit, en dat was iets waar zij zich zo wanhopig aan had vastgeklampt. Ze was gevallen voor de jongen voor haar. Misschien was dat wel omdat hij haar een helpende hand had aangeboden. Max was haar eerste stukje vertrouwen, haar rots in de branding. Sisi had dat zo erg nodig gehad, en ze merkte dat ze het nog steeds verschrikkelijk nodig had. En misschien was dat wel waarom de relatie met Helena zo veel pijn deed. Jaloezie was misschien nog het kleinste gedeelte, maar wanhoop was voor haar groter. En ze wilde niet zo'n obsessieve kleuter zijn die in een hoek ging huilen omdat de jongen haar niet wilde. Maar ze had Max nodig, en dat gevoel beangstigde haar.

Haar gedachtes waren zo aan het malen geweest dat ze er hoofdpijn van kreeg. De laatste woorden van Max lieten een glimlach op haar gezicht toveren. Het compliment liet haar eveneens blozen. Sisi was hem al die tijd aan blijven kijken, zijn stem dreunde hypnotiserend door haar hoofd heen. Toen hij het onderwerp Helena aannam kwam er een diepe zucht uit haar keel. Haar mond was droog en het meisje wist niet wat te zeggen. Ze was volledig stil gevallen. "Misschien vertel ik het haar wel." Sprak ze, haar stem helder en zelfzeker. Ze wendde haar blik naar de andere kant om hem niet hoeven aan te kijken, en sprak hem na. "Voor wat het waard is."

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   zo jul 05 2015, 17:39


Het voelde goed dat ze hem aan durfde te kijken terwijl hij sprak. Hij sprak niet graag openlijk over seks en voelde er weinig voor om persoonlijke details met iemand te delen, maar soms, op momenten als deze, vond hij het fijn om erover te praten. Nog steeds zou het niet gaan over dingen die hij en Helena gedaan hadden, en hij wilde Siënna niet opzadelen met dat soort details. Het was al pijnlijk genoeg voor haar dat ze dat misschien wel van Helena zelf moest horen, dus wilde hij haar die verhalen besparen. Maar het was fijn om over de onzekerheid hoe je voor de glade was geweest te praten.
Ze begon schattig te blozen, waar hij van begon te glimlachen en een warme blik verscheen in zijn ogen. Maar ze keek weg zodra ze over Helena begon, en de glimlach en warme blik verdwenen. Hij zei niks, ook niet na haar laatste woorden. Hij was verward, en werd heen en weer geflipperd tussen wat hij wist dat het beste was en wat hij wilde. En nog verwarrender was dat hij toch ook dat beste wilde. Hij vond dat Helena het moest weten. Hij kon een praatje ophangen dat ze toen nog niet samen waren en dat het dus officieel gezien niet fout was, maar Siënna was Helena's vriendin, en tussen hem en Helena waren toen ook dingen gebeurd. Maar aan de andere kant was hij benauwd dat hij misschien niet meer zo met Siënna kon liggen zodra Helena zou weten wat er gebeurd was. Ja, hij was er niet op ingegaan, maar had hij het echt voorkomen? Hij was waanzinnig naïef geweest, waardoor het tot dat punt was gekomen. Hij zou een lafaard zijn als hij dit volledig op Siënna af zou schuiven. Hij zou het snappen als Helena het niet fijn zou vinden als hij en Siënna zo intiem waren, maar zou ze het hem verbieden? Zo ja, moest hij daar dan naar luisteren? Of zou hij haar moeten laten zien dat er niks zou gebeuren, en haar vertrouwen winnen dat ondanks deze intimiteit hij wist waar de grenzen lagen?
"Ik wil het ook doen, als je dat fijner vindt," bood hij aan, om op die manier zijn deel van de verantwoordelijkheid te nemen. Hij praatte tegen haar afgewende hoofd aan, en tikte kort met zijn kin tegen haar schouder om als een puppy haar aandacht te vragen, en liet zijn hoofd daar vervolgens liggen. Zijn arm sloeg om haar heen. Even wilde hij de kleine van hen twee zijn, al had hij duidelijk gemerkt dat het Siënna was die op dit moment de grote lepel nodig had.

_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   zo jul 05 2015, 18:30

Siënna merkte dat Max ook aan het nadenken was. Dat kwam door de stilte die om hen heen rustte en de ademhaling die soms wat gejaagder was en dan weer vertraagde. Ze lag nog steeds met haar rug naar hem toe. Al snel klonk zijn stem, hij bood aan het te doen. Gelijk daarna sloeg de jongen een arm om haar heen en duwde met zijn kin in haar nek. Het kriebelde, en giechelend schudde ze haar schouder heen en weer. "Niet doen, dat kietelt." Toen zijn handeling weer stil viel voelde ze hoe haar hele lichaam warm werd door de manier waarop ze lagen. Was ze nou echt gek? Was ze nou echt de enige die iets voelde als ze zo samen lagen? Ze konden toch niet herkennen dat er een aantrekkingskracht was. Dat Max die vermeed was één ding, maar ontkennen kon hij bijna niet. Ze pakte de hand vast die om haar heen lag en schuifelde tegen hem aan. Ze sloot haar ogen. Het voelde goed om zo te liggen, maar ergens wist ze dat het fout was. Wat moest Helena denken als ze zo lagen, al waren er geen grenzen die ze overtraden. Of was dit al de grens? Siënna draaide zich naar hem toe, hun gezichten op kleine centimeters afstand. Wat wilde ze die afstand graag overbruggen, zo graag dat het bijna zeer deed. Maar ze hield zich in, want het was het meest morele om te doen.

