IndexZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

F

F

A

T

S

S

R

E

P

E

E

K



Builders



Cooks


Med
Jackers



Slicers

S

R

E

N

N

U

R

S

T

I

D

E

R

C

© 2015 The Maze Runner staat onder de leiding van de administratoren en is auteursrechtelijk beschermd. The Maze Runner wordt ondersteund door Actieforum en is vormgegeven door Max en Hayden, en de widgets door Anja. Alle teksten, karakters, verhaallijnen, codes en afbeeldingen zijn auteursrechtelijk beschermd en dienen niet zonder toestemming te worden gebruikt.

Deel | 
 

 Fear is the most contagious disease.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Chester
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Tag : Life is but a story, in which you hold the pen.

Aantal berichten : 27

Registratiedatum : 19-06-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job:
Relationship: Love can make us strong, but can make this place more complicated.

BerichtOnderwerp: Fear is the most contagious disease.   za jun 20 2015, 13:25

Luid geratel schoot door de schacht die meters omhoog ging. Het schudden van de kooi, die 'the box' werd genoemd, deed een stel van de kratten flink kabaal laten maken. De lampen die de schacht diende te verlichten schoten als lichtbundels in snelle handelingen opzij. De box was nog niet halverwege zijn rit. Tussen alle nieuwe voorraden lag een persoon, zijn ogen gesloten en zijn lichaam bewegingsloos.

Nathan zijn ogen schoten open en hij kwam in een ruk overeind. Zijn longen grepen ieder mogelijke volume van lucht die ze konden krijgen. Hij had het gevoel alsof hij uren had gezwommen en nu pas kon ademen. Gejaagd ging zijn borstkas heen en weer en zijn ogen schoten naar de benauwende ruimte om hem heen. Zijn kleding was niets meer dan een oranje shirt en een zwart vest. Daaronder zat een simpele broek die donkerblauw van kleur was. Zijn ogen namen de omgeving in hem op. In een kooi van gaas waar hij nog maar net in overeind kon zitten. Het schoot omhoog in een rap tempo. Om hem heen zaten een hoop kisten met...met wat eigenlijk? Nathan nam niet veel aandacht voor de kisten en zijn blik schoot omhoog. Het plafond was nog geen honderd meter van hem verwijderd en hij kwam gevaarlijk dichtbij. Nathan behoedde zich op een krachtige botsing en zette zich schrap. Angst vergreep hem. Waar was hij in hemelsnaam in terecht gekomen? Hoe kwam hij hier en beter nog, waar ging hij naar toe? Hij kon de situatie die hem te wachten stond maar half bevatten en de paniek hield hij met veel moeite nog net op afstand. Zijn ogen schoten naar boven en het plafond kwam akelig dichtbij. Ineens remde de kooi in een groot tempo af en botste tegen de bovenste gedeelte van de box. Rode lichten verlichtte de ruimte alsof er iets mis was. Het eerste wat ik deed was me opvangen na de harde klap die de kooi me had gegeven. Ik kwam overeind en keek naar de omgeving. Voor ik het wist hoorde ik een zoemer en klapte twee deuren in het plafond open. De verblindende lichtstraal die in mijn ogen scheen deden mijn ogen tot spleetjes knijpen. Ik hoorde geroezemoes, enkele mensen waren aan het praten of misschien twee? Ik probeerde mijn zicht te herstellen en keek toen rond. Ik zat nu in een verzonken vierkanten bak van gaas. Die ging over in een lijst van steen die ongetwijfeld deel uitmaakte van de ondersteuning van de liftschacht. Het eerste wat ik deed bij het zien van de aanwezige personen was kijken of niet ergens een knopje was wat deze lift weer terug naar beneden liet gaan. Ik keek even naar beneden, maar zag nagenoeg een oneindige bodemloze put onder me. Ik onderdrukte de neiging om te zuchten. Ik wilde rustig opstaan, maar alle spieren leken te branden, iets in me leek moeite te kosten, alsof mijn spieren te lang niet hadden gewerkt en stijfjes waren. Ik voelde de kracht kort uit mijn lichaam schieten en ik ving me op mijn knieën op. Ik keek omhoog naar personen. Ik hoorde termen vallen als: nieuwtje, groentje. De kleinerende termen drukte op mijn zenuwen als prikkende naalden. Ik wilde schreeuwen dat ik donders goed wist dat ik nieuw was met deze situatie. Ik wist ook wel dat ik nieuw was met dit hele gebeuren, wat het ook mocht zijn. Mijn ogen zochten een persoon die het voortouw zou nemen. Ik trachtte nog een keer op te staan, maar mijn lichaam leek me nog steeds niet geheel te willen gehoorzamen. Ik wankelde wat en sloot mijn ogen. Op het moment dat ik ze opende stond ik ineens krachtig op mijn plek. Mijn ogen hadden een andere blik, strak en vol vragen keek ik naar de personen voor me. Wachtend op een reactie van hun.

