IndexZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

F

F

A

T

S

S

R

E

P

E

E

K



Builders



Cooks


Med
Jackers



Slicers

S

R

E

N

N

U

R

S

T

I

D

E

R

C

© 2015 The Maze Runner staat onder de leiding van de administratoren en is auteursrechtelijk beschermd. The Maze Runner wordt ondersteund door Actieforum en is vormgegeven door Max en Hayden, en de widgets door Anja. Alle teksten, karakters, verhaallijnen, codes en afbeeldingen zijn auteursrechtelijk beschermd en dienen niet zonder toestemming te worden gebruikt.

Deel | 
 

 It's a new dawn [&Jack]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Sinead
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Aantal berichten : 169

Registratiedatum : 02-11-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Track-Hoe
Relationship: You never know if you don't take a shot

BerichtOnderwerp: It's a new dawn [&Jack]   ma nov 02 2015, 15:28

Het geruis begon steeds duidelijker voor haar te worden. Gerammel van metaal tegen metaal maakte haar wakker. Eerst was alles vaag om haar heen. Ze schoot in paniek, ze bewoog! Meteen keek ze om zich heen, wreef in haar ogen om beter om zich heen te kunnen kijken. Binnen een paar seconden had ze haar volledige zicht terug, alhoewel dat haar niet hielp. Ze zat in een grote metalen kooi met wat eten en spullen. Waar was ze?
‘Hey!’ ze schreeuwde luid en herhaalde het meerdere keren. Steeds hoger kwam ze naar een dicht plafond. Zou ze het raken, wat was daarbuiten? Misschien zou ze doodgaan, dan zou ze nooit weten waarom ze hier was gekomen. Het ging heel snel maar voor haar voelde de seconden als een eeuwigheid die maar door bleef gaan, gevuld met vragen zonder antwoord.
Op het laatste moment stopte de kooi. Sinead had haar armen al beschermend over zich heen gelegd en keek daarna nieuwsgierig naar boven. Met een geweldige kracht die de adrenaline haar bood schoot ze omhoog en duwde tegen de bovenkant van de kooi aan. Ze voelde het wrikken en duwde harder, ze wilde eruit. Meestal was ze niet bang in kleine ruimtes maar ze had geen idee waar ze was en dus wilde ze er met alle macht uit. Zo schoot dan ook de bovenkant los en onthulde de blauwe lucht van de lucht boven haar. Ze ademde diep in, frisse lucht was welkom. Ook al stond ze een beetje wankel op haar benen, ze klom naar boven en keek eens goed om zich heen. Het licht blindeerde haar een beetje, ze was de donkere kooi gewend geraakt en zag alleen de contouren om zich heen. Dat bood ook geen antwoord, het wekte alleen meer vragen op. Ze zat in een soort weiland, ze kon iets in de vorm van huizen zien maar alles was omringd door torenhoge muren, ze leken wel van beton. Sinead panikeerde niet, ze slikte alleen hard en probeerde zichzelf onder controle te houden. Haar tweede reactie was dat ze ergens veilig wilde zijn, ze maakte zich gereed om de bossen in te rennen maar zag toen uit haar ooghoeken iets verschijnen. Haar hart maakte een sprongetje van schrik, ze stond even als versteend maar stond klaar om voor haar leven te rennen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jack
avatar
Brick-nick

PROFIEL
Tag : Daryl Dixonnnn.

Aantal berichten : 47

Registratiedatum : 04-10-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job: Bricknick
Relationship: Stop playing around.

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   ma nov 02 2015, 15:43

Jack vloekte toen hij bijna met zijn hamer tegen zijn hand sloeg omdat de sirenes zo luid waren dat hij zich een ongeluk schrok. Hij wist dat dat het bekende deuntje was dat aangaf dat iemand naar boven kwam in de lift, maar hij was er niet erg geïnteresseerd in. Als hij telkens moest opstaan omdat er iemand in de Glade arriveerde, moest hij te veel opstaan en daar had hij geen zin in. Hij had sowieso niet veel zin in al die mensen hier. Vervelende mensen die meer spraken dan dat ze iets deden. Gisteravond nog hoorde hij een jongen schreeuwen naar zijn vrienden dat hij die Grievers in de pan zou hakken. Hij had zijn handen omhoog gedaan en de inhoud van het drankje dat hij vasthield was leeggelopen over het hoofd van de jongen zodat zijn vrienden hem uitlachten. Vervolgens was Jack naar hem toegelopen en had het drankje van hem afgepakt, waarna hij de jongen had afgesnauwd door te zeggen dat zijn handelingen de drank verspilden. Vervolgens had hij het weggerist en had hij er zelf van gedronken. De jongens waren boos geweest door zijn aanwezigheid, maar niemand had echt de moeite genomen om hem tegen te houden omdat het merendeel toch aan het grinniken was om hun dronken en door alcohol doordrenkt zijnde vriend. Jack vroeg zich af waarom hij dit in godsnaam verdiend had. Hij richtte zijn aandacht van de Box weer naar de taak waarmee hij bezig was en zuchtte geërgerd toen hij zag dat de spijker die hij in het hout had willen slaan in het gras was gevallen. En liet het gras nu net te hoog zijn dat hij geen zin had om te gaan zoeken. Dat betekende dus dat hij op moest staan en een nieuwe moest gaan halen. Hij draaide zijn hoofd en zag dat het meisje middenin de Glade stond. Ze leek een beetje schuw. Jack zuchtte bij de gedachte dat hij haar wilde helpen. Hij begon echt een softie te worden en hij vermoedde dat de oorzaak was omdat hij dat jonge meisje met haar grafsteen had geholpen. Hij schudde zijn hoofd en liep naar het meisje toe. ‘Welkom in de grootste hel die je je kunt bedenken. Panikeer niet als je je naam niet herinnert, dat is bij ons allen gebeurd. Je zal je voor de rest niets herinneren, maar dat maakt niet veel uit,’ sprak hij niet al te veel met emotie tegen haar. Hij sloeg zijn armen over elkaar heen en wachtte op wat ze zou zeggen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sinead
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Aantal berichten : 169