Daarnaast wist ze niet zeker hoe Max er op zou reageren. Nou, eigenlijk wist ze dat wel. Ze moest deze afweging niet eens willen maken, dat was al fout. Maar waarom voelde dat foute zo intens goed. Ze lag zo dicht op Max dat hun lichamen raakten, ze voelde een spanning en haar ademhaling werd gejaagder. Haar ogen priemden strak in de zijne en ze beet afwachtend op haar lip. Sisi maakte zichzelf gek, wetende dat hij dit niet voelde. Dat deze spanning en dit verlangen slechts in haar hoofd zat. Siënna haalde haar hand langs zijn wang en kwam daarbij nog net iets dichterbij, haar neus raakte bijna die van hem. Haar lichaam had de laatste milimeters al overbrugt en ze voelde zijn warmte door zijn kleding. Met een ruk trok ze zichzelf toen los uit de omhelzing. Het meisje stond op en stapte naar de verste hoek van de boomhut om haar handen door haar haar te laten gaan. "Ik vertel het zelf, en dit.. dit moet stoppen." Haar stem trilde. "Het zit misschien in mijn hoofd, maar ik trek dit niet."

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   zo jul 05 2015, 20:48


Wat er door zijn omhelzing gebeurde, had hij kunnen weten. Weer was hij veel te vrij bij Siënna geweest, en deze keer was het kwalijk omdat hij wist hoe zij zich voelde. Het was egoïstisch geweest om te denken dat ze zo konden liggen omdat híj sterk voor zichzelf had bepaald hoe ver hij kon gaan zonder Helena te verraden, terwijl hij wist wat het bij Siënna opriep. Lieve Siënna, die met al haar kracht trouw probeerde te blijven aan haar vriendin. Hij moest dat meer respecteren. Maar toch had hij weer de grens opgezocht, waardoor Siënna nu recht tegenover hem lag, met haar neus de zijne bijna aanrakend en haar hand op zijn wang.
Tijdens dat ene moment dat ze zo lagen, wist hij dat hij niks zou doen. Precies hoe ze nu lagen vond hij fijn, en het had gekund als Siënna dezelfde grenzen had kunnen bewaken. Maar hij zou nooit Helena bedriegen. Hij zocht de grenzen op door zo bevriend te zijn met Siënna, maar echt bedriegen.. nee. Dat zou hij nooit doen. Daar was hij te trouw voor, en te conservatief voor ingesteld.
Hij begreep ook precies waarom Siënna zich uiteindelijk terugtrok. Met het knipperen van zijn ogen was ze opgestaan en van hem weggelopen. Hij hoorde haar woorden, maar ze waren niet nodig geweest om te snappen waarom ze deed wat ze deed. Ze wist dat hij haar niet zou zoenen vanwege Helena, en eigenlijk wilde zij het ook niet vanwege Helena. Haar lichaam wilde dat foute wel, net zoals hij in zijn dronken bui Helena op een hele foute manier had gewild. Het was goed geweest dat hij daar uiteindelijk van was weggelopen, net zoals dat het goed was dat zij hiervan wegliep. Het was goed, maar het kwam als een klap in zijn gezicht toen hij zich realiseerde dat ze er inderdaad helemaal mee moesten stoppen. Hij had zijn grenzen bepaald, maar hij moest Siënna niet zo pijnigen en tot haar uitersten duwen. Stoppen was moreel het juiste om te doen. De klap was dat ze niet meer met elkaar om moesten gaan zoals ze nu deden.
"Je hebt gelijk," zei hij zacht maar duidelijk. Hij wreef over zijn gezicht en zwaaide toen zijn armen naar voren om met de snelheid omhoog te komen en op te staan. Hij trok zijn shirt recht en zocht Siënna's gezicht. "Sorry. Dit is mijn fout. Ik moet je grenzen niet zo opzoeken." Hij bleef in het midden van het vlonder staan. "Ik hou van de manier waarop we met elkaar omgaan, en telkens als dat goed lijkt te gaan ga ik een stap verder, er vanuit gaande dat dat ook goed gaat." Maar dan vergat hij hoe veel zelfbeheersing al die handelingen van Siënna haar kostten, of hoopte hij -weer naïef- dat ze het wel aan zou kunnen. "Ik vraag te veel van je."



_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   zo jul 05 2015, 21:08

Ongelovig en hoofdschuddend stond Siënna over het vlonder te kijken bij zijn woorden. Waarom was hij zo ontzettend verwarrend? Toen hij was uitgesproken draaide Siënna zich verward en gekwetst om. "Griever, Max. Wat ben jij ontzettend onmogelijk!" Ze zuchtte en zocht naar de woorden om haar frustratie te uitten. "Want waarom Max," ze pauzeerde en hief haar armen met een groot gebaar in de lucht. "Waarom ga je die stap verder?" Sisi liep op hem af. "Want die stap verder is een stap te ver voor een gewone vriendschap!" Ze prikte hem kwaad op de borst en keek haar met blauwe ogen strak aan. "Je eeuwige trouw aan Helena maakt je blind voor je handelingen." Ze gromde gefrustreerd en prikte nog harder met haar vinger tegen hem aan. Ze stapte dichter naar hem toe zodat ze bijna borst aan borst stonden. "Ik probeer me in te houden, besef je niet hoe moeilijk dat is?" Een zucht kwam uit haar keel. "Als ik je zie wil ik in je wang knijpen en je kussen en, en.." Wederom een pauze. "Ik neem afstand maar je duwt me tot het uiterste, je knuffelt met me zoals normale vrienden niet knuffelen." Siënna draaide zich om en leunde weer over de balustrade haar ademhaling stokte in haar keel en ze moest moeite doen niet te gaan hyperventileren onder de spanning. De tranen sprongen haar bijna in de ogen maar ze ging niet huilen om zo iets onbenulligs.

