IndexZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

F

F

A

T

S

S

R

E

P

E

E

K



Builders



Cooks


Med
Jackers



Slicers

S

R

E

N

N

U

R

S

T

I

D

E

R

C

© 2015 The Maze Runner staat onder de leiding van de administratoren en is auteursrechtelijk beschermd. The Maze Runner wordt ondersteund door Actieforum en is vormgegeven door Max en Hayden, en de widgets door Anja. Alle teksten, karakters, verhaallijnen, codes en afbeeldingen zijn auteursrechtelijk beschermd en dienen niet zonder toestemming te worden gebruikt.

Deel | 
 

 Please tell me if this is the end of the world

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Autum
avatar
Slicer

PROFIEL
Tag : I mean, all we are is what we try to get rid of

Aantal berichten : 160

Registratiedatum : 24-09-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 19
Job: Slicer
Relationship:

BerichtOnderwerp: Please tell me if this is the end of the world   vr okt 02 2015, 23:30

Haar voeten snelden door het gras, haar gebalde vuisten hield ze strak langs haar lichaam. Haar handen waren niet alleen gebald tot vuisten omdat ze boos en extreem verward was, maar ook zodat ze haar handen stil kon houden. Hoe langer ze alleen was geweest, hoe meer haar handen waren gaan trillen en hoe harder ze had geprobeerd dit tegen te gaan, hoe heftiger het trillen was geworden. Met een rotvaart stormde ze door de nog vreemde omgeving. Af en toe wierp iemand een blik op haar, maar niemand scheen moeite te nemen om haar vlucht te staken. Niemand leek het nodig te vinden haar te kalmeren.
Ze had geen flauw idee waar ze was en haar vertrouwen in haar medemens was met de minuut minder geworden. Haar schichtige ogen leken bijna uit haar hoofd te vallen en ook haar vuisten begonnen nu te trillen. Hoewel ze haar vlucht was begonnen op een bijna rustig tempo, was ze nu van snelwandelen overgeschakeld op iets wat men rennen kon noemen. Voor zover haar dit lukte. Waar ze naartoe vluchtte? Geen idee. Waarvoor ze precies vluchtte? Ook geen idee. Ze wist alleen dat ze kookte van woede en verdronk in verwarring. Dat op zo'n tien meter bij haar vandaan een huisje opdoemde dat er zorgwekkend genoeg ten minste zo vertrouwd uit zag dat Autum besloot het huisje haar nieuwe doel te maken. Met de laatste kracht die ze in zich had, stormde ze het gebouwtje binnen.
Men had zich misschien kunnen afvragen waarom ze zich hier wel veilig zou voelen. Waarom ze geen gedachte schonk aan het feit dat hierbinnen misschien ook wel mensen konden zijn. Waarom ze, van alle plekken, een slachthuis uit koos om zich in te verschuilen. Maar nu was dit dan ook het hele punt: Autum dacht in de verste verte niet na. Over niks. In ieder geval niet logisch. Ze wilde weg, ze wilde alleen zijn. Ze kon niet bevatten dat ze op een onbekende plek was, zonder enig idee van wie zij was of wie de mensen waren waarmee ze nu opgescheept zat.
De houten deur viel dicht en Autum liet zich tegen een muur aan op de grond zakken. Ze staarde naar haar handen, die nog altijd onophoudelijk trilden en was blind voor haar omgeving.

_________________





Laatst aangepast door Autum op wo nov 25 2015, 17:49; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evangeline
avatar
Keeper - Slicers
Stung

PROFIEL
Tag : YO SOY UN PATO :3

Aantal berichten : 1115

Registratiedatum : 16-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17
Job: Keeper - Slicers
Relationship: Just a little bit caught in the middle -life is a maze and love a riddle

BerichtOnderwerp: Re: Please tell me if this is the end of the world   za okt 03 2015, 13:49