_________________


   
   
   
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Oliver
avatar
Admin
Keeper
- Sloppers
stung

PROFIEL
Tag : The real trouble with reality is that there's no background music.

Aantal berichten : 1976

Registratiedatum : 16-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20 Years
Job: Trying to get his shit together. It isn't working. Please send help.
Relationship: Depends if you like a complaining alcoholic.

BerichtOnderwerp: Re: Fear is the most contagious disease.   za jun 20 2015, 13:55

Zijn grijzige ogen staarden over de laar heen. Iedereen weer druk in de weer met zijn of haar bezigheden. Oliver verachtte het. Waarom kon hij dat niet? Gewoon bezig zijn. De jongen was al dagen niets aan het doen en hoewel het in eerste instantie niet zo heel erg was begon het nu wel te vervelen. Daarbij werd het steeds moeilijker om Evangeline te gaan ontwijken die hem maar met vragen bleef bestoken. Natuurlijk wist hij dingen die niemand anders wist en nee, die ging hij ook niet vertellen. Ze mochten het zelf maar uitvogelen. Na alles wat Oliver had doorstaan ging hij niet de antwoorden zomaar lukraak geven. Ze mochten zelf maar zoeken. Hij spoog even op de grond en leunde tegen een boom aan die schaduw bood tegen de hitte van de zon die al de hele dag bezig was met branden. Even sloot Oliver zijn ogen, hij was moe, had even nergens zin in, ondanks dat hij zich verveelde en toch iets wilde doen, en wilde met rust gelaten worden. Maar het meest vervelende geluid kwam zijn oren binnen en Oliver deed een oog open. Natuurlijk, perfecte timing. De box. Niemand anders leek er op af te gaan, iedereen was weer te druk bezig met zijn eigen ding. Met een klein duwtje zette hij zichzelf af en slofte de jongen richting de box die inmiddels naar boven was gekomen. Met wat moeite deed hij de deuren open en vervloekte zichzelf dat hij nog maar een hand had. Zijn ogen vielen meteen op de jongeman die er in zat. 'Nog een Greenie voor het slachthuis.' Mompelde Oliver geïrriteerd. Hij sprong de box in en negeerde de jongen terwijl hij de goederen inspecteerde. Het zag er naar uit dat de lijst had geholpen. Toen vingen zijn ogen weer de jongen op. 'Ga je daar nog de hele dag staan of kom je dit ding nog uit?' Klonk het onvriendelijk van Oliver terwijl hij de box uit klom. Wanneer gingen de creators begrijpen dat mensen sturen niet het probleem gin oplossen?

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Chester
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Tag : Life is but a story, in which you hold the pen.

Aantal berichten : 27

Registratiedatum : 19-06-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job:
Relationship: Love can make us strong, but can make this place more complicated.

BerichtOnderwerp: Re: Fear is the most contagious disease.   za jun 20 2015, 23:37

