IndexZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

F

F

A

T

S

S

R

E

P

E

E

K



Builders



Cooks


Med
Jackers



Slicers

S

R

E

N

N

U

R

S

T

I

D

E

R

C

© 2015 The Maze Runner staat onder de leiding van de administratoren en is auteursrechtelijk beschermd. The Maze Runner wordt ondersteund door Actieforum en is vormgegeven door Max en Hayden, en de widgets door Anja. Alle teksten, karakters, verhaallijnen, codes en afbeeldingen zijn auteursrechtelijk beschermd en dienen niet zonder toestemming te worden gebruikt.

Deel | 
 

 For all I'm worth

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Dallas
avatar

PROFIEL
Aantal berichten : 6

Registratiedatum : 28-02-16

RPG SHEET

Character sheet
Age: 16
Job: Bricknick
Relationship:

BerichtOnderwerp: For all I'm worth   wo maa 02 2016, 22:45

De jongen haakte zijn vingers achter zijn rug in elkaar terwijl hij zijn kin een stukje de lucht in hief en zijn ogen dichtkneep tegen de zon terwijl hij probeerde te volgen wat de jongen op het dak allemaal juist deed. Het was niet zo dat Dallas een greenie was en niet wist hoe hij zijn job moest doen, hij was gewoon vreselijk onhandig en had al meerdere keren zijn vingers gekneusd of zijn pols zelfs gebroken omdat hij een verkeerde beweging had gemaakt. Die kneuzing in zijn vingers kwam meestal door het feit dat hij er met een hamer op had geslagen. Die gebroken pols kwam omdat hij met zijn hand in een opening was blijven vast zitten en zich om het willen draaien. Zijn arm was meegedraaid, maar zijn pols was blijven steken waardoor er een misselijkmakende krak had geklonken.Ze hadden hem direct van het dak gehaald en naar de ziekenboeg gebracht, een plaats die hij maar al te goed kende. Nu kwam natuurlijk de vraag waarom hij niet gewoon een andere job koos. Het antwoord was simpel: omdat hij een doorzetter was. Hij ging niet zomaar voor een andere job gaan. Hij wilde laten zien dat hij heus wel dingen kon repareren.

Zijn wangen werden rood toen iemand naast hem kwam staan en hem vroeg naar zijn pols die nog altijd mooi ingepakt was. Stotterend probeerde hij zich eruit te praten, maar zoals altijd eindigde dat met een lachje van de ander zijn kant en een Dallas die na een paar seconden proberen iets zinnigs uit zijn mond te krijgen, gewoon opgaf. Het enige dat hij deed was lichtjes glimlachen terwijl hij zijn slechte pols tegen zijn buik hield en een poging deed om zijn wangen wat minder rood te laten worden. Nerveus blies hij zijn wangen op terwijl zijn grote bruinkleurige ogen de jongen volgde terwijl deze terug wegliep. Misschien moest hij toch maar gaan vragen of hij ergens anders zou kunnen helpen zodat hij zich nuttig kon maken. Niet dat je erg veel kon doen met een gebroken pols waar ze niet eens een fatsoenlijk gips voor hadden waardoor het best even kon duren voordat ‘ie fatsoenlijk genezen was. Het was toch al een tijdje geleden dat het accident gebeurd was en hij begon het nu wel een beetje beu te worden.

Dallas draaide zich op zijn hakken om en begon wat rond te slenteren. Het was frustrerend dat hij niets kon doen. Misschien kon hij in de keuken gaan vragen of hij in de potten kon gaan roeren, dat moest nog wel lukken als je voorlopig maar een hand tot je beschikking had. Of misschien kon hij de baggers wat gaan helpen. Een graf delven zou misschien eventueel ook nog wel gaan als hij niet te veel druk op zijn rechterhand zette. Hij was linkshandig, dus misschien lukte het wel om genoeg druk op die hand te zetten zodat hij zijn rechter niet al te veel moest aanspannen. Die gedachte was zijn hoofd nog niet fatsoenlijk binnengekomen of hij zag al een bekend gezicht, eentje die hem misschien wel zou kunnen helpen. ”Hey Eleanor.” Een brede glimlach krulde zich om zijn lippen terwijl hij naar het meisje toeliep en naast haar tot stilstand kwam. ”Erm… wel, i…ik vroeg me af o…of je misschien hulp nodig had? Ik eum.. kan niet echt veel dingen doen bij de bricknicks met die pols.” Iets of wat nerveus wreef hij met zijn goede hand over de achterkant van zijn hoofd terwijl het bloed weer naar zijn wangen begon te stijgen. ”Of w..weet je iets anders nuttigs o…om te doen?” Hij kon ook praten zonder te stotteren, maar op de een of andere manier werd hij altijd nerveus als hij rechtstreeks tegen iemand moest praten, hoe vriendelijk die persoon ook was.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eleanor
avatar
Bagger