Ze liet haar hoofd in haar handen rusten en zuchtte. Waarom moest het tot dit komen. De stilte sneed en het duurde dan ook niet lang voor ze hem verbrak. "Ik ben niet achterlijk, Max. En jij voelt het ook. Er is iets, ik weet niet wat, maar het is er." Haar stem was zachtjes, klein en breekbaar. Ze verwachtte geen liefdesverklaring, maar wel dat hij stopte met ontkennen.

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 01:53


Al bij haar eerste woorden verscheen de diepe rimpel tussen zijn wenkbrauwen, en de spanning op zijn lippen vormde ze tot een rechte streep. Hij hoorde hoe Siënna's stem veranderd was. Hij kon haar nauwelijks kwalijk nemen dat ze zo reageerde. Hij wist wat zijn aandeel was, en dat dit zijn schuld en fout was. Hij wist wat ze voelde, en toch ging hij verder, hopend dat ze met die gevoelens om kon gaan en dat dingen zouden worden zoals ze waren. Dat als ze het stapje voor stapje aan zouden pakken, dat er niks aan de hand zou zijn. Maar wat voor een dwaas was hij ook dat hij daar zo over dacht.
Siënna stond voor hem en prikte in zijn borst. Bij de tweede keer pakte hij haar hand om die terug naast haar lichaam te begeleiden, en liet haar snel weer los. Hij wilde zijn ogen sluiten en wegkijken, maar hij dwong zichzelf de frustratie in haar ogen te zien. Hij hield zijn kin onderdanig tegen zijn borst, met nog altijd de spanning boven zijn neus en in zijn lippen. Spieren bij zijn kaak verschenen omdat hij zijn kaken hard op elkaar hield.
Ze liep van hem weg en ging bij de reling staan. Max bleef nog altijd in het midden van het vlonder. Hij liet haar weer helemaal uitspreken, zoals hij nu steeds had gedaan, maar wist niet op welke opmerkingen hij direct in moest gaan. Uiteindelijk maakte ze het hem makkelijk door haar laatste zinnen. Alles wat ze daarvoor had gezegd was waar geweest, en hij kon er alleen maar toegevend op reageren. Maar het laatste was bijna een vraag, al niet zo gesteld. Hier moest hij op reageren. Maar hoe? Hij vervloekte zichzelf hoe slecht hij hier in was. Als het aankwam op geruststellen bleek hij daar een prima intuïtie voor te hebben, maar zodra het ging over zijn eigen gevoelens, leek daar alle kennis over te ontbreken. Hoe lang had het wel niet geduurd voordat hij de gevoelens voor Helena had herkend en erkend?
"Er is iets," antwoordde hij, nog altijd dezelfde lichaams- en gezichtshouding aanhoudend. "Griever, Siënna, ik zie je nog zitten, bij onze ontmoeting. Halfnaakt en onzeker, zo breekbaar, en ik wilde niks anders dan ervoor zorgen dat het goed met je zou komen." Hij hoopte dat ze om zou kijken, maar toen dat na een paar seconden niet was gebeurd, ging hij verder. "De afgelopen maanden heb ik niks anders ervaren dan spanning en stress, en bij jou verdwijnt het. Ik word er naar van, bijna agressief, als iemand me aanraakt, maar bij jou ontspan ik. Misschien overdondert dat me en wil ik het onderzoeken, kijken hoe ver het kan gaan tot het niet meer goed voelt. Misschien wil ik doorgaan omdat ik wil dat het nog beter voelt."
Maar wat hij voelde? Hij kon het niet omschrijven. Het was niet hetzelfde als bij Helena. Bij haar was hij gek op haar stomme trekjes, haar koppigheid, haar klunzigheid, haar intelligentie. De geur van haar haar en de vorm van haar lange benen. En man, wat kon hij opgewonden raken van haar aanrakingen. Siënna riep iets heel anders in hem op. Het beschermende gevoel dat hij op de eerste dag van hun ontmoeting gevoeld had, was nooit echt verdwenen. Hij wilde haar vasthouden, zijn armen om haar heen en haar beschermen tegen al het kwaad van de wereld. Hij wilde haar strelen en goed laten voelen en hij wilde dat zij hem goed liet voelen. Hij wilde in stilte met haar naar de lucht staren en samen in de boomhut eten. Maar ondanks dat haar lichaam misschien nog wel prachtiger was dan dat van Helena, had haar seksualiteit ervoor gezorgd dat hij haar alleen nog maar meer wilde beschermen, omdat het duidelijk was dat ze een heel gevaarlijk wapen in handen had wat ook tegen haar gebruikt kon worden.
Hij trok zijn lange mouwen tot over zijn handen en liep naar de reling aan de tegenovergestelde kant van Siënna. Hij staarde over de glade. "Je bent de enige die die fucking frons van m'n voorhoofd kan krijgen. Natuurlijk is er iets."