Registratiedatum : 02-11-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Track-Hoe
Relationship: You never know if you don't take a shot

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   ma nov 02 2015, 15:58

Alle kleuren werden steeds helderder en ze zag nu de man voor zich staan. Toen hij klaarblijkelijk op haar af kwam zette ze eerst een paar stappen achteruit, zich er onwillekeurig van bewust dat ze niets had om zich mee te verdedigen. Het verbaasde haar dat hij zo kalm bleef, betekende dat dan dat dit vaker gebeurde?
Door haar schrik hoorde ze in het begin niet goed wat hij zei en keek hem curieus aan. De grootste hel? Goed, ze wist niet waar ze was maar tot nu toe was ze niet gemeen behandeld door iemand. Die muren zagen er aan de andere kant niet goed uit en meteen begonnen er meer vragen binnen te dringen. Waar waren die muren, door wie daar neergezet en waarom zat juist zij hier? Toen hij het zei bedacht ze zich dat ze inderdaad niets wist. Geen naam, geen verleden, geen identiteit, helemaal niks. Haar hartslag begon sneller te gaan, ze haalde steeds sneller adem dan dat de bedoeling was. Ze haalde beide handen door haar haar, liet ze daarboven blijven en keek verwilderd om zich heen.
Geen paniek, herhaalde ze in zichzelf, en blijf in godsnaam ademen. Ze dacht aan familie maar kon zich niets voor de geest halen. Ze keek weer naar de man voor zich maar deze haalde ook niets naar boven, ze kon zich echt niets voorstellen. Een blank papiertje, zo voelde ze zich, met geen idee van wie of wat ze was.
Ineens bedacht ze zich iets en keerde zich argwanend naar de man toe. Voorzichtig zette ze een stap in zijn richting en bleef daar staan. ‘Ons allen?’ hoeveel mensen zaten hier dan al niet voor haar, misschien allemaal wel met die vreemde kooi naar boven gekomen. Het duizelde even voor haar ogen, haar benen bleven als van spaghetti en ze had een moment nodig om tot bedaren. ‘Wie ben jij om mij te vertellen dat ik niets meer weet, die ben jij überhaupt en waarom ben ik hier?’ Haar stem begon sterk maar dwaalde steeds meer af richting een vragende, bijna opgegeven toon. Ze bleef hem sterk in de gaten houden en zag ineens dat er inderdaad meerdere rondliepen, van een afstand.

_________________
Never mind the voices in your head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jack
avatar
Brick-nick

PROFIEL
Tag : Daryl Dixonnnn.

Aantal berichten : 47

Registratiedatum : 04-10-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job: Bricknick
Relationship: Stop playing around.