Ze had aan de werkbank gestaan, toekijkend hoe het angstige kippetje uit de emmer probeerde te ontsnappen. Zou het het weten, dat het dood zou gaan? Waarschijnlijk was het zo in paniek omdat het gevangen zat. Net zoals zijzelf. Haar hele bestaan hier bestond uit gevangen zijn. Eerst in de Box. Toen in de Glade. Vervolgens in haar eigen gedachten, herinneringen en nachtmerries. Zelfs haar werk kon haar het vertrouwde gevoel niet teruggeven. Eve zette de punt van het mes tegen het hout van de tafel en liet het handvat tussen haar vingers rondjes draaien. Sinds de Maze voelde het zo fout. Om te doden. Voorheen had ze er totaal geen moeite mee gehad, en nu, nu ze juist zoveel voor de Glade wilde betekenen moest ze zo nodig een softie worden. Perfect. De Maze, en de Griever en alles wat ze gezien had, hadden haar laten inzien dat de dood dichterbij was dan ze ooit had gedacht. En dat diezelfde dood behoorlijk angstaanjagend was. Zij had het dan misschien wel verdiend dat te voelen, maar die arme, onschuldige diertjes... Haar lege blik en korte aandacht gefixeerd op de kip, schrok ze op toen de deur openvloog. Het mes viel met een zacht gekletter tegen het tafelblad en met een ruk draaide ze zich om. Een waas van rood blond stormde de ruimte binnen om zich tegen de muur op de grond te laten zakken. Evangeline's angst verruilde zich sneller voor verbazing toen ze het onbekende meisje beter kon zien. Haar handen trilden. Gefrustreerd. Verward. Het was bijna alsof ze zichzelf daar zag zitten, als groentje. Haar gezicht was niet duidelijk te zien, maar toch voelde het niet goed om nu te vluchten voor het onbekende. Het meisje leek zoveel meer op haar dan ze lief had, dat ze het niet kon maken haar niet te helpen. Was dat immers niet het enige wat zij nodig had gehad? Hulp, begrip, duidelijkheid? Niet zeker of zij haar die dingen kon bieden, zette ze een wankele stap naar voren. Om het meisje niet direct te laten schrikken, legde ze weifelend een hand op haar schouder. Daarbij was haar been nog altijd te zwak om zonder steun te gaan zitten, dus daar smokkelde ze een beetje mee. 'Gaat het?' Natuurlijk ging het dat niet, maar wat moest ze zeggen? Met moeite zette ze zich naast het groentje. Wel zorgde ze ervoor dat er afstand tussen hen bewaard bleef. Je wist het maar nooit, met mensen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Autum
avatar
Slicer

PROFIEL
Tag : I mean, all we are is what we try to get rid of

Aantal berichten : 160

Registratiedatum : 24-09-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 19
Job: Slicer
Relationship:

BerichtOnderwerp: Re: Please tell me if this is the end of the world   za okt 03 2015, 19:41