Mijn ogen staarde naar het silhouet voor me. De zon gaf hem te veel vervaagde texturen en ik kon niet goed opmaken wat de persoon was. Hij zou haast een goddelijke verschijning genoemd kunnen worden. Echter werd dat beeld wat ik zag snel verstoord. De kooi schudde onder zijn gewicht, toen hij er in sprong. Ik keek hem aan en zuchtte even. ‘Slachthuis?’ mompelde ik. Of ik werd geslacht in deze setting. Of waar ik was beland was net een slachthuis te noemen, of ik werd aan het werk gezet in het slachthuis. Mijn kop bleef hangen bij de tweede optie. De kerel leek meer te weten van wat er hier speelde en hoe graag hij het wilde vragen wat er gaande was leek de persoon drukker bezig met de bevoorradingen. De vraag deed hem opkijken. Voor Nathan er uit stapte pakte hij een paar van de koffers. Zijn armen begonen te steken onder het gewicht dat ze niet gewend leken. Met moeite tilde ik het toch op de rand en schoof het verder, zonder het te beschadigen. Ik hielp de persoon mee de bevoorradingen uit de box te krijgen en trok mezelf aan de rand omhoog. Mijn ogen gleden over het landschap. Het was een wijdse vierkante ruimte, iets wat me meteen opgevallen was door de prominent aanwezige muren. Was ik een gevangene? Wat had ik dan misdaan? De vragen pijnigde mijn zwarte gat in mijn geheugen. Het zwarte gat van twintig jaar, al kon ik nagenoeg niet raden dat het twintig jaar was. Ik wreef even over mijn hoofd om de gedachten tot rust te manen en keek toen naar Oliver met een zo kalm mogelijke blik. ‘Wat is hier gaande?’ sprak ik hees. Mijn ogen leken kort dat van een beest vol angst. Die in een gehoekte ruimte stond en weg wilde. ‘Waarom weet ik niets meer, niet eens hoe ik mezelf moet noemen! Hoe kom ik hier?! Wat is dit hele gebeuren?!’ mijn stem sloeg over in frustratie van angst. Ik draaide mezelf rond en bekeek alles. Het was een primitieve omgeving met een tempelachtige muur om me heen. Hier en daar zacht ik uit hout gebouwde woningen. Mijn ogen dwaalde weer terug naar Oliver. Mijn lichaam was nog niet in zijn gebruikelijke conditie, want deze paar woorden leken me tot gehijg hebben gebracht. Of het gejaagde ademhalen kwam door de lichte paniek die er vanaf kwam, dat was niet te bepalen voor Nahtan. Mijn ogen keken priemend naar Oliver, eiste om antwoorden. Of minstens iets om zichzelf te kunnen hervinden.

_________________


   
   
   
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Oliver
avatar
Admin
Keeper
- Sloppers
stung

PROFIEL
Tag : The real trouble with reality is that there's no background music.

Aantal berichten : 1976

Registratiedatum : 16-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20 Years
Job: Trying to get his shit together. It isn't working. Please send help.
Relationship: Depends if you like a complaining alcoholic.

BerichtOnderwerp: Re: Fear is the most contagious disease.   za jun 20 2015, 23:57

Oliver kon zichzelf wel voor zijn kop slaan dat hij naar de box was toegelopen. Maar er was iemand nodig om de Greenie in te lijven nietwaar? En de rest van de laarders had het toch allemaal zo druk met zichzelf dus ging Oliver maar de goedzak uithangen. Iets waar hij totaal niet goed in was en eigenlijk ook niet echt zijn best voor wilde doen. Dus deed hij het ook niet. De jongen die mee was gekomen met de box was vriendelijk om hem te helpen met het uitlaadden van de spullen. Het was handig aangezien Oliver er niet veel zelf uit had kunnen krijgen met maar een hand. Oliver zei er niets over, je moest een nieuw iemand nooit meteen laten weten dat ze iets goed deden, dan konden ze alleen maar naast hun schoenen gaan lopen. En die mensen hadden ze al genoeg hier in de Laar. Het verbaasde hem wel dat de jongen niet de standaard vragen op hem afvuurde, of paniekerig in het rond keek, of zelfs rende. Hij leek rustig. Iets wat Oliver ook wel waardeerde. Maar alsnog liet hij dat niet blijken. De jongen was chagrijnigheid zelve.
Maar helaas had ook de Greenie uit de box de standaardvragen klaar staan. Samen met de standaard paniek in zijn stem. Oliver bekeek de producten die uit de box kwamen terwijl de vragen op hem afgevuurd werden. De jongen rolde met zijn ogen en een geërgerde zucht verliet zijn lippen. Hij ging recht op staan en keek de jongen aan, zoals ze hier nu stonden merkte hij dat degene tegenover hem wat langer was. 'Luister.' Begon hij terwijl hij even zijn rug rechtte en toen de jongeman strak aankeek. 'Je naam komt later weer boven, iedereen begint zo. Niemand herinnerd zich iets van voor de Box, je bent in de Laar en dat ding daar,' Hij wees naar de open deuren van het labyrint, 'Is verboden terrein.' Zo, het standaard riedeltje ook weer gehad. Hij zou alleen maar meer vragen krijgen en terwijl Oliver de jongen nog eens goed bekeek bereidde hij zich er al mentaal op voor.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Chester
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Tag : Life is but a story, in which you hold the pen.

Aantal berichten : 27

Registratiedatum : 19-06-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job:
Relationship: Love can make us strong, but can make this place more complicated.