_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 18:07

Ze luisterde aandachtig, hopende dat ze wijsheid uit zijn woorden kon halen. Al was dat wat hij sprak nog verwarrender dan voorheen. Nadat hij was uitgesproken draaide het meisje zich in stilte om. Haar vrouwelijke krullen lagen verwilderd om haar poppengezichtje. In haar blauwe ogen was de emotie te lezen die ze zo onmogelijk had willen terugduwen. Want ze wilde hem niet zo zien, zo wanhopig om dit, wat het ook was, enigzins op poten te houden. Maar Sisi had kunnen weten dat dit zou gebeuren, wat er tussen hen speelde was niet stabiel geweest. Al vanaf het eerste moment had Max handelingen in haar opgewekt die niet correct waren voor wat hij van haar verlangde. Maar wat verlangde hij dan van haar? Sisi kneep even in haar rechter arm, een moment van bewustwording. Ze bestudeerde de lichaamstaal van de jongen, van het kronkeltje tussen zijn ogen en zijn gespannen houding. Hij was nu de gene die een massage nodig had, merkte ze op in haar eigen hoofd. Dat was de manier waarop Siënna dealde met moeilijke situaties, ze probeerde het te verzachten met haar droge humor en opmerkingen. Maar ze wilde niet weglopen van wat er nu gaande was, en alles goed te maken door te zeggen dat het niet gaf. Om vervolgens verwikkeld te raken in dezelfde pijnlijke, intense omhelzing.

"Hoeveel beter wil je dat het voelt? Intiemer dan dit.. Intenser dan dit? Dat is geen vriendschap Max." Ze pauzeerde en stapte wat dichter naar hem toe. "Je vroeg me ooit of ik wil dat er meer achter zit dan seks." Siënna beet twijfelend op haar lip, "dit wat wij nu doen voelt als dat 'meer' dan seks. En begrijp me niet verkeerd maar ik wil dit niet achter haar," ze maakte een wijzend gebaar naar de Laar. "Rug om doen. Want als zij ons zo zou zien, Max. Dan zou ze dat niet goedkeuren." Mompelde ze. "Ze zou mij haten en jou. Ook al voelt dit goed, voor jou en voor mij. Ik wil die persoon blijven waarbij je ontspant, maar als het alleen op deze intense manier kan.. Dan kan het niet."

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 19:47


Hij staarde voor zich uit, en hoorde en voelde aan het trillen van het vlonder dat ze dichter naar hem toe was komen lopen. Hij kon zich het gesprek waar Siënna het over had nog herinneren. Hij had haar inderdaad gevraagd of ze alleen seks wilde, en of ze geen behoefte had aan de gevoelens erachter. Ergens had hij toen gedacht dat ze gewoon waanzinnig geil was geweest, en dat op zoek was naar de veiligheid van een ander lichaam. Dat idee was al opgewekt bij hun eerste ontmoeting, en tot nu had dat idee altijd ergens in zijn achterhoofd gezeten. Maar naarmate ze elkaar vaker hadden gezien en meer tijd samen doorbrachten, was dat idee af gaan zwakken. Tot nu, want nu was het idee dat het haar alleen om de seks ging volledig verdwenen. Als ze nu door zouden gaan, nog een stap verder, dan zou het geen friends with benefits zijn. Hij wist heel goed wat het zou zijn als ze zouden zoenen, elkaar aan zouden raken en naakt tegen elkaar aan zouden liggen. Maar was al dat wel iets wat hij met haar wilde doen?
Hij liet zijn hoofd in zijn handen zakken toen ze over Helena begon, waardoor zijn rug bol ging staan en zijn schouderbladen naar achter staken. Wat hield hij zichzelf ook voor? Dat Helena dit goed zou vinden? Een hechte vriendschap waarbij wat onschuldig geknuffeld en door haren gefriemeld werd, dat kon. Hij zou het niet fijn vinden om te zien dat Helena dat met een andere jongen deed, maar hij wist dat hij zich daar overheen zou moeten zetten omdat zoiets zou moeten kunnen. Maar was wat hij en Siënna deden onschuldig? Hij moest toegeven dat hij dat nu nauwelijks nog kon ontkennen.
"Ik wil ook dat jij die persoon voor mij blijft," zuchtte hij. Het was het eerste wat hij met zekerheid kon zeggen. "Luister.." Hij trok zijn hoofd weer omhoog, wreef over zijn gezicht en draaide zich om. Hij wilde nu zeggen wat hij dacht, Siënna duidelijkheid geven, maar er kwamen geen woorden uit zijn mond. In plaats daarvan staarde hij alleen maar naar het meisje voor hem, en voelde de intense behoefte om te zeggen dat het goed zou komen. Dat hij van haar hield en dat het goed zou komen. Want als hij zo naar haar keek en terugdacht aan net, toen ze samen op het vlonder lagen, wist hij zeker dat hij dat deed; van haar houden. Het was raar om dat aan zichzelf toe te geven, juist omdat hij het gister niet over z'n lippen had kunnen krijgen bij Helena. Maar was het wel 'houden van' op dezelfde manier als hij dat bij Helena voelde? Was de stap om te zeggen dat je van je vrienden houdt niet kleiner dan om datzelfde te zeggen tegen je vriendin? Maar maakte Siënna dat een vriendin? Nee, het mocht intussen duidelijk zijn dat ze meer dan dat was. Maar was hij verliefd op haar zoals hij dat op Helena was? Nee. Maar was wat hij wel voelde minder intens? Nee.
Hij kwam er niet over uit. Hij was geen ster met zijn gevoelens begrijpen en verwoorden, en dat was ook nu het geval. Hij kon zich niet verwoorden, maar had nu niet de mogelijkheid het haar te laten merken, door een knuffel of een kus, want juist die handelingen hadden hen tot dit punt gebracht.
"Ik denk dat je met Helena moet praten," zuchtte hij daarom, duidelijk dat hij niet had kunnen zeggen waar hij eerder op had gehoopt, maar waar hij simpelweg de woorden niet voor had kunnen vinden. "Ik verwacht dat ze dan vanzelf naar mij komt en dat wij het erover zullen hebben." Hij snoof met zijn neus en staarde naar de grond, de punt van zijn schoen in het hout schoppend. "En wat ons betreft.." Hij wist niet hoe hij die zin moest eindigen, en zocht hulpzoekend Siënna's ogen. In zijn ogen was veel meer af te lezen dan waar hij zich bewust van was. Hij wilde haar niet kwijt, maar was het mogelijk om voor elkaar te blijven wat ze nu waren als dat alleen op deze manier kon?