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   ma nov 02 2015, 21:28

Van alle personen die je wilde tegenkomen als je uit de Box kwam, was het in elk geval niet Jack die je bij je wilde hebben. Jack was nu niet bepaal de persoon die anderen geruststelde. Hij zei de dingen hoe ze waren en dat meestal op een niet erg vriendelijke of rekening houdende manier. Hij vond het onzin dat hij rekening moest houden met andermans gevoelens. Dat hadden ze bij hem ook niet gedaan. Hem hadden ze ook precies gezegd hoe het zat, dus wat ontnam hem het recht om hetzelfde te doen? Na al die dagen voelde hij zich nog steeds gefrustreerd over het feit dat hij hier zat. Hij gaf een knikje op haar vraag, maar legde verder niks uit. Het leek hem vrij logisch dat er hier anderen waren. Als ze haar ogen even rond de open plek liet glijden, zou ze dat ook wel zien. Er liepen genoeg anderen rond die je niet kon missen. Sommigen waren echt belangrijk om het hier draaiende te houden, anderen zou hij het liefste een trap onder hun kont verkopen zodat ze wat meer zouden doen. Maar dan zou hij een nacht in de Slammer belanden en daar had hij nu ook weer niet bepaald zin in. Hij schudde zijn hoofd geërgerd toen er meerdere vragen volgden. Dacht ze nu werkelijk dat hij de moeite ging nemen om al haar vragen te beantwoorden? Toch sloeg zijn hoofd de vragen sneller op dan hij had gedacht en kon hij dus zijn tijd nemen om te antwoorden. ‘Probeer het maar, maar het gaat je niet lukken,’ zei hij bot tegen haar. ‘Mijn naam is Jack. De reden dat je hier bent is omdat je gestraft moet worden voor iets waarvan je zelf niet weet wat je misdaan hebt.’ Hij had het expres op een lastige manier geformuleerd. ‘Met andere woorden: je bent gedoemd. We weten allemaal niet waarom we hier zijn, maar leuk vind ik het niet.’ Hij snauwde dat laatste zowat en keek haar strak aan. ‘Ik raad je aan om een job te vinden en je hier nuttig te maken. Voor de rest kun je toch niet veel betekenen.’ Dat laatste mompelde hij.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sinead
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Aantal berichten : 169

Registratiedatum : 02-11-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Track-Hoe
Relationship: You never know if you don't take a shot

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   ma nov 02 2015, 21:42

Goed, ze kon er niet omheen draaien dat er hier anderen waren en ze bleef zichzelf vertellen dat er niks aan de hand was of in ieder geval, dat in paniek raken niet de juiste oplossing voor de zaak was. Een donker gevoel speelde in haar maag, maakte haar een beetje neerslachtig en deden haar ogen van de jongen vallen naar de grond onder haar voeten. Ze grinnikte zachtjes, ze mocht blij zijn dat ze in ieder geval decent kleding had meegekregen. Voor een moment bekeek ze zichzelf en schatte zich praktisch in: een donkere broek met een groen shirt en een wit vest eroverheen. Dat zou vies worden maar dat vond ze helemaal niet zo erg. Lange blonde haren had ze, ze speelde er eventjes mee voordat ze hem weer aan keek. Hij had gelijk, ze kon zich helemaal niks herinneren, alleen de kooi en dat geruis en daarna deze plek. Maar Jack wist in ieder geval wel zijn eigen naam, dat was al heel wat. Zelf had ze het gevoel alsof ze niet eens hoefde te bestaan, zonder naam, zonder geweten en al helemaal zonder enige functie of bedoeling. Een misdaad, welke zou ze hebben begaan? Het was onmogelijk voor haar om iets voor de geest te halen dus ze somde zelf dingen op. Was ze een slecht mens geweest, egoïstisch misschien of had ze veel gestolen?
Ineens draaide haar hoofd nieuwsgierig richting Jack en ze draaide haar hoofd een beetje schuin. Werk nemen, dat leek haar een goed idee, dan kon ze dingen doen en van dienst zijn en de dienst uitmaken! Allerlei ideeën raasde door haar hoofd en ze nam enthousiast nog een paar stappen totdat ze voor Jack stilstond. Ze grinnikte.
‘Jij weet niet wat ik kan betekenen, dat is wat anders dan dat ik niks kan betekenen.’ Zei ze stug en keek daarna bedachtzaam in de verte. ‘Niet dat ik zelf weet wat ik kan maar dat is gelukkig iets waar ik zelf verandering in kan brengen.’ Nu keek ze hem haast vrolijk aan, ze was blij dat iemand naar haar toe was gekomen en de moeite nam om met haar te spreken. Hij had dat niet hoeven doen, had haar hier in paniek en wat al niet meer kunnen laten zitten. ‘Zeg, wat doe jij voor werk, wat is hier voor werk?’ vroeg ze hem. Er waren vast wel meer aardige mensen zoals hij hier.

_________________
Never mind the voices in your head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jack
avatar
Brick-nick

PROFIEL
Tag : Daryl Dixonnnn.

Aantal berichten : 47

Registratiedatum : 04-10-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job: Bricknick
Relationship: Stop playing around.

