IndexZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

F

F

A

T

S

S

R

E

P

E

E

K



Builders



Cooks


Med
Jackers



Slicers

S

R

E

N

N

U

R

S

T

I

D

E

R

C

© 2015 The Maze Runner staat onder de leiding van de administratoren en is auteursrechtelijk beschermd. The Maze Runner wordt ondersteund door Actieforum en is vormgegeven door Max en Hayden, en de widgets door Anja. Alle teksten, karakters, verhaallijnen, codes en afbeeldingen zijn auteursrechtelijk beschermd en dienen niet zonder toestemming te worden gebruikt.
SWITCH ACCOUNTS




Deel | 
 

 Dangerous. [OPEN]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Declan
avatar

PROFIEL
Tag : Omdat ik 't niet laten kon xD

Aantal berichten : 39

Registratiedatum : 14-10-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18 y/o
Job:
Relationship:

BerichtOnderwerp: Dangerous. [OPEN]   do okt 29 2015, 07:41

Een rustige blik lag in zijn ogen terwijl hij het bos binnendrong. Hij had zijn ‘wapen’ wat aangescherpt. De houten stok had nu een stevige punt, maar Declan betwijfelde of het genoeg was als een dier hem weer zou aanvallen. De drie diepe krassen in zijn arm bewezen dat hij hier eigenlijk niet moest zijn, maar dankzij die krassen had hij juist het gevoel dat dit zijn ding was. Dat hij hier in de bossen moest zijn om voedsel te verzamelen. Uiteraard niet voor de anderen, maar alleen voor zichzelf. Deze keer had hij wel zijn voorzorgen genomen en takken verspreid gelegd over de grond vlak voor het gebouw waar ze sliepen. Diegene die het hoopje takken ook maar durfde aan te raken, vermoordde hij. Oké, misschien ook weer niet zo erg, maar een uitbrander was in dat geval wel op zijn plaats. Zijn ogen gleden naar de bewegende takken, maar hij vond het nog niet direct iets om in paniek te schieten. Kalm keek hij rond terwijl hij de stok stevig vasthield. Hij mocht hopen dat als iets hem aanviel, dat het weer niet zo’n groot beest was die hij niet aankon. Hij hoorde meerdere takken bewegen en draaide zijn hoofd opzij. Hij blies zijn adem uit – die hij ongemerkt al een paar seconden had ingehouden – toen hij zag dat het een klein konijntje was. Het was een mager ding, maar het was beter dan niets. Declan grijnsde, ging achter een boom staan en mikte op het konijntje. Hij hoopte dat hij goed kon mikken, want anders had hij een redelijke maaltijd verspeelt. Hij kreeg het konijntje weer in zijn vizier, mikte… en gooide. De scherpe punt ging recht door het konijntje heen, maar was niet genoeg om hem uit te schakelen. Declan kwam snel tevoorschijn toen hij zag dat het konijntje weg wilde rennen. Hij sprong met zijn volledige gewicht op het konijntje en hoorde dat het beestje zijn boten braken onder zijn gewicht. Hij draaide het beestje voor de zekerheid nog eens de nek om en pakte het vervolgens met stok en al op. Hij grijnsde tevreden, maar die grijns gleed van zijn gezicht toen hij gegrom achter zich hoorde. Het was hetzelfde diepe gegrom die hij had gehoord toen hij aangevallen was door dat vreemde beest. Snel draaide hij zich om en begon zonder aarzelen te rennen. Aan de bewegende takken achter zich te horen had het beest hem in het vizier gekregen. Declan zigzagde expres tussen de bomen door om het beest af te remmen en het bleek te werken, want hij hoorde dat de voetstappen steeds verder afzwakten. Op het laatste moment draaide hij naar rechts en verschool zich achter een boom. ‘Shit,’ mompelde hij terwijl hij naar de bloederige houten stok keek die hij vasthield met het dode konijntje er nog altijd aan. Als er écht geen andere hoop was, kon hij dat konijntje nog altijd weggooien. Wat moest hij doen?