_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 20:10

De stilte. Het was één van de ergste stiltes die ze tot nu toe had mee gemaakt. Het was vergelijkbaar met de stilte die er was geweest toen de Box net tot stilstand was gekomen. Haar hart raasde al even snel en een soort angstig en misplaatst gevoel betrad haar lichaam. Op dat moment had het meisje gehoopt dat ze zich nooit meer zo hoefde te voelen. En hier stond ze. Haar gevoelens op tafel gegooid, besloten om open kaart te spelen. In een situatie die zo onmogelijk was dat er geen oplossing in het zicht was. Maar er was wel een oplossing, en Siënna wist dondersgoed welke dat was. Afstand.

De neiging om de jongen aan te raken groeide groter met de seconde. Al even snel als de wanhoop en verwarring die ze in zijn ogen zag groeien. De stilte gaf nog iets weer; hij had het er ook niet makkelijk mee. Zijn relatie met Helena en zijn gevoelens voor Siënna waren dus niet zo'n gesneden koek als het blonde meisje had gedacht. Ze durfde het niet te zeggen maar ze had het gevoel dat hij een soort tweestrijd had. Daarom kreeg Siënna hoge verwachtingen toen hij begon te spreken na het zwijgen. Die hoge verwachtingen zakte haar in vrijwel direct in de schoenen. Wat ze precies had verwacht kon ze niet plaatsen, maar het was alles behalve dit. Had hij hierom zo lang moeten malen? Wat Helena zou doen als Sisi het haar verteld had. Sisi had de neiging om ontzettend egoïstisch te worden. De roze kleur uit haar wangen was verdwenen en ze zag al vrijwel de hele tijd ontzettend bleek. "Als dat alles is wat je te zeggen hebt," haar maag draaide om en ze voelde zich misselijk worden. "Dan is het denk ik wel duidelijk wat het bij ons betreft." Haar mond was tot een streep getrokken en haar armen lagen om zichzelf heen gevouwen. Ze keek naar haar tenen en wiebelde ongemakkelijk heen en weer. Ze wilde hier weg, en snel ook. Alleen leek ze als aan de grond genageld.

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 20:33


Terwijl hij haar aankeek, zag hij al het bloed uit Siënna's gezicht wegtrekken. Ze was stond er versteend, en hij kon aan alles zien dat hij haar zo ongelofelijk teleurstelde. Hij legde zijn hand voor zicht en wreef met zijn vingers in zijn ogen terwijl hij zijn gezicht afwendde. Al was zijn gehoor nu vaag, alsof het bloed door zijn trommelvliezen stroomde, hij hoorde ieder woord van wat ze zei. En hij wist dat ze gelijk had. Als ze nu zou gaan, dan zou ze Helena alles vertellen voor een schone lij, maar dan alles tussen hen twee kapot zijn. Was deze avond niet ook zo begonnen? Dat Siënna afstand van hem wilde doen, door kort op hem te reageren en bot te doen. Uiteindelijk waren ze toch weer naar elkaar toegekomen, maar nu kon dat alles weer binnen een paar minuten verpest raken. Hij wist dat als hij niet alles kwijt wilde, hij nu met iets beters moest komen.
"Het spijt me," begon hij. Hij trok zijn handen uit zijn ogen, die rood en dik naar haar keken. Weer een stilte, maar hij zocht zichtbaar naar woorden. "Ik ben hier slecht in, dat weet je. Ik voel van alles maar ik kan het niet beschrijven." Bij Helena had hij eerst de gevoelens niet herkend, daarna had het hem de grootste moeite gekost om het te kunnen omschrijven. Nu ze samen waren, was alles relatief makkelijk. Ze waren vriend en vriendin, en dat label maakte het veilig en overzichtelijk. Met Siënna was dat anders, en hij was ook bang dat dat wat hij voelde misschien wel fout was tegenover Helena. Als hij intens veel hield van een vriendin, dan was dat goed. Maar was als dat wat hij voelde als iets anders omschreven zou worden? Dan maakte het dat fout.
"Ik kan niet omschrijven hoe het bij me zit, want ik weet het niet. Ik voel van alles voor je. Ik wil ervoor zorgen dat je je goed voelt, en ik wil dat jij mij goed laat voelen. Ik wil met je lachen en met je zijn, en ik wil je beschermen." Misschien dat laatste nog wel het meest. "Soms voel ik me jouw grote broer, op een hele rare manier." Hij begon weemoedig te lachen om die beschrijving. "Niet.. niet op die manier.. Maar meer.. meer dat je toch wel met elkaar verbonden blijft, wat er ook gebeurd. Dat je een steen naar m'n hoofd kan gooien en me uit kan schelden, maar dat je uiteindelijk toch wel samen blijft, gewoon omdat dat zo is, omdat dat eigenlijk niet anders kan." Hij wilde op dit moment naar haar toestappen. Die laatste paar meters tussen hen overbruggen en voor haar staan, want op deze afstand zo tegen haar praten, was vreemd. Maar meer dan een enkele twijfelachtige stap was het niet. "Je bent zo waanzinnig belangrijk voor me, meer dan je weet en meer dan ik je laat merken." Zijn hand was over zijn borst en buik gegleden, omdat hij week werd van het idee dat het allemaal fout kon gaan. Siënna kon weglopen, zelfs als ze dat niet deed, hoe zou het tussen hen zijn zodra Helena hierover verteld was?