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   zo nov 08 2015, 14:19

Het leek alsof ze alles wat hij zojuist tegen haar had gezegd aan het verwerken was. Jack liet haar maar doen. Hoe minder vragen hij kreeg, hoe beter. Hij vroeg zichzelf nog altijd af waarom hij in godsnaam naar haar toe was gegaan. Normaal gezien kon het hem geen bal schelen als er iemand uit de Box kwam en nieuw in de Glade was. Hij kon zich herinneren dat hij bij de laatste personen die boven waren gekomen niet eens opzij had gekeken om te zien wie ze waren. Hij vond een spijker die hij netjes in het hout moest slaan interessanter dan dat er nieuwe monden om te voeden waren, dus waarom zou hij zich dan op dit meisje richten? Omdat hij een softie werd. Omdat hij nooit naar Eleanor had moeten gaan toen ze bezig was met haar grafsteen. Omdat er diep in hem toch een aardige, behulpzame jongen schuilde die er op een botte manier uit kon komen. Omdat hij ergens in zijn hart wel goed was, maar dat hij dat zo veel mogelijk wilde verdoezelen door onaardig te doen. Dankzij zijn job kwam hij sowieso al met weinig mensen in contact, maar nu had hij toch een manier gevonden om nieuwe mensen te leren kennen. Ook viel het hem op dat hij het beter kon vinden met vrouwen dan met mannen. Moest daar ook een speciale reden voor zijn? Geen idee. ‘Gefeliciteerd. Deel het met de rest en houd een feestje,’ zei hij sarcastisch tegen haar. Moest ze nu echt zo vrolijk zijn omdat ze mogelijk iets kon vinden waar ze goed in was? Dan wilde hij haar depressieve gezicht wel eens zien als ze niks kon vinden dat bij haar paste. Hèhè, hij begon eindelijk weer een beetje op zichzelf te lijken. Dat begon tijd te worden, zeg. Hij snoof kort bij haar vraag. Hij wist wel dat hij vragen ging krijgen. Waarom was hij dan ook naar hier gekomen als hij het haatte wanneer er vragen aan hem gesteld werden? Dan had hij beter weg kunnen blijven. En met die gedachte in zijn hoofd richtte hij zich naar haar. ‘Ik ben een Brick-nick. Dat wilt zeggen dat ik oude gebouwen repareer of gewoon kapotte dingen repareer in de Glade,’ sprak hij rustig. ‘Je kunt verschillende jobs doen. Ik heb ze ooit allemaal gehoord, maar heb alleen deze en een Med-Jacker onthouden. Med-Jackers staan in voor medische hulp. Volgens mij kun je ook nog dieren slachten en lijken begraven, maar vraag me niet hoe het heet.’ Hij haalde zijn schouders op. Ze had al een boel informatie uit hem gekregen. Normaal gezien zou hij hebben gezegd dat ze het zelf maar moest uitzoeken, maar dat was niet waarom hij naar hier gekomen was. Hij had gewoon pech dat hij daarnet een softie was. Hij draaide zich weer naar haar toe. ‘Voor een overzicht van de volledige jobs moet je maar bij iemand anders zijn,’ liet hij er zo bot mogelijk op volgen zodat het niet leek alsof hij haar daarnet had willen helpen.

OOC: Dat laatste zinnetje tho. Ze moest eens weten xD

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sinead
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Aantal berichten : 169

Registratiedatum : 02-11-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Track-Hoe
Relationship: You never know if you don't take a shot

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   zo nov 08 2015, 15:37

Het was alsof zijn sarcasme totaal langs haar heen ging. Ze hoorde zijn felicitatie alleen en iets over een feestje. Dat vroeg ze zich meteen dan al weer af, konden mensen hier feestjes houden? Toen ze eventjes om zich heen keek leek deze plek nou niet echt iets om te vieren. Nieuwsgierig nam ze Jack die voor haar stond in zich op. Hij leek eerder op een party pooper dan iemand die zich daar ging uitleven en door die gedachte ontstond er een grote glimlach op haar mond, net alsof ze een binnenpretje had gehad. Misschien was het vreemd dat ze hier net was geweest, paniekerig en alleen zoals in die kooi, en dat ze nu al weer was bedaard en zelfs vrolijk maar het idee dat deze jongen naar haar toe was gekomen en haar hielp maakte deze hele situatie toch een stuk beter.
Sinead luisterde aandachtig naar wat Jack te zeggen had. Brick-nick klonk als een vrij grappige naam voor iemand die gebouwen repareerde maar ze besloot om dat maar niet hardop te zeggen. Wel kreeg ze wat respect, hij moest een belangrijke rol hebben hier dan als hij dat soort dingen deed. Deze plek zou een ramp zijn zonder een onderkomen, zonder een plek om samen te komen en de andere dingen die ze hier hadden gebouwd. Ze knikte zachtjes, hield ze hem dan niet ontzettend van zijn werk af? Toen ze zichzelf die vraag had gesteld kwam ze zelf met antwoord dat, ja, ze hield hem waarschijnlijk van zij werk af en dat was misschien ook wel de reden dat hij zo chagrijnig over leek te komen. Aan de andere kant wilde ze hem totaal niet los laten en weer alleen raken dus ze besloot dat, als hij weg ging, ze hem zou gaan helpen en zo niet zou ze het gesprek door willen laten gaan.
Dankjewel, ik zal later nog iemand opzoeken die daar meer over weet.’ Zei ze vriendelijk. Haar nieuwsgierigheid won het van haar idee om beleefd over te komen en ze merkte dat Jack toch wel vrij gespierd was, zoals hij daar stond met zijn harde hoofd alsof niets hem iets kon schelen. Wederom grinnikte ze, zijn houding amuseerde haar en ze waardeerde zijn gastvrijheid, ook al was die misschien niet volledig gemeend. Ze besloot om dit meer uit te testen, de gemeende gastvrijheid dus, en liep langs hem heen terwijl ze hem aankeek. ‘Daar kwam je net vandaan, toch?’ vroeg ze en wees in de richting naar waar hij vandaan was gekomen. Met een vrolijke pas liep ze er heen, haar haren vlogen bijna mee in haar aanstekelijke humeur en toen ze een hamer zag liggen besloot ze dat ze op de juiste plek was gekomen. ‘Is dit waar je werkt?’ vroeg ze aan Jack, waar ze vanuit was gegaan dat hij was meegelopen omdat hij daarginds toch niets anders te doen had gehad. Terwijl ze erheen liep voelde ze een gemene streek niet aankomen die het lot haar zou leveren op haar allereerste dag in de Glade. Toen ze haar linkervoet neerzette, en ze liep in een vrij hoog tempo, voelde ze ineens een steek haar voet in boren. Ze viel op de grond, wilde geen geluid maken maar een schrille uiting van pijn kwam er toch, in de vorm van een hoog en kort geluidje. Terwijl de tranen haar ogen in sprongen en langs haar wangen gingen stromen bekeek haar voetzool die nu doorboord was door een spijker die er voor een klein deel nog uitstak.