PROFIEL
Aantal berichten : 212

Registratiedatum : 04-06-15

RPG SHEET

Character sheet
Age: 15
Job: Bagger
Relationship:

BerichtOnderwerp: Re: For all I'm worth   za maa 05 2016, 10:51

Eleanor knipperde slaperig met haar ogen en kwam overeind. Met een zucht wreef ze in haar ogen. Was ze nou weer overdag in slaap gevallen? Het was misschien ook niet heel verwonderlijk, aangezien ze 's nachts nog altijd nauwelijks in slaap kon komen. Je zou zeggen dat je na een tijdje wel wende aan die geluiden uit het Labyrint, maar dat gold voor haar dus in ieder geval niet. Het hielp ook niet echt dat ze halve of zelfs hele dagen doorbracht bij het graf van iemand die door zo'n beest gedood was.
Ze stond op. Haar kleren waren vochtig van het gras, en bedekt met groenige grasvlekken. Ze zuchtte opnieuw en gaapte. Misschien was het maar beter om even de Deadheads uit te gaan en in de zon te gaan zitten, zowel om haar kleren weer droog te krijgen als om een beetje wakker te worden. Van dit schemerige bos werd je ook gewoon slaperig.

Ze knipperde met haar ogen tegen het felle licht toen ze tussen de bomen vandaan stapte. Ze bracht zo veel tijd in het bos door dat ze steeds maar weer bijna vergat hoe fel de zon hier buiten was. Terwijl ze liep trok ze de elastiekjes uit haar paardenstaarten en ging met haar hand door haar haar in een poging het wat te fatsoeneren, maar haar vingers bleven steken in de klitten. Ze probeerde ze los te trekken, wat haar vooral hoofdpijn en wat uitgetrokken haren opleverde. Ze zuchtte nog maar een keer en gaf het op. Toen ze opkeek, zag ze Dallas haar kant op komen. Het leek erop dat hij naar haar op weg was, dus liep ze hem met een glimlach tegemoet. Hij was een aardige jongen en ook nog eens een van de weinigen hier die niet vier jaar ouder was dan zij. "Hoi, Dallas", begroette ze hem terug. ”Erm…" Hm, dat begon al goed. "Wel, i…ik vroeg me af o…of je misschien hulp nodig had? Ik eum.. kan niet echt veel dingen doen bij de bricknicks met die pols”, stotterde de jongen nerveus, terwijl zijn wangen rood begonnen te kleuren. Arme jongen. Hij was nog slechter in met mensen praten dan zij. ”Of w..weet je iets anders nuttigs o…om te doen?” Eleanor dacht even na, terwijl ze toch weer probeerde haar klitten uit haar haar te trekken. "Tja, bij het delven van graven is hulp altijd fijn, maar tenzij er net iemand doodgegaan is..." Het had weinig zin om graven te maken als er niemand was om ze te vullen. Ze voelde zich bijna schuldig over die gedachte, alsof ze wilde dat het weer iemand doodging. Feit was wel dat ze op dit moment zelf ook niet veel te doen had. Onkruid wieden deed ze iedere keer als ze er de kans voor kreeg, maar daarna moest ze weer wachten tot er iets nieuws gegroeid was wat ze uit de grond kon trekken. Er was ook minder rotzooi op de ruimen in het bos nu de drank op was en er dus niet steeds weer overal lege flessen lagen. De vergeet-me-nietjes water geven... hé, wacht. "Je kunt meelopen om water te halen voor de bloemen", stelde ze voor. Eigenlijk had je daar geen twee mensen voor nodig, maar dan hadden ze in ieder geval allebei weer wat te doen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
For all I'm worth
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Maze Runner :: THE GLADE :: Open Field-