_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 20:51

De manier waarop hij zijn gevoelens naar haar uitten verspreidde een warm gevoel in haar buik. Ze bleef hem aan kijken, deels omdat ze steun zocht en deels omdat ze een pilaar voor hem wilde zijn. Want ondanks alles, hoefde Max niet bang te zijn om tegen haar te zeggen wat er op zijn hart lag. Siënna lachte even op zijn opmerking, een klein lachje dat haar bollen wangen weer deed opdoemen. Van de zenuwen wilde ze blijven lachen, tot het allemaal één grote grap leek. Tot ze weer maatjes waren en gek deden. Maar vroeg of laat zouden ze elkaar dan toch weer opzoeken, bij elkaar liggen en kroelen. Zijn woorden raakten haar oprecht. Maar nog altijd stond ze met haar mond vol tanden. Want was het nou positief wat hij haar vertelde, was dit nou wat ze wel wilde horen? Dat alles nog ingewikkelder en lastiger werd?

"Lieve Max," ze zuchtte meer kwam er niet uit. Haar stem was lichtelijk schor en hees van het lange stil zijn en luisteren. Ze stond er een beetje verlaten bij, en keek naar de voeten van Max toen hij een stap dichter naar haar toe zette. Ook zij deed een stap naar zijn richting. "Het doet me goed dit te horen, wetende dat ik hetzelfde voor jou voel." Begon ze aarzelend, "maar aan de andere kant maakt dit het allemaal nog ingewikkelder. Ik weet niet precies wat ik van je vraag, en wat ik van je wil horen. Er lijkt geen uitweg. De enige uitweg is afstand, we kunnen op een.. globale manier met elkaar omgaan. Dan laat ik jou en Lena met rust, ik voel me zo'n stoorzender." Zei ze terwijl ze haar ogen in de zijne haakte en zijn hand vast pakte. Sisi stapte dichter naar hem toe, zijn adem streek inmiddels over haar gezicht en haar adem stokte. "Ik wil niet de slachtofferrol uithangen, ik denk dat we beiden even erg in de knoop zitten." Ze giechelde zachtjes en kinderlijk. "Maar ik denk dat het beter is als we wat afstand nemen. Zolang we deze gevoelens maar kunnen onderdrukken, of ik die van mij in ieder geval." Verzuchtte ze terwijl ze even in zijn hand kneep.

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 21:18

Het deed hem goed te zien dat er toch nog een klein lachje bij Siënna vanaf kon. Het maakte het niet volledig kut. Een klein dingetje was dan in ieder geval nog grappig geweest. En het was ook fijn om te merken dat hij, ondanks zijn worsteling met de verwoorden, het hem toch gelukt was iets te zeggen waar Siënna wel iets mee kon. Ze stond weer voor hem, en met zijn nog altijd dikke ogen en intussen vermoeide blik keek hij haar aan. Hij schudde zijn hoofd toen ze zichzelf een stoorzender voelde, en terwijl hij daarmee bezig was, werd zijn hand gepakt. Als automatisch rolde hij zijn veel grotere hand op in Siënna's palm. Ze was geen stoorzender. Alles behalve. Maar hij wist wat ze bedoelde. Wat er zich hier afspeelde bracht zijn relatie in gevaar, en ondanks wat hij net allemaal tegen Siënna zei, wilde hij alles behalve Helena kwijt. Hij wilde bij haar zijn, maar ze had gelijk dat dit het allemaal erg ingewikkeld maakte. Het zou al beter zijn als Helena hier vanaf wist, zodat het niet achter haar rug om gebeurde. Dat was op dit moment waar hij zich het slechtst over voelde. Als zoiets geheim gebeurde, maakte dat alles per definitie al fout.
"Misschien is afstand goed," stemde hij tegen zijn wil in. Het was helemaal niet goed. Dit was goed, zo tegenover elkaar staan. Een hand vasthouden om elkaar tot rust te brengen, en misschien iets te weinig afstand tussen hun gezichten. Hij kon zich voorstellen dat dit er voor een buitenstaander fout uit moest zien, maar hij wist zeker dat hij Siënna niet zou zoenen. Daar was hij te trouw voor aan een relatie. En dat wist Siënna ook, en hij vertrouwde erop dat ze niks zou proberen. Wat zij twee hadden.. dat was iets wat alleen zij twee konden begrijpen. Oke, voor hem zat het anders in elkaar dan voor Siënna, want zij wilde meer. Maar als zij zich nou precies hetzelfde zou voelen als hij, en dat ze zo met elkaar om konden gaan zonder dat zij daarbij verward en gepijnigd achterbleef, dan zou hij niks liever willen dat dat dit precies zo bleef. Maar ze had gelijk. Zolang die gevoelens niet onderdrukt konden worden, moesten ze hier niet mee omgaan. Het zou egoïstisch van hem zijn om te vragen er wel mee door te gaan, want hij wist hoeveel moeite het haar kostte. Hij moest haar niet in die positie duwen, hoe graag hij ook wilde dat het gewoon kon, en waar hij telkens ook op had gehoopt de afgelopen keren.
"Ik ga het wel missen," zei hij, zijn hoofd niet wegtrekken van haar gezicht ondanks dat hij wist dat ze hiermee moesten stoppen. Hij wist dat dit de laatste keer was dat ze zo zouden staan, in ieder geval tot Siënna er niet meer pijn mee gedaan werd. En misschien zelfs dan niet meer, want het hing af van hoe Helena erop zou reageren. Hij wilde hier even van genieten. Nog even haar adem tegen zijn kin en hals voelen, nog even haar wilde krulletjes zien bewegen op de wind en nog even bijna de huid van haar gezicht tegen de zijne voelen. Zijn hand rolde rond in haar palm en hij dwong zijn andere hand in haar vrije hand.