OOC:-niet echt dramatisch maar good enough ^-^

_________________
Never mind the voices in your head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jack
avatar
Brick-nick

PROFIEL
Tag : Daryl Dixonnnn.

Aantal berichten : 47

Registratiedatum : 04-10-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job: Bricknick
Relationship: Stop playing around.

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   di nov 10 2015, 07:48

Jack gaf een snel knikje toen ze zelf aangaf dat ze iemand anders ging zoeken. Gelukkig. Dan zou hij die vervelende vragen in elk geval niet krijgen. Het was dan ook meer dat hij niet wist welke jobs er verder nog waren dan dat hij echt de tijd wilde nemen om haar erover te informeren. Waarschijnlijk als hij ze had geweten had hij heus niet moeilijk gedaan en had hij het gewoon tegen haar gezegd, hopend dat ze daarna zou weggaan. Van wat hij echter nu van haar had mogen meemaken had hij zo het gevoel dat ze niet echt iemand was die zich snel liet wegjagen door anderen. En hij wist niet of hij daar blij mee moest zijn of niet. Aan de ene kant had hij zichzelf vaak aangespoord om vrienden te gaan maken, aan de andere kant vond hij het wel handig als niemand hem lastigviel. Behalve om hem te informeren over wat hij moest doen natuurlijk. Ze zouden hem in elk geval niet zo snel meer mest laten halen. De jongen die hij toen donker had aangekeken had zowat in zijn broek gescheten. Alsof Jack echt zo’n agressieveling was. Oké, hij viel misschien wat gauw uit tegen anderen, maar hij was zeker geen slechte jongen. Van de binnenkant toch niet, van de buitenkant hadden ze dat idee regelmatig van hem. Hij schrok op toen hij de stem van het meisje weer hoorde en rolde zijn ogen. Was hij dan nog niet van haar af? Hij was echt een meidenmagneet. Alle vervelende meiden kwamen altijd naar hem toe. Eerst Mae en nu deze chick weer. Hij gaf een kort knikje op haar vraag en sloeg zijn armen over elkaar heen terwijl hij haar geruisloos volgde. De spierballen in zijn armen bolden zich op toen hij zijn armen strakker over elkaar heen sloeg omdat hij weer eens een vraag kreeg. Hielden die vervelende vragen dan ook nooit op? Misschien had hij toch beter aan zijn werk verder moeten werken. Dan had iemand anders met deze meid opgescheept gezeten. ‘Dat verschilt van dag tot dag. Meestal krijg ik elke dag…’ Maar hij hield midden in zijn zin op omdat ze opeens op de grond ging liggen. En wat voor manier van aandacht vragen was dit nu weer? Dadelijk was hij één of andere meid tegengekomen die gek in haar hoofd was. Hij liep op zijn gemakje naar haar toe en fronste zijn wenkbrauwen toen hij zag dat ze huilde. Oké, hij wist dat hij een chagrijn was en dat zijn sociale vaardigheden niet optimaal waren, maar was dat nu echt een reden om alles bij elkaar te janken? Toen pas had hij door dat het dat helemaal niet was. ‘Verdomme,’ siste hij toen hij naar haar schoen keek. En dat was nu precies de reden waarom hij haar beter weg had kunnen houden daar. En misschien had hij die spijkers daar ook niet mogen laten rondslingeren. Het was immers niet echt zichtbaar in het hoge gras. Maar goed, daar had hij nu niks meer aan. Hij liet zich op zijn knieën naast haar vallen en zuchtte terwijl hij haar voet bekeek. ‘Hij zit er niet al te diep in,’ zei hij tegen haar. ‘Het gaat waarschijnlijk het minste zeer doen als ik hem er in één keer uittrek.’ Nee, hier hadden ze geen Med-Jacker voor nodig. Dit kon hij ook wel. Gewoon die spijker lostrekken en haar voet verbinden. Makkie, toch? ‘Tanden op elkaar bijten,’ zei hij kalm tegen haar. Hij kneep met zijn handen in haar tenen zodat haar aandacht daar naar getrokken zou worden en trok vervolgens met zijn vingers hard aan de spijker. Het ding gleed er gemakkelijk uit en met een klein rukje was hij helemaal weg. ‘Sla je armen om mijn nek heen,’ zuchtte hij. ‘Je zou toch moeten weten dat hier spijkers liggen, hè? Ik heb je net verteld wat voor job ik deed,’ mopperde hij gauw achteraan zodat het wéér niet leek alsof hij haar wilde helpen. Hij boog zich voorover zodat ze haar armen om zijn nek kon slaan. Dit was awkward, zeg.