BerichtOnderwerp: Re: Fear is the most contagious disease.   zo jun 21 2015, 01:22

Nathan wist zijn gedachten te verzetten door de dozen uit de box te tillen. Hij had al opgemerkt dat de persoon die hem kwam helpen een haak had aan zijn handen. Hij zou het tillen niet makkelijker afgaan dan hem en zijn stijve spieren. Even sloeg de paniek over in Nathan en hij begon even de spervuur aan standaard vragen die Oliver ongetwijfeld meer had gehoord. Echter had Nathan de woorden nog niet uitgesproken of hij sloot zijn ogen. Hij haalde langzaam aan dieper adem en zijn vuisten balden zich krachtig tot het bloed wegtrok uit zijn palmen. De spierwitte huid werd weer zijn normale tint toen de kracht er vanaf ging. Ineens opende Oliver zijn mond en Nathan zijn ogen gingen rustig open. Hij luisterde, aandachtig zelfs. Nathan keek naar de box die nog hing als een ondoordringbaar hek naar een leven die hij ooit had gehad. Zijn naam komt later weer boven? Dat is minstens wat makkelijker communiceren. Ineens schoot zijn blik richting de plek waar Oliver naar wees. Nathan zette een paar stappen om het beter te zien. ‘Een doorgang?’ Nee, een uitgang van deze muren. Het eerste wat Nathan deed was lopen, hij liep echter niet in een rechte baan met hoge snelheid naar zijn uitgang. Hij stond er schuin op, de uitgang was vrij smal in verhouding met de muren. Zijn blik gleed naar de doodlopende diepe bemuurde straat die er liep. Even keek hij beduusd naar Oliver. Waarom zouden ze een doodlopend pad verboden terrein maken. Ineens gleed zijn blik terug en zag hij een persoon de hoek omkomen. Even bekeek hij aandachtig naar de gang. Het vertakte zich. Het was dus wel een mogelijke uitgang. Iets leek hem te zeggen dat het niet veilig was daar, dat er zaken waren die je liever niet tegenkwam. Rustig liep ik terug naar de box en tilde een paar van de dozen op die ik kon tillen. ‘Welwelwel,’ sprak hij toen. ‘Als ik dan toch niets weet van wie ik was, kan ik me wanen in angst of het beste er van maken. Niet?’ sprak hij toen. ‘Waar kunnen deze dozen terecht, ik neem aan dat we ze hier niet laten staan,’ sprak hij kalm. Antwoorden kreeg hij vast op langer termijn wel. Hij zou zich netjes mengen in de groep. Deze persoon leek niet goed gestemd, dus zou ovematig vragen hem enkel erger irriteren. En zaten ze niet allemaal in hetzelfde schutije. Misschien was het beter vrienden te maken hier, dan een hoop vijanden.

_________________


   
   
   
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Oliver
avatar
Admin
Keeper
- Sloppers
stung

PROFIEL
Tag : The real trouble with reality is that there's no background music.

Aantal berichten : 1976

Registratiedatum : 16-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20 Years
Job: Trying to get his shit together. It isn't working. Please send help.
Relationship: Depends if you like a complaining alcoholic.

BerichtOnderwerp: Re: Fear is the most contagious disease.   zo jun 21 2015, 20:11

Een ander probleem zat er nu aan te komen. Dat was dat de onbekende jongen zich wel richting het labyrint in zou begeven en zich niets van Oliver zou aantrekken. ‘Een doorgang?’ Klonk het. Oliver knikte alleen ter bevestiging. Toen de jongen stappen weg zette stond Oliver al half in de starthouding om hem tegen te houden. Maar hij keek alleen, onderzocht de muren waarschijnlijk. Vanuit hier kon je het namelijk niet al te best zien. Oliver begreep het wel, alles was nieuw, het was primitief en je was omringd door metershoge, grijze muren. Maar hij liet niet blijken dat hij het begreep. Je moest niet te aardig worden tegen mensen of ze beschouden je meteen als vrienden. En Oliver had geen vrienden nodig. Hij had aan zijn eigen problemen al genoeg. Zoals de nachtmerries en hallucinaties. De jongen liep terug, Oliver trok zijn wenkbrauw op, wachtend op een reactie. ‘Welwelwel,’ klonk het. ‘Als ik dan toch niets weet van wie ik was, kan ik me wanen in angst of het beste er van maken. Niet?’ sprak hij toen. Oliver haalde zijn schouders op. 'Doe waar je zin in hebt.' Antwoordde hij kort terwijl hij toekeek hoe de jongen een paar dozen oppakten. Het was een praktisch iemand dus. Fijn, die hadden ze namelijk te weinig. Teveel mensen verwachtte dat alles hier maar gebeurde en dat het magisch tot stand kwam. ‘Waar kunnen deze dozen terecht, ik neem aan dat we ze hier niet laten staan,’ Oliver kon niets zelf dragen dus hij ging de jongen voor. 'Deze kant op.' Hij wees in de verte naar een hut die onder de bomen stond. Daar werd het meeste opgeslagen. 'Als het eten is moet je het laten staan, dat halen de cooks wel op.' Zei hij simpel terwijl hij verder liep en zich toen omdraaide om te praten tegen de jongen, terwijl hij bleef lopen. 'Je mag het labyrint best in, nadeel is dat ze je wel straffen en je een ledemaat kan verliezen.' Een grijns speelde op Olivers lippen terwijl hij zwaaide met de handloze arm. Gewoon even bang maken. Het was zo totaal niet gegaan maar dat hoefde de jongen niet te weten.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Chester
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Tag : Life is but a story, in which you hold the pen.