_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 21:34

Toen Max met haar instemde voelde het als een soort opluchting die over haar schouders voelde. AL was het van weerszijde niet hun favoriete besluit, ze waren het er in ieder geval beiden mee eens dat het het beste was. Sisi voelde hoe zijn andere hand in haar vrije gleed en genietend stapte ze dichter naar hem toe. Het voelde als een bed op een koude morgen, waarin je zegt 'nog even dan' en je weer omdraait. Of de warme stralen van de douche waarin je zegt 'ik heb nog wel tijd' en je weer je ogen sluit. Nu wilde ze meer dan ooit zeggen 'nog even dan'. Sisi verborg haar gezicht in zijn nek en drukte een zacht, liefkozend kusje op zijn huid. Het was niet seksueel, of met intenties bedoeld. Gewoon om duidelijk te maken dat het goed zat zo. Het was een goede beslissing, en ze had er voor nu vrede mee. De frustraties zouden dadelijk wel komen. Sisi haalde haar hoofd uit zijn nekholte en ging op haar tenen staan. Ze duwde hun voorhoofden tegen elkaar en tegelijkertijd ook hun neuzen. Ze ademde zachtjes in en uit. Nog even dan.

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 22:00


Siënna legde haar hoofd in zijn nek. Hij trok een hand los en legde die tegen haar achterhoofd, en misschien legde hij daar iets meer druk achter om haar daar te laten liggen. Haar lippen tuitten zich tegen zijn huid. Hij drukte op zijn beurt zijn hoofd wat steviger tegen haar aan, trok zijn andere hand los en legde die op haar onderrug. Ze trok zich er uit los en ging op haar tenen voor hem staan. Hij hield zijn kin op zijn borst gericht en liet haar haar gang gaan. Beiden armen sloeg om haar nek en schouders en hij trok hun lichamen stevig tegen elkaar aan. Ze raakten elkaar nu aan zoals ze net op de grond hadden gedaan, vlak voordat Siënna er van weg was gelopen en het gesprek begonnen was. Maar nu was het anders. Enerzijds was deel van de spanning weg, omdat ze wisten waar ze stonden dit duidelijk de grens was. Maar anderzijds wist hij dit de laatste keer was, en wilde hij haar nog dichter tegen zich aandrukken, en haar nog steviger vastpakken. Misschien was dat de eerste keer dat hij haar wilde zoenen. Gewoon zachtjes en kort, hun lippen kort tegen elkaar. Niet eens een zoen, een korte kus. Niet seksueel, maar als afscheid en als enige en laatste keer omdat dit nooit meer zou gebeuren. Maar hij hield zich in. Al dit was ontstaan omdat hij trouw wilde blijven, en dat wilde hij voortzetten.
Zijn armen gleden weer af, en zijn handen zochten de hare weer. Hij pakte ze beide vast, en hield ze zijdelings van hun lichamen af. Eén hand begeleidde hij naar zijn schouder, en de daardoor weer vrije hand gleed naar haar onderrug. Hij zocht haar ogen om te zien of ze het zou begrijpen. Ze misten muziek, maar hij wist dat ze die niet nodig zouden hebben. Met zijn ene hand, die de hare nog vasthield en die een beetje van hun lichaam gehouden werd, en de hand op haar onderrug, begon hij haar te begeleiden. Hij dwong haar naar haar toe, afwachtend of ze hem zou volgen, en trok haar opzij toen hij het gevoel kreeg dat ze dat deed. Hij kon zich niet herinneren dat hij ooit had gedanst, en hij deed het volledig op gevoel. Maar ergens leek hij te weten wat hij deed, en hij vertrouwde in dit geval op zijn instinct.