OOC: Ik bedoelde trouwens jouw laatste zin van jouw post, niet de mijne (a) Gheghe, Jack die behulpzaam is, maar dat weer zo veel mogelijk probeert te verbergen xD

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sinead
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Aantal berichten : 169

Registratiedatum : 02-11-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Track-Hoe
Relationship: You never know if you don't take a shot

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   di nov 10 2015, 18:28

Terwijl ze zat pakte ze haar voet voorzichtig vast en keek naar de spijker die er uitstak. Het was een vreemd gezicht, zo’n ding die je schoen en je voet in verdwijnt maar ze voelde de aanwezigheid echt wel. Sinead snifte eventjes en keek op toen Jack iets zei. Verdomme? Verdomd was het wel ja, een spijker in je voet krijgen de eerste dag. Hoe haalde je zo’n ding eruit, gewoon aan trekken zeker? Sinead werd een beetje onwel bij die gedachte, erg genoeg dat ze pas merkte dat Jack bij haar zat toen hij sprak. Ze kreeg een kleine glimlach op haar mond. Hij was een lieve kerel.
Het minste zeer als je het er in een keer uit trekt? Ze keek hem met grote ogen aan. Goed, het grootste drama was het niet met die spijker maar toch.. zij vond het stom genoeg. Ze voelde zich net een kind die een pruillip ging trekken maar ze besloot dat dan toch maar voor zichzelf te houden. Stomme spijker, moest nét daar liggen toen zij daar liep.
Sinead keek Jack met grote ogen aan. Dit ging veels te snel. Ze maakte protesterende geluidjes en voelde toen die knijp in haar tenen die haar nog meer verwarde. Toen ze daar iets over wilde zeggen voelde ze die steek in haar voet. Even zat ze verbluft, verdoofd van de pijn en de tranen schoten in haar ogen maar ze gaf geen kik. Sinead knipperde de tranen weg en keek daarna van Jack naar haar voet naar zijn hand. De spijker was uit haar voet en in zijn handen. Dat had hij dan toch snel gedaan. Het deed nog zeer maar een echte verwonding was het dan toch niet, als het zo snel voorbij was. Ook duurde het eventjes voordat ze weer helemaal bij was, door de verwarring en de pijn.
‘Dankjewel.’ Het kwam er haast een beetje krakend uit nadat ze had gehuild en haar keel opgezet was. Ze slikte even en keek daarna een beetje zuur naar Jack over zijn opmerking. ‘Dan weet ik toch niet dat er net hier een spijker ligt.’ Daarna sloeg ze haar armen om hem heen en merkte, een beetje awkward, op hoe dichtbij hij nu ineens bij haar was. Zoals ze nu zat hoefde Jack maar heel even zijn ogen laten ronddwalen en hij zou recht in haar decolleté kijken. Bij die gedachte werd ze rood om haar wangen en keek ze recht in zijn ogen. Ze was zo’n type die niet wegkeek, dat vond ze altijd zo arrogant lijken, maar dat bracht haar nu in de gecompliceerde scène dat ze nog wat roder werd. Toen glimlachte ze ineens breed, een aanstekelijk enthousiasme die eerder werd overschaduwd door de pijn en paniek die ze had gevoeld. Zo irritant vond hij haar niet, of hij hield het in ieder geval wel uit met haar. Het liet hem niet koud dat ze een spijker in haar voet had, dat ze in paniek de box uit was gekomen. ‘Waarom ben je zo aardig tegen mij?’ Vroeg ze. Er was altijd maar een manier om daaruit te komen en dat was door te vragen, dus dat deed ze.