Hoewel de tocht naar het huisje relatief kort was geweest, had het Autum volledig uitgeput. Ze besefte nu pas dat vrijwel alle kracht uit haar lichaam was verdwenen. De adrenaline die ze had gevoeld toen ze wakker werd op deze vreemde plek en tijdens haar warme welkom was verdwenen zodra ze een 'veilige' plek had gevonden. Koud zweet stond op haar voorhoofd en haar armen waren bedekt met kippenvel. Gefrustreerd en verslagen zat ze daar, met haar rug tegen het ruwe hout. De hand die haar schouder aanraakte, deed haar verstijven van schrik. Haar ogen, die eruit zagen alsof Autum ze nog nooit eerder had gebruikt, draaiden naar de bron van de aanraking. Ze volgden de hand op haar schouder naar de arm waar deze aan vast zat, naar de schouders, naar een torso. Langzaam richtte ze haar ogen verder op, naar het gezicht van het meisje. Want het was een meisje die haar had aangeraakt. Autum zag de lippen van het meisje bewegen en de woorden die ze sprak dreunden door haar hoofd. Gaat het? Gaat het? Wat gaat? Wat ging? Verwilderd schudde Autum haar hoofd. Nee. Het ging niet. Niks ging.
Het meisje nam naast Autum plaats tegen de muur. De afstand die de brunette van haar hield, was bijna geruststellend en Autum draaide haar verwarde ogen naar het meisje, om haar met een geforceerde, alles behalve geruststellende glimlach te begroeten. Alle vragen die Autum had, vormden een kolkende, zwarte brij in haar hoofd en hoe graag ze ze ook wilde stellen, het lukte haar niet. Het was onmogelijk om in de zwarte brij op zoek te gaan naar de juiste woorden, de juiste intonatie om haar vragen goed te formuleren. Terwijl ze tevergeefs zocht naar woorden, merkte ze dat ze niet alleen hevig trilde, maar dat ze ook misselijk was. God, ze ging wel lekker. Met een kreun duwde ze zichzelf weg van de muur. Ze greep zich vast aan een werkbank en trok zichzelf zover omhoog dat ze met haar andere hand op de tast bij de emmer kon. Misschien dat ze onbewust toch meer van de ruimte had meegekregen toen ze zo snel naar binnen stormde dan ze in de eerste instantie had gedacht. Niet genoeg om het meisje tot zich door te laten dringen, maar duidelijk genoeg om de emmer te hebben gezien. De emmer begon te schudden en een schel geluid ontsnapte uit het plastic gedrocht, die in de eerste instantie de uitverkorene was geweest om als eventuele kotsemmer te dienen. Van schrik liet ze de emmer weer los, maar in deze snelle beweging viel hij om. Wit fladderde in haar gezicht en vervolgens weer uit haar buurt, triomfantelijk gekrijs vulde het huisje. "Verdomme!" was het eerste woord dat ze hardop sprak in bijzijn van het meisje. Het speet haar. Het speet haar echt, maar kracht om dit te zeggen vond ze pas toen de kip ergens was neergestreken en Autum op haar plaats weer was neergestreken naast het meisje, terug tegen de muur. "Oh jezus, het spijt me," verontschuldigde ze zich.

_________________





Laatst aangepast door Autum op wo nov 25 2015, 17:50; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evangeline
avatar
Keeper - Slicers
Stung

PROFIEL
Tag : YO SOY UN PATO :3

Aantal berichten : 1115

Registratiedatum : 16-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17
Job: Keeper - Slicers
Relationship: Just a little bit caught in the middle -life is a maze and love a riddle

BerichtOnderwerp: Re: Please tell me if this is the end of the world   wo okt 07 2015, 21:13


Het meisje had heftig haar hoofd geschud bij Eve's wat onzinnige vraag. Vervolgens draaide ze haar hoofd naar haar toe, waardoor haar wilde bos haar niet langer het enige aanzicht was, en onthulde een zacht gezicht, waar haar diepblauwe ogen verward in hun kassen lagen. Haar volle lippen krulde zich op, tot een onnatuurlijk glimlach. Het leek haast gedwongen. Wie probeerde ze te overtuigen? Zichzelf, of Evangeline? Weifelend zocht ze naar iets dat ze kon zeggen -iets dan hen allebei zou kunnen kalmeren. Het wilde niet, maar dat was nu niet bepaald een nieuw verschijnsel bij haar. Even liet ze opgelucht haar schouders zakken toen het groentje besloot haar mond te openen. Het geluid dat ze produceerde was echter verre van kalmerend. Ze trok zichzelf op aan de bank waar ze voorheen aan had gewerkt -of een poging gedaan had tot. Toen ze met de hand waarmee ze zich niet ondersteunde naar de emmer greep, had Eve pas door wat er aan de hand was. Haar mond vormde een 'o' en ze bereidde zich voor op het geluid dat komen ging. Het kwam echter niet. Verbaasd keek ze op toen het meisje leek op te schrikken. Natuurlijk. Ook zij was even het bestaan van de spartelende kip vergeten. Een krachtterm vloog door de Bloodhouse, maar het deerde haar niet. Eigenlijk was ze zich aan het focussen op de ontsnapte kip, maar dat was ondergeschikt aan de staat van het verwarde meisje. Bezorgd bekeek ze hoe zij weer naast haar kwam zitten en verontschuldigend sprak; 'Oh jezus, het spijt me.' Wat ingehouden adem snapte in de vorm van een klein lachje tussen Eve's lippen door. Ze was vooral blij dat het meisje niet had hoeven overgeven. Ze schudde haar hoofd. 'Nee, nee, verontschuldig je niet, alsjeblieft.' Op dezelfde manier als het meisje dat had gedaan, trok ze zich overeind, iets minder soepel misschien. Behendig, op het juiste moment, sloot ze haar handen om het hulpeloze diertje, en kwam, met een vertrokken gezicht, weer van haar gebukte houding omhoog. 'Wil... Je een glaasje water?' vroeg ze voorzichtig naar het meisje toe, terwijl ze het donzige beestje probeerde te kalmeren door met haar duimen over zijn nekje te strijken. Ze probeerde niet te denken aan het feit dat ze straks zijn nek zou moeten breken, maar dat werd gelukkig nog even uitgesteld.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Autum
avatar
Slicer