_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 22:09

Siënna kon het bloed in haar oren horen suizen, zo dicht wilde ze nu bij de jongen voor haar zijn. Het was zo makkelijk, zo simpel om deze kleine millimeters te overbruggen. Om haar zelf voor te houden dat het allemaal niks betekende als ze het zou doen, dat er niks achter zat. Maar ze wist dat het wel zo was, en daarom hield ook zij zich in. De intensiteit die zich nu tussen hen bevond was zenuwslopend, een soort magneten die met de verkeerde kant naar elkaar toe lagen. Zo wanhopig elkaar aan te raken, maar even hard werden ze van elkaar weggeduwd. Wat een onmacht was het, een verschrikkelijke onmacht.

Toen Max zijn handen verplaatste werd het gevoel verlicht. Het lag niet meer zo zwaar en bedrukkend op haar schouders. Met een glimlach gaf ze aan dat ze begreep wat hij bedoelde, en met een twinkeling in haar ogen volgde ze de kleine stapjes die ze namen. Ook zij wist niet wat ze deed, maar ze volgde hem blindelings. Dit was precies het vertrouwen wat ze nodig had, het loslaten. Zachtjes neuriede ze een liedje, een liedje dat in haar hoofd ontzettend bekend klonk maar ze niet kon plaatsen. Het klonk haar ouderwets in de oren. Ze was geen geweldige zangeres maar het kleine melodietje wist ze moeiteloos op te dreunen, alsof ze het een miljoen keer gehoord had.

[Het moest gewoon, het was zo'n perfect liedje hiervoor. I just adore it<33333 om 01:35 gaat ie pas zingen: Klik!]

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Max
avatar
Admin
Keeper - Builders

PROFIEL
Tag : Living the Leeds Life

Aantal berichten : 1653

Registratiedatum : 12-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17 jaar
Job: Builder
Relationship: If I loose myself tonight, it will be by your side

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   ma jul 06 2015, 22:34


Een brede glimlach verscheen op Max' gezicht, en al snel ging die over in een brede lach waarbij hij zijn tanden ontblootte. Ze begon een nummer te neuriën. Het ging perfect zo. Zij zong, hij begeleidde. Hij ging rustig mee op het ritme van haar klanken. Ze volgde hem moeiteloos, en om de sfeer verder te verlichten liet hij haar een rondje draaien om haar daarna weer op te vangen met zijn lichaam. In een vloeiende beweging ging hij door met het stappen. Samen bewogen ze over het hele vlonder, en al die tijd waren de pretlichtjes in zijn ogen te zien, en weken die niet af van haar gezicht.
Uiteindelijk hoorde hij hoe ze richting het einde van het nummer ging. Voor die laatste maten liet hij haar hand los en legde haar hand in zijn nek. Zijn eigen hand week ook af naar haar onderrug, en hij verlaagde het tempo van het stappen. De bewegingen werden minder ruim, tot ze uiteindelijk heen en weer bewogen op hun plaats. Langzaam gingen zijn lippen weer naar elkaar toe, want al die tijd had hij breed gelachen, en een glimlach bleef over. Toen ze haar laatste tonen neuriede, kuste hij haar op haar voorhoofd, en liet toen zijn handen van haar afglijden. "Dank je," zei hij tegen haar. Bijna werd zijn glimlach weemoedig, maar het moment van net liet dat niet toe.

_________________


“You think the dead we loved ever truly leave us?"


Laatst aangepast door Max op wo jul 08 2015, 12:27; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Siënna
avatar
Cook

PROFIEL
Tag : Dus

Aantal berichten : 484

Registratiedatum : 24-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Cookie
Relationship: Je suis prêt

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   di jul 07 2015, 16:54

Ze had de laatste stappen van hun moment met haar hoofd op zijn schouder gelegd. Daarna keek ze hem aan. Haar blauwe ogen vol emotie, waarom voelde het zo verdacht erg als een afscheid? Omdat zij zich niet kon inhouden. Het moment voelde zo intiem dat ze haar lippen op die van hem wilde duwen, heel even maar. De luttele seconde zou haar verlangen stillen, al was dat maar voor even. Het branddee, dat gevoel. Zuchtend voelde ze hoe hij zijn lippen op haar voorhoofd zette. Hij bedankte haar en liet haar los. Sisi bleef zijn hand vasthouden. "Ik wil je niet los laten," haar lippen pruilde onbedoeld. Dat waren de trekjes die haar kinderlijk maakte. Ze bleef dicht bij hem staan en streelde liefkozend over zijn wang met haar duim, de rest van haar hand rustte in zijn nek. De stoppeltjes voelde ruw maar maakte hem mannelijk.

Siënna boog zich voorover, haar zoet roze lippen drukte een miniscuul kusje op zijn mondhoek. De stoppeltjes kon ze nu voelen met haar lippen. Ze liet los keek hem aan, ze pakte hem wat steviger. Bijna krampachtig. Ze wilde hem niet loslaten, ze wilde hem vasthouden. Siënna kneep ongelukkig haar ogen stijf op elkaar.

_________________

Sing me a song of a lass that is gone. Say, could that lass be I? Merry of soul she sailed on a day, over the sea to Skye.
Billow and breeze, islands and seas, mountains of rain and sun. All that was good, all that was fair. All that was me is gone..



Hier, heb je je zuurstok <3
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Goedemiddag   

Terug naar boven Go down
 
Goedemiddag
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 3 van 4Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Maze Runner :: THE GLADE :: Treehouse-