OOC: het is wel een manier om elkaar te leren kennen, hè?

_________________
Never mind the voices in your head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jack
avatar
Brick-nick

PROFIEL
Tag : Daryl Dixonnnn.

Aantal berichten : 47

Registratiedatum : 04-10-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 20
Job: Bricknick
Relationship: Stop playing around.

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   di nov 17 2015, 07:34

Hij kon het verbergen. Hij kon mopperen. Hij kon zo veel mogelijk laten merken dat hij dit irritant vond, maar toch was het feit dat hij haar nu aan het helpen was. Hij wist ergens wel dat hij een behulpzaam karakter had, maar had niet gedacht dat dat al zo vroeg geuit zou worden. Of tja… het was maar wat je vroeg noemde. Hij was hier immers al een paar weken, maar had het gevoel dat hij hier nog maar een paar dagen verbleef. De dagen gingen immers redelijk traag voorbij. Soms wenste hij dat hij wist wat zijn achtergrond was, maar op andere momenten had hij weer het gevoel dat hij hier was voor een reden. Niet om de held uit te hangen of om deze mensen ook maar iets van steun te bieden, maar dat hij later iets ging doen wat belangrijk was voor de groep. Hij kon er zijn vinger niet al te goed op leggen. Want wat was nu de reden dat hij elke dag nog voordat iemand wakker was een half uurtje ging joggen? Hij merkte dat zijn lichaam het vrij makkelijk aankon, dus vermoedde hij dat hij voordat hij hier aangekomen was ook iets van sport deed. Dankzij het repareren aan gebouwen – wat soms zwaar kon zijn – werden zijn armspieren al verder ontwikkeld. En dus was het dan ook met een gemakje dat hij het meisje optilde. Dankzij haar armen om zijn nek had hij genoeg steun om haar volledig op te tillen. Hij legde één arm onder haar rug en de andere onder haar knieholten heen. Hij besefte zich dat ze vrij dicht bij elkaar waren, maar probeerde zo min mogelijk op dat feit te letten. Het was al een hele kunst van hem dat hij haar wilde optillen, laat staan dat hij een blik zou gaan werpen op haar. Bovendien was hij niet dom. Hij had gezien hoe een laag topje ze wel niet aanhad. Andere mannen zouden gebruik maken van deze gelegenheid om een blik te werpen in haar decolleté, maar hij was zo niet. Hij was niet zo snel aangetrokken tot het vrouwelijk schoon. En nee, hij viel ook niet op mannen. Hij had een knikje gegeven op haar bedankje, maar had zijn ogen gerold toen ze haar opmerking over de spijker maakte. ‘Je had er wel rekening mee kunnen houden,’ gromde hij. Hij had er echt een vreselijke hekel aan dat hij haar hielp, dat hij zo’n softie werd. En waarom droeg hij haar ook alweer in zijn armen? Oh ja, omdat hij haar ergens neer ging zitten en omdat hij het niet nodig had gevonden dat ze hem als steun kon gebruiken terwijl ze al hinkelend naar de bank in de Meeting Cabin zou ‘wandelen’. Hij wist dat hij daar enkel mocht komen als het een vergadering was, maar hij zag voor nu even geen andere optie. Hij haalde zijn schouders op bij haar vraag, wat nu nogal een hele kunst was omdat hij haar ook nog eens vasthield. ‘Dat probeer ik zelf ook uit te zoeken,’ zei hij tegen haar. Dit keer klonk het meer verward en niet als een grom, wat van hem wel als een positief teken opgevat mocht worden. ‘Maar verwacht niet te veel van me,’ waarschuwde hij gauw. ‘Ik ben niet echt het meest aardige type. Al lijkt dat nu wel anders.’ Dat laatste mompelde hij er gauw achter en hij schudde zijn hoofd verward. Dit was irritant, zeg. Hij merkte dat ze gelukkig al bij de Meeting Cabin aankwamen en zette haar binnen neer op één van de banken. Vervolgens trok hij een stoel naar haar toe en ging daarop zitten. Hij ging zo zitten dat hij zijn armen op de rugleuning kon steunen en haar recht aankeek. ‘Laten we de rondleiding maar voor later houden,’ zei hij sarcastisch. ‘Maar dit is dus de Meeting Cabin. Hier vergaderen ze meestal over nutteloze dingen.’ Nee, hij had tot nu toe niet de moeite genomen om zo’n Meeting bij te wonen. Het ging toch over niks, dus waarom zou hij dan in godsnaam moeite doen om het bij te wonen? Juist, niet.