PROFIEL
Tag : I mean, all we are is what we try to get rid of

Aantal berichten : 160

Registratiedatum : 24-09-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 19
Job: Slicer
Relationship:

BerichtOnderwerp: Re: Please tell me if this is the end of the world   ma okt 12 2015, 21:08

Op het moment dat het meisje Autum haar excuses beantwoordde met een kleine lach, verscheen op Autum haar gezicht wederom het onbegrip. Wacht nee, dit was een onjuiste formulering. Het onbegrip was nooit van haar gezicht verdwenen, hij werd alleen maar erger. Was het meisje gewoon angstaanjagend vriendelijk of lachte ze Autum uit? De gedachte dat Autum alles dat er om haar heen gebeurde te serieus nam, dat ze alles aan het overanalyseren was en dat ze vooral te vroeg van het slechte uitging, kroop even haar hoofd binnen, maar verdween net zo snel als dat hij gekomen was. De kans dat het meisje haar problemen had weggelachen was net zo groot als de kans dat Autum enig idee had waar ze was. Onbestaand, om precies te zijn. Maar op het moment dat Autum dit had weten te constateren, vertelde het meisje haar dat ze zich niet had hoeven verontschuldigen. Er verscheen een frons op Autum haar bezwete voorhoofd en ze slikte. Het meisje maakte het haar wel erg moeilijk. Duidelijk dacht ze dat Autum niet door haar masker heen kon kijken. Wel, daar zat ze fout. Autum was, zelfs in haar huidige staat van zijn, prima capabel om door te hebben wanneer iemand haar voorloog. Ze zou niet in haar trucjes vallen. Tot nu toe had Autum na haar excuses nog geen woord gezegd en de woorden die ze zou willen spreken, bleven achter in haar keel hangen. Gelukkig kwam het meisje overeind en ging ze in de weer met de kip die Autum per ongeluk had laten ontsnappen. Wacht, was dat waar ze sorry voor gezegd had? En was het die verontschuldiging geweest waarom het meisje naar Autum had gelachen? Haar ogen, die waren vernauwd op het moment dat haar brein druk bezig was geweest met het onbekende meisje te beschuldigen van slechte bedoelingen, werden langzaam weer groter. Opnieuw schoten van punt naar punt door de ruimte, om te blijven hangen bij het meisje dat haar had verwelkomd. Een gevoel van schuld bekroop haar en nam het al snel over van het wantrouwen dat ze zojuist nog had gevoeld. Haast onopmerkelijk kroop ze verder in elkaar, haar armen sloeg ze om haar knieën en met haar onthutste blik hield ze het meisje in de gaten. De manier waarop de brunette de kip vasthield, de zorg waarmee ze het beestje gerust wilde stellen. Autum sloeg het in zich op, herhaalde in haar hoofd tegen zichzelf dat een slecht persoon nooit zoveel waarde zou hechten aan een simpele kip. Haar stem, die in geen geval eng of luid genoemd kon worden, deed Autum toch schrikken. Of ze een glaasje water wilde. Twijfelend knikte Autum. Nu ze erover nadacht, had ze inderdaad dorst. Een glaasje water zou meer dan welkom zijn. Autum schraapte haar keel en sprak met rasperige stem. "Wie... Eh-" Wat wilde ze eigenlijk vragen? Wie het meisje was, of wie zijzelf was? "Wie ben.. Jij?" Autum speelde het klaar om de korte zin te verpesten. Om de nadruk te leggen op de verkeerde woorden, waardoor het geheel vreemd en onnatuurlijk klonk. Het meisje moest het er maar mee doen, zelfs met verkeerde klemtonen was het moeilijk om de vraag niet te snappen.