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ivy
avatar

PROFIEL
Aantal berichten : 43

Registratiedatum : 08-11-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job:
Relationship:

BerichtOnderwerp: Re: Dangerous. [OPEN]   ma nov 09 2015, 20:29

Behoedzaam liep Ivy door het bos. In haar rechterhand hield ze een puntige stok, maar niet om mee te jagen. Het was eerder als voorzorg, voor als ze iets tegenkwam dat haar niet goed gezind was. Zelf was ze op weg om haar vallen te checken. Jagen was niet haar sterkste punt, al kon ze er best mee helpen. Het zetten van vallen was meer haar ding. Ze had met veel moeite meerdere kleine kooitjes van hout en buigzame twijgjes in elkaar geknutseld. Een stokje hield het klepje open en in het kooitje lag een klein stukje wortel (het was altijd zo zwaar om een stukje goed eetbaar voedsel in een houten kooitje in het bos achter te moeten laten). Beestje ruikt eten, beestje loopt kooitje in, beestjes stoot tegen stokje aan, klepje valt dicht, beestje zit vast. Het werkte niet altijd.
De eerste twee vallen die ze checkte waren onaangeroerd. Ze verplaatste ze een eindje in de hoop op een andere plek meer succes te hebben. Haar maag knorde. Laat alsjeblieft iets in een van de andere vallen zitten, dacht ze. Ze moest er nog drie checken. De derde val was kapot. Het stukje wortel was weg en het klepje was netjes dichtgevallen, maar blijkbaar had het gevangen beest flink sterke tanden gehad, want hij had zich een weg dwars door de twijgjes geknaagd. Ivy pakte het ding op. Die moest ze later maar repareren. Bij de vierde val had ze eindelijk geluk. Een bruin konijn zat trillend tegen de houten spijltjes aan gedrukt. Snel, om zichzelf geen kans te geven goed naar het diertje te kijken en het schattig te vinden, liep ze naar het kooitje, pakte het konijn eruit en draaide het de nek om terwijl ze een andere kant op keek. Het knakje deed haar licht in elkaar krimpen, maar toen was het voorbij. Opgelucht keek ze naar het dode konijn. Het moment voor het doden was altijd het moeilijkst, als het bange hartje nog klopte, als het beestje trappelde om los te komen en met zijn veel te grote ogen naar haar staarde. Nu het eenmaal dood was, was het gewoon eten.
Met haar puntige stok weer in haar rechterhand en het diner in de linker, liep ze iets opgewekter verder. Ze bleef staan toen ze rennende voetstappen hoorde en iemand zacht hoorde vloeken. Ze meende Declans stem te herkennen. Waar was hij voor weggerend? Ivy liep voorzichtiger verder, ervoor oppassend dat ze niet de aandacht van wat het ook was waar hij voor weggerend was zou trekken door op takjes te stappen. Even later zag ze de jongen. "Declan?" fluisterde ze. "Wat is er?"

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Declan
avatar

PROFIEL
Tag : Omdat ik 't niet laten kon xD

Aantal berichten : 39

Registratiedatum : 14-10-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18 y/o
Job:
Relationship:

BerichtOnderwerp: Re: Dangerous. [OPEN]   vr nov 13 2015, 21:15

Het idee dat hij het konijntje kon inruilen voor zijn eigen veiligheid verwierp hij direct nadat het in zijn gedachten opgekomen was. Nee. Hij zou het kostbare voedsel dat hij vandaag had gevonden echt niet inruilen omdat zo’n beest dat nou graag wilde. Hij wist waar dat beest op uit was. Dat beest was uit op zowel het voedsel dat hij in zijn handen had als de persoon die het voedsel vasthield. Maar Declan was niet van plan om op te geven. Meestal hielden die beesten zelf wel op met rennen als ze eenmaal merkten dat ze te dicht bij het gebouw waren waar andere mensen verbleven. En Declan vroeg zich af hoe dat mogelijk was, want hun groep bestond uit egoïstische tieners die verhongerd waren en niet eens de kracht hadden om tegen zo’n beest te vechten, al zouden ze het met hun allen tegen het beest opnemen. Als het beest zijn vrienden erbij zou halen, zouden ze allemaal verscheurd worden. Of het moest natuurlijk zijn dat er maar één zo’n beest rondliep en dat hij daardoor constant hetzelfde gevaarlijke wezen tegenkwam, maar die kans leek hem vrij klein. Diegenen die hun naar hier hadden gestuurd zouden hun echt niet laten ontsnappen met maar één gevaarlijk beest op hun hielen. En dan had je dat angstaanjagend gekrijs dat je soms in de nacht hoorde als je probeerde te slapen. Meestal was hij ’s nachts misselijk van de honger, dus van slapen kwam nooit veel te pas waardoor hij meer tijd had om op de vreselijke geluiden te letten. Zijn hoofd schoot opzij toen hij een geluid hoorde en hij klemde zijn hand sterker om de scherpe stok heen die hij vasthield. Hij wist dat het toch niet veel ging uithalen omdat de vacht van het konijn dat er aan hing de scherpe punt verborg, maar hij kon in elk geval wel angst opwekken bij de ander. Het bleek Ivy te zijn, een meisje die hij nog niet goed kende. Lichtelijk opgelucht, maar dat vooral niet tonende aan het meisje, liet hij zijn stok zakken. ‘Er zit weer eens een beest achter me aan,’ zei hij zo nonchalant mogelijk en hij hoopte dat het zweet niet al te veel op wangen zou staan. Zijn wangen zouden wel rood zien, maar dat kon ze natuurlijk wijten aan het feit dat hij net vreselijk hard gerend had. ‘Ik zie dat jij ook iets gevangen hebt,’ zei hij en het klonk goedkeurend. Hij hield zijn stok omhoog zodat ze recht naar het dode konijntje kon kijken. ‘Dit is de reden waarom…’ Hij kon zijn zin niet meer afmaken. Een luid gebrul weerklonk door het bos en Declan zakte tegen het schors aan naar beneden, Ivy gebiedend om zich ook te bukken. ‘En ik die er nog aan dacht om het gevangen voedsel aan het beest te voeren. Alsof het daarmee tevreden gaat zijn,’ zei hij schamper.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ivy
avatar

PROFIEL
Aantal berichten : 43

Registratiedatum : 08-11-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job:
Relationship:

BerichtOnderwerp: Re: Dangerous. [OPEN]   za nov 14 2015, 20:13

Ivy trok even har wenkbrauwen op toen een stok met aan het uiteinde een konijn op haar werd gericht. Declan liet hem echter meteen weer zakken toen hij zag dat zij het was. ‘Er zit weer eens een beest achter me aan,’ zei hij, alsof het niets was. ‘Ik zie dat jij ook iets gevangen hebt.’ Ivy knikte. "Uit een van m'n vallen", zei ze zacht. "Mooi vangst van jou", voegde ze daaraan toe met een goedkeurend knikje naar het gespietste konijn. "Een beetje plat." Ze grijnsde. Het zag eruit alsof hij met zijn volle gewicht op dat arme beestje was gaan staan. Ze wilde aan Declan vragen of hij enig idee had waar het beest zich schuilhield, maar hij begon zelf alweer te praten. ‘Dit is de reden waarom…’ Hij werd onderbroken door een luide brul. Ivy drukte zich plat tegen de boomstam aan terwijl Declan zich omlaag liet zakken. ‘En ik die er nog aan dacht om het gevangen voedsel aan het beest te voeren. Alsof het daarmee tevreden gaat zijn,’ mompelde Declan. Ivy lachte een beetje nerveus. Misschien konden ze beter stil zijn, nu. Goed, nadenken, nu. Waarvandaan had de brul geklonken? Ze had het idee dat het van ergens achter haar was gekomen. Ze sloot haar ogen even en concentreerde zich op de geluiden in het bos. Het was stiller dan normaal, alsof het beest alle vogels weggejaagd had. De wind ruiste door de bomen. En... was dat een ademhaling? Ze vergde veel van haar zelfbeheersing om niet om de boom heen te kijken. Ze wees met haar duim over haar schouder. Hij is daar, probeerde ze zo in stilte duidelijk te maken aan Declan. Hij is dichtbij. Ze wees omhoog en daarna in de richting van Tenement Hall en haalde even vragend haar schouders op. Klimmen we in een boom of wagen we het erop terug te rennen?

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Dangerous. [OPEN]   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Dangerous. [OPEN]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Damn umbrella.. {OPEN}
» Woud spreuken opzoeken.
» Naptime~[Open]
» Linn's Setjes {{Open!}}
» | Open || So why care for these petty obsessions? |

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Maze Runner :: GROUP B :: The Deep Forest Green-