Aantal berichten : 27

Registratiedatum : 19-06-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job:
Relationship: Love can make us strong, but can make this place more complicated.

BerichtOnderwerp: Re: Fear is the most contagious disease.   wo jun 24 2015, 14:33

Nathan liep rustig wat opzij, meer recht voor de uitgang van het labyrith. Zijn ogen tuurde er in, maar verder dan een paar tien meter kon hij er niet in kijken. Hij had niet gezien dat Oliver start klaar was om hem tegen te houden. Iets vertelde hem dat hij beter niet naar binnen kon rennen. Het zag er te verleidelijk en aanlokkelijk uit om er naar toe te sprinten en weg te lopen. Deze drang wist Nathan echter te onderdrukken en begon zijn woorden met dat hij het er beste van kon maken. Rustig tilde hij een van de dozen op. Oh, er zat verschil in? Rustig zette hij het neer en bekeek kort de inhouden van de doos. Hij pakte drie dozen daarna rustig op. Twee waren er kleiner en waren praktisch op elkaar gestapeld. Rustig liep hij de richting in waar Oliver heen was gelopen. ‘Ik mag het labyrith dus wel in...’ herhaalde hij en keek even opzij toen hij zwaaide met een handloze arm. Ik kneep een oog wat dichter en maakte een woordloze ‘autsj’ om aan te geven dat dat best pijn moest hebben gedaan. ‘Ik kan het ook ergens wel begrijpen dat je gestraft wordt,’ sprak ik kalm. ‘Kijk naar de situatie, we zijn al met beperkte goederen en beperkte mensen. Iedere persoon die een ledemaat verliest of zelfs compleet wegvalt is een persoon die meer eten kan produceren dan hij of zij wegneemt,’ sprak hij kalm. ‘Het is zonde zo’n persoon te moeten verliezen in het labyrinth, als het zo gevaarlijk is,’ sprak hij kalm als hij er met pure logica over nadacht klopte het ergens wel. Rustig liep hij met de dozen in de handen en hield af en toe stil om de onderste doos met zijn knie in balans te houden en hem beter vast te pakken om vervolgens het afstandje tussen hem en Oliver weer bij te benen. Rustig liepen ze richting de hut. Eenmaal aangekomen wachtte hij tot Oliver de deur had geopend en liep naar binnen. Rustig zette hij de dozen er in en knikte. ‘Dus je bent ook de doolhof ingegaan, begrijp ik?’ sprak hij kalm verder over hun situatie.
words:
363
mood:
Curious
notes:
-

They tell us everything's alright,
and we just go along.
How can we fall asleep at night?
When something's clearly wrong!

_________________


   
   
   
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Oliver
avatar
Admin
Keeper
- Sloppers
stung

PROFIEL
Tag : The real trouble with reality is that there's no background music.

Aantal berichten : 1976

Registratiedatum : 16-04-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20 Years
Job: Trying to get his shit together. It isn't working. Please send help.
Relationship: Depends if you like a complaining alcoholic.