OOC: Sorry voor de moeizame post haha, probeer zo goed en kwaad als het gaat Autum haar ontwenningsverschijnselen te beschrijven maar omg het is zo moeilijk. She will get used to Evangeline tho c:

_________________





Laatst aangepast door Autum op wo nov 25 2015, 17:50; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evangeline
avatar
Keeper - Slicers
Stung

PROFIEL
Tag : YO SOY UN PATO :3

Aantal berichten : 1115

Registratiedatum : 16-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17
Job: Keeper - Slicers
Relationship: Just a little bit caught in the middle -life is a maze and love a riddle

BerichtOnderwerp: Re: Please tell me if this is the end of the world   za okt 17 2015, 23:14


De belevingswereld van het meisje leek enorm. Sinds ze elkaar hadden ontmoet, op de nogal onstuimige manier waarop dat gebeurd was, had ze slechts enkele woorden gesproken, en waren er allerlei expressies van haar gezicht af te lezen geweest. Net zoals Evangeline daar zelfs soms trekjes van vertoonde, leek ze alles om zich heen in zich op te nemen en te wantrouwen. Paranoïde, haast. Al waren haar angsten volkomen begrijpelijk en in Eve's ogen nog reëel ook. De manier waarop het onbekende gezicht haar gadesloeg en al die argwaan die ze jegens haar leek te koesteren, kon ze haar dan ook niet kwalijk nemen. Dat zou hypocriet zijn. Zo goed en zo kwaad als het ging probeerde ze het meisje gerust te stellen, maar ze was nu eenmaal niet zo goed met mensen en had zelf eigenlijk ook geen idee wat zij op dit soort momenten had gewild. Angstig en weifelend reageerde het meisje met een knikje op haar vraag. Terwijl ze naar de leiding toeliep om het kraantje op te draaien, vuurde ze toch een aantal vragen op haar af. Met haar rug naar haar toe glimlachte ze. Ze kon het wel. Ze schoof een kruk aan en reikte het meisje het glas aan. 'Geen zorgen, het is heel goed drinkbaar,' glimlachte ze. De kruk maakte het gemakkelijker voor haar te levelen met het meisje, en toch een wat comfortabelere houding aan te nemen. 'Ik ben... Eve.' Misschien was het beter niet zo te aarzelen in het bijzijn van het al zo onzekere meisje, maar ze was toch echt van mening dat ze een ander persoon was. Na de Maze was ze niet langer Evangeline. Ze hervatte zichzelf. 'Ik ben Keeper, van de Slicers. Ik weet niet of je al wat uitleg hebt gehad?' Het was duidelijk dat het meisje nieuw was, dat kon zelfs zij wel zien. 'Heb jij je naam al terug?'

Ooh no worries, het is perfect c:

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Autum
avatar
Slicer

PROFIEL
Tag : I mean, all we are is what we try to get rid of

Aantal berichten : 160

Registratiedatum : 24-09-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 19
Job: Slicer
Relationship:

BerichtOnderwerp: Re: Please tell me if this is the end of the world   do nov 05 2015, 19:56

Terwijl het meisje voor het beloofde water zorgde, hield Autum haar goed in de gaten. Onder haar wimpers vandaan keek ze toe hoe het nu nog naamloze meisje een glas water voor haar inschonk en hoe ze vervolgens een krukje richting Autum schoof en hierop plaatsnam. Dankbaar pakte Autum het glas aan. De woorden die het meisje sprak terwijl zij dit deed, galmden door haar hoofd. Geen zorgen, het is heel goed drinkbaar. Autum vroeg zich af of het gewoonlijk was om dit te zeggen tegen iemand die je een glas water aanbood. Hoewel ze sterk het vermoeden had van niet, zette ze toch het glas tegen haar droge lippen. Zodra ze een slok naar binnen had gewerkt, volgden er gulzig nog drie. Een enkele druppel gleed uit haar mondhoek over haar kin naar beneden. Met de palm van haar vrije - nog altijd trillende - hand, veegde ze de druppel weg. Ze had geen flauw idee gehad hoeveel dorst gehad tot op het moment dat ze eindelijk de kans had gekregen om weer te drinken en nu ze en paar slokken water op had voelde ze zich enigszins beter. Enigszins, inderdaad. De trillende handen, de misselijkheid en het angstzweet bleef maar het gevoel van onrust werd zo goed en kwaad als het ging een beetje gedempt. In plaats van het meisje luidop te bedanken, kantelde Autum het glas een klein stukje richting het meisje, als teken van dankbaarheid. Terwijl de dame, Eve dus, zich voorstelde, nam Autum nog een slok. Het voorstellen ging een stuk minder soepel dan men van een gemiddeld mens kon verwachten en Autum haar mond vertrok even in een twijfelende streep. Deze streep verdween echter toen ze dankbaar nog een slok nam. Waarom zou ze de dame verwijten van het niet zelfverzekerd uitspreken van haar naam, terwijl zijzelf überhaupt geen naam meer had om uit te spreken? "Hey Eve," begroette Autum het meisje, haar stem eindelijk wat rustiger en vriendelijker. Eve vertelde haar dat ze Keeper was, van de Slicers, maar beide woorden zeiden Autum niks. Ze schudde dan ook verontschuldigend haar hoofd op de volgende vraag. "Nee en nee," antwoordde ze toen ook op de laatste vraag. "Gaat die terugkomen?" voegde ze er vervolgens aan toe. Ze besloot dat alles waarschijnlijk een stuk veiliger zou voelen wanneer ze in ieder geval haar eigen naam weer had. Autum had genoeg of wellicht teveel vragen om aan het meisje te stellen, maar het ontbreek haar momenteel aan de kracht om al deze vragen ook echt duidelijk en rustig aan Eve voor te leggen. In plaats van te spreken, nam ze daarom nog maar twee gulzige slokken van het glas. Het laatste restje water goot ze wat langzamer naar binnen. "Dankjewel," dankte ze het meisje nu eindelijk, een lichte glimlach rond haar bleke lippen.

Awwwww omg

_________________





Laatst aangepast door Autum op wo nov 25 2015, 17:51; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evangeline
avatar
Keeper - Slicers
Stung

PROFIEL
Tag : YO SOY UN PATO :3

Aantal berichten : 1115

Registratiedatum : 16-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17
Job: Keeper - Slicers
Relationship: Just a little bit caught in the middle -life is a maze and love a riddle

BerichtOnderwerp: Re: Please tell me if this is the end of the world   za nov 07 2015, 12:50

Haar lippen vormden een kleine glimlach terwijl ze toekeek hoe het meisje gulzig haar blijkbaar schroeiende dorst leste. Toen het meisje haar vervolgens begroette, klonk haar stem een stuk geruster. Nou, gerust was het nog niet te noemen, maar er was in ieder geval een verbetering. Het meisje had haar naam nog niet terug, en was daarbij ontzettend slecht geïnformeerd. Een medelevende blik verscheen in Eve's ogen. Misschien was het helemaal niet wat het meisje wilde zien, maar ze kon het gewoonweg niet helpen dat ze moest denken aan hoe ongelooflijk frustrerend het was geweest. En zij, het in een hoekje gedoken, angstige meisje, moest toch hetzelfde voelen? Haar hoofd moest exploderen van de vragen, zoals bij iedere andere greenie het geval moest zijn geweest. Het moest bonken tot een beantwoorde vraag weer tien nieuwe opriep. Eve kon haar wel zeggen dat het beter werd, maar ze verspreidde liever geen onnodige leugens. Het enige wat ze voor haar kon doen was hopen dat haar naam snel terugkwam en ze haar plek vond. Dat stond los van de uitleg, waarvan ze zich verplicht voelde de aan haar te geven. 'Maak je geen zorgen, je naam komt terug. Meestal in een of twee dagen, maar tot die tijd ben je Greenie, dus ik zou mijn best doen als ik jou was.' Het was bedoeld was grapje, maar niet helemaal handig uitgesproken. Te snel, dat vast ook. Ze herpakte zich weer. 'Je bevindt je in de Glade, zoals je vast wel weet. Die muren, die houden ons hier. Geloof me, er is geen weg doorheen. Je hoeft het niet te proberen.' Ze sprak uit ervaring. Even twijfelde ze of ze haar alles zou vertellen. Over de creators, die af en toe gemene variables zonden en het experiment waarvan ze vlagen terug had gekregen sinds ze gestoken was. Dat was toch haar doel geweest, die vreslijke onwetendheid uit te roeien? Maar ze kon het niet. Laf als ze was. Ze slikte even. 'We zitten hier met een hoop, en om te zorgen dat alles goed verloopt, zijn er een aantal jobs bedacht. De Slicers, mijn vakgebied, houden zich bezig met het verzorgen van de dieren. En het slachten daarvan.' Ze knipperde er niet eens bij toen ze het zei. Alsof ze er totaal geen moeite mee had. 'En een Keeper, dat kun je zien als een leider van zo'n job.' Ze glimlachte, ietwat geforceerd. Het was een hoop informatie, dat wist ze ook wel. En ze hoopte dat het meisje er mee om kon gaan en niet weer zou uitbarsten.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Autum
avatar
Slicer

PROFIEL
Tag : I mean, all we are is what we try to get rid of

Aantal berichten : 160

Registratiedatum : 24-09-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 19
Job: Slicer
Relationship:

BerichtOnderwerp: Re: Please tell me if this is the end of the world   di nov 10 2015, 22:10

In stilte luisterde ze naar wat het meisje haar te vertellen had. Het koele glas hield ze tussen beide handen geklemd. De kou hielp haar concentreren en het feit dat ze iets in haar handen had, hielp redelijk tegen het trillen van haar handen. 'Dus ik zou mijn best doen, als ik jou was,' had het meisje haar toegeworpen. Autum haar grip rond het glas verstrakte en haar knokkels kleurden wit, maar verder verroerde ze geen vin. Ze had besloten het meisje te vertrouwen - of wel, iets in die trant - en  vond dat de brunette het voordeel van de twijfel verdiende. Of dat zijzelf gewoon moest kalmeren. Hoewel ze zelf ook wel doorhad dat ze doordraafde in haar wantrouwen, zag Autum ook niet helemaal in waarom dit niet volkomen terecht zou zijn. Wakker worden in een metalen doos, vervolgens op eigen kracht uit dat ding klimmen om te worden begroet door een jongen met maar een hand en een roodharige feeks, waren niet bepaald dingen die een mens gerust stelden. Maar het meisje dat ze nu had getroffen was vriendelijk, nam de tijd om haar bij te praten en dit op een toon die geen enkele vorm van vijandigheid in zich droeg. Toen het meisje klaar was met praten, knikte Autum langzaam. Goed, ze zaten hier dus vast. Absoluut vast, zonder uitweg, als ze Evangeline moest geloven. En ze zaten hier met velen. Autum was hier nog niet lang genoeg om iedereen gezien te hebben, maar ze had genoeg blikken voelen branden op haar vlucht naar de bloodhouse. En er waren taken, en de brunette was leider van een van deze taken. Tot dusver was het te begrijpen. Nogmaals knikte Autum, deze keer iets zelfverzekerder. "Oke," sprak ze, haar stem alweer iets vaster dan de vorige keer dat ze had gesproken. "En iedereen komt hier aan via die.. kooi? En die gast, - eh, Oliver, wat is er met zijn hand gebeurd? Hoe lang zitten jullie hier eigenlijk al vast?" Langzaam maar zeker begon de vragenstroom te komen. Bijna verontschuldigend keek ze het meisje aan. "Het spijt me als je geen zin hebt in al deze vragen." Voorzichtig zette ze het lege glas naast zich neer.

_________________





Laatst aangepast door Autum op wo nov 25 2015, 17:51; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Evangeline
avatar
Keeper - Slicers
Stung

PROFIEL
Tag : YO SOY UN PATO :3

Aantal berichten : 1115

Registratiedatum : 16-05-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 17
Job: Keeper - Slicers
Relationship: Just a little bit caught in the middle -life is a maze and love a riddle

BerichtOnderwerp: Re: Please tell me if this is the end of the world   za nov 14 2015, 00:27

Buiten het feit dat Eve nu eenmaal niet zo'n goed was in het waarnemen van kleine schommelingen in het gedrag van Laarders, dacht ze nu écht te zien dat het meisje wat gerustgesteld was. In gedachten gaf ze zichzelf een schouderklopje. Het wat aardiger zijn tegen Greenies zou het schuldgevoel dat haar dag en nacht opjaagde niet wegnemen, dat wist ze ook wel, maar toch voelde het goed. Goed om weer iets te betekenen voor iemand. Ook haar tussendoor knikken deed haar goed. Het moest natuurlijk fijn zijn voor haar om een beetje informatie te winnen. Dat het nieuwe, aanvankelijk bange, vogeltje wat assertiever werd, was aan haar mimiek te merken maar ook aan haar stem. Ze begon zelfs vragen te stellen. Ze nam zich voor te wachten tot ze er zeker van was dat het meisje uit was gepraat. Ze wilde haar niet weer bang maken of onderbreken en haar met moed bij elkaar geschraapte woorden weer ontnemen. Toch kon ze het niet laten even lichtjes een begrijpelijke zucht te slaken. Geen wonder dat ze over zo weinig informatie beschikte. Het arme kind was naar boven gehaald door een levensvermoeide, chagrijnige en vermoedelijke dronken Oliver, van wie ook nog eens een hand ontbrak. Niet het meest warme welkom dat je je kon voorstellen. Het meisje was zo goed gegaan, tot ze zich nog eens verontschuldigde. Even klakte ze nadenkend met haar tong, terwijl haar ogen het volwaardige plafond van de Bloodhouse inspecteerde. 'Die kooi,' begon ze, 'noemen we liever de Box. En Oliver, wel... Hij was Runner, een van hen die als job heeft het labyrint te verkennen. Daarbinnen...' God. Hoe moest ze dit uitleggen zonder dat ze zowel het meisje als zichzelf weer de stuipen op het lijf zou jagen? Weer een kleine zucht. 'Laten we zeggen dat het gevaarlijke beesten zijn, die ons hier moeten houden... Wil je nog wat?' wees ze vlug op het glas. Het was niet eerlijk. Helemaal niet. Maar puur uit eigen belang leek het haar verstandig om dat pad niet verder te bewandelen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Please tell me if this is the end of the world   

Terug naar boven Go down
 
Please tell me if this is the end of the world
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» [RPG] Pokemon Mystery World
» [RPG] It's A Lions World
» This is a kitten's world~
» the light can save the world
» Living in a happy world..

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Maze Runner :: THE GLADE :: Meadow :: Bloodhouse-