OOC: Ja dat wel ja (a)

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Sinead
avatar
Track-Hoe

PROFIEL
Aantal berichten : 169

Registratiedatum : 02-11-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 18
Job: Track-Hoe
Relationship: You never know if you don't take a shot

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   zo nov 22 2015, 14:17

Natuurlijk had ze zijn spieren gezien en wist ze van zichzelf ondertussen wel dat ze niet zo zwaar was maar alsnog was ze verbaasd over de gemakkelijkheid waarmee Jack haar optilde. Sinead woog niet niks en toch leek het alsof ze minder woog dan waar hij dagelijks mee rondliep. Ze probeerde haar verlegenheid te verbergen door steeds rond te blijven kijken en niet naar hem waardoor ze op en gegeven moment pijn in haar nek van kreeg. Zeg, het was wel een manier om een indruk achter te laten, dacht ze sarcastisch tegen zichzelf. Ach zo makkelijk kon het niet zijn elke keer dat er een nieuwtje binnen kwam en zij liet zich niet makkelijk kisten. Aan de andere kant voelde ze zich nu wel heel kwetsbaar in de armen van een vent. Misschien had ze toch liever willen lopen.
Ineens voelde ze zijn schouders omhoog gaan. Ze lachte hardop om zijn antwoord en keek hem met een glimlach aan. Iets aan Jack intrigeerde haar, zijn manier waarop hij steeds alle vriendelijke dingen vermeed door chagrijnig te zijn terwijl hij haar tóch tegen willens en wetens in hielp. Ook merkte ze de twijfel in zijn stem op. Het kon eerder een instinct zijn, een soort ingeving dat hij haar hielp en ze merkte dat hoe langer hij kreeg om erover na te denken hoe minder hij überhaupt wilde helpen. Hij was een mysterie en dat vond ze interessant. Wederom lachte ze, deze keer zonder geluid om de rest van zijn opmerkingen. Het leek wel alsof ze gelijk kreeg over haar ideeën. Even deed ze haar ene wenkbrauw omhoog alsof ze geen woord geloofde van wat hij zei maar ze hield wijselijk haar mond. Voor hetzelfde geld liet hij haar alsnog lopen, zo goed kende ze hem nog niet. ‘Tot nu toe ben je de meest aardige type geweest.’ Dat eerste zei ze heel bewust, vooral omdat ze geen andere mensen had leren kennen maar ze had zich een heel ander welkom voor kunnen stellen en dan was dit, ondanks de spijker, toch een van de meest aangename.
Toen ze eenmaal zat mompelde ze nog een bedankje en ging daarna rechtop zitten op de bank. Ze vond een losliggend rolletje bandage op de bank naast haar en legde haar verwondde voet op haar andere been en bekeek zo de schade, die niet zo erg was. Eventjes keek ze omhoog en knikte om te laten zien dat ze aan het luisteren was en keek daarna rond. De Meeting Cabin dus. Ze kon zich haast niet voorstellen waar ze hier dan over zouden praten. Jack noemde het nutteloze zaken maar ze had zo’n voorgevoel dat hij een van de weinigen was die daar zo over nadacht. Ze grinnikte eventjes om zijn opmerking en pakte daarna de bandage die ze redelijk snel maar onhandig om haar voet heen bond. Sinead wist niet veel van wonden en wilde er eigenlijk ook niet veel over weten maar was slim genoeg om de bandage niet al te dik maken zodat haar voet nog in haar schoen paste. Deze deed ze ook weer aan en daarna keek ze Jack weer met haar enthousiaste blik aan. ‘En jij vind vast andere dingen belangrijk, zoals meisjes helpen die op spijkers trappen.’ Het was zowat de enige opmerking die in haar hoofd opkwam en ze kreeg een geamuseerde blik. Niet dat hij zo geïnteresseerd overkwam maar daar trok ze zich niets van aan. Als hij echt geen behoefte had aan contact liep hij vanzelf wel weg, zo had ze het idee. ‘Heb je nog iets te doen hier in de Meeting Cabin of gaat de rondleiding wel door?’ Vroeg ze, niet sarcastisch maar ook niet lieflijk. Ze wist wel hoe ze iemand iets kon vragen en het zo ook te krijgen maar dat wilde ze helemaal niet, ze vond het een respectloze manier van omgaan met mensen en daarom deed ze het dan ook nooit. In ieder geval heel weinig. Nee, ze legde hem gewoon een eerlijke keuze voor en bleef met een vrolijk gezicht voor hem zitten.

OOC: trouwens, hij moest een weten hoe gek ze eigenlijk is xD

_________________
Never mind the voices in your head
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud

PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: It's a new dawn [&Jack]   

Terug naar boven Go down
 
It's a new dawn [&Jack]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» The dawn of new life
» [MENTORLES ALVARO];; Introductie~
» Before Dawn
» {Mike} Until the dawn arrives
» A new dawn

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Maze Runner :: THE GLADE :: The Box-