BerichtOnderwerp: Re: Fear is the most contagious disease.   vr jul 03 2015, 14:50

Hij draaide met zijn ogen toen hij zag hoe Nathan het woord 'auw' met zijn mond vormde. Nou dat hielp erg veel met zijn revalidatie, hij voelde zich al stukken beter. 'Het labyrint is verboden terrein, behalve voor de toegewezen mensen.' Waar hij er een van was geweest. Misschien nog steeds, maar hij vertikte het om er nog een stap binnen te zetten. ‘Kijk naar de situatie, we zijn al met beperkte goederen en beperkte mensen. Iedere persoon die een ledemaat verliest of zelfs compleet wegvalt is een persoon die meer eten kan produceren dan hij of zij wegneemt,’ sprak hij kalm. ‘Het is zonde zo’n persoon te moeten verliezen in het labyrinth, als het zo gevaarlijk is,’ sprak hij kalm, nou dat was bemoedigend. Het motiveerde Oliver echt. Nee, het gaf hem alleen maar een groter rot gevoel. Hij wist dat hij weinig kon, maar dat hoefde deze nieuwe Greenie er niet verder in te stampen. Hij deed de deur open zodat de ander naar binnen kon en de dozen neerzette. Oliver leunde tegen de deurpost aan terwijl de jongen bezig was. ‘Dus je bent ook de doolhof ingegaan, begrijp ik?’ Oliver knikte nadenkend. 'Niet veel te beleven, gewoon meterslange muren en gangen. En monsters.' Hij had niet heel veel zin om nog meer uit te leggen dus wees hij met zijn hand richting de box waar nog een paar dozen stonden. 'En ik denk dat het beter voor je is als je je betweterige bek dichthoud en gewoon doet wat je gezegd word. Jij bent de nieuweling, niet ik.' Hij zuchtte en wachtte tot de jongen weer uit de schuur was om de deur dicht te doen en weer richting de dozen te lopen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Chester
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Tag : Life is but a story, in which you hold the pen.

Aantal berichten : 27

Registratiedatum : 19-06-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job:
Relationship: Love can make us strong, but can make this place more complicated.

BerichtOnderwerp: Re: Fear is the most contagious disease.   vr jul 03 2015, 15:44

Nathan ging rustig doorberenderend verder met zijn verklaring over het feit dat hij wel kon begrijpen dat ze het labyrinth niet in mochten. Zijn intenties waren al dan niet goed bedoeld, het werd werderom weer fout opgevat. Er werdt niet veel gezegd en Oliver leek kariger te worden met zijn uitleg, al dan niet kortaf met zijn toon. Nathan rolde ongezien met zijn ogen toen hij op zijn knieën neerzeeg en zette de dozen rustig neer. Hij stapelde het dusdanig neer dat de nieuwste zaken onderop stonden. ‘Betweterige bek?’ mompelde Nathan met een verzuchtende stem. ‘Het enige wat ik zei is het feit dat ik kan begrjipen waarom we het labyrinth niet in mochten. Wat je ook denkt bij de woorden die ik zei, dat was de kern. Misschien was het betweterige taal, maar volgens mij weet jij als geen ander dat wat ik zei een kern van waarheid in zich schuil houdt,’ sprak hij kalm. ‘Dus we kunnen hier gaan vechten over wie gelijk heeft, we alles beter weet over deze situatie omdat hij hier niet het nieuwste is. Of we kunnen er het beste van maken de tijd dat we hier leven,’ sprak Nathan met een serieuze toon. ‘Ik had geen intentie om jou op je feiten te wijzen. Ten eerste ben ik daar niet de juiste persoon voor. En ten tweede zei je zelf al dat ik nieuw ben hier,’ sprak hij kalm. ‘Ik dacht enkel mee met de community,’ sprak hij er achteraan terwijl hij zijn schouders ophaalde en zijn armen spreidde, alsof hij zich van geen kwaad bewust was. Hij liep toen zwijgend langs Oliver heen en hield halt toen zijn rug naar hem toe gekeerd stond. Hij keek over zijn schouders naar hem en zijn blik was ijzig, alsof ieder woord dat gesproken was bloedserieus en feitelijk was. ‘Je had ongetwijfeld de redenen of premissie om het doolhof in te gaan, iedere logisch ingesteld persoon kon dat raden,’ sprak hij kalm en draaide zich terug. ‘Dus, hoe kan ik me hier nuttig gaan maken, naast deze dozen te sjouwen leek het me vrij voor de hand liggend dat er vast wel wat te doen is,’ sprak hij kalm.

_________________


   
   
   
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Fear is the most contagious disease.   

Terug naar boven Go down
 
Fear is the most contagious disease.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Fear me!
» Fear the Doof (TR quest)
» (KS) Dont fear the great fight

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Maze Runner :: THE GLADE :